Pages

Tuesday, March 28, 2017

ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರಭಗವತ್ಪಾದಚರಿತ್ರ: ಶೃಂಗೇರಿ ಪ್ರಕರಣ

      
 ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರ ಹಾಗೂ ಆಚಾರ್ಯರ ವಾದದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ. ಮಂಡನರ ಪತ್ನಿ ಉಭಯಭಾರತಿ. ಈಕೆಗೆ ಸರಸವಾಣಿಯೆಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರೂ ಇತ್ತು. ದೂರ್ವಾಸರ ಸ್ವರಸ್ಖಾಲಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಕ್ಕ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಾಪದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯು ಭಾರತಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಂಶವಾದ ಮಂಡನರ ಪತ್ನಿಯಾದಳಂತೆ. ಮನುಷ್ಯರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಮೋಕ್ಷವೆಂದು ವಿಮೋಚನೆಯ ದಾರಿಯನ್ನೂ ಚಿದ್ವಿಲಾಸಕಾರನೇ ತನ್ನ ಶಂಕರವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವಾದದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯರೆದುರು ಮಂಡನರು ಸೋಲುವುದು ತಿಳಿದೇ ಇದೆ. ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೂ, ಆನಂದಗಿರೀಯದಲ್ಲೂ, ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯದಲ್ಲೂ ಇರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೆಯಿದು. ಗಂಡನು ಸೋತಕೂಡಲೇ ಶಾಪಮುಕ್ತಳಾದ ವಾಣಿಯು ಶಂಕರರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಡಳು ಅನುವಾದಳು. ಆಗ ಶಂಕರರು ಅವಳನ್ನು ವನದುರ್ಗಾ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ ’ನನ್ನೊಡನೆ ವಾದ ಮಾಡಿ ಜಯಿಸದೇ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ’ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ವಾದಕ್ಕೆ ಕರೆದರಂತೆ. ಆನಂದಗಿರಿ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪುನಃ ಮುಟ್ಟಲಾರೆನೆಂದು ಭಾರತಿಯು ನೆಲದಿಂದ ಆರಂಗುಲ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ವಾದಕ್ಕೆ ನಿಂತಳೆನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಜಿ.ಕೆ.ಭಾರವಿಯಂಥ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಚಿತ್ರನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಫ್ಯಾಂಟಸಿ ಕಥೆ. ಹಾಗೆಂದು ಆತ್ಮಬೋಧರ ಸುಷುಮಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲೂ, ವಿದ್ಯಾಶಂಕರವಿಜಯದಲ್ಲೂ ಮಂಡನರ ಜೊತೆಗಿನ ವಾದದ ನಂತರ ಆಕೆ ಕೂಡಲೇ ಶಾಪವಿಮುಕ್ತಳಾಗಿ ಅಂತರ್ಧಾನಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ’ಅಂತರ್ದಧೇ ಸುವದನಾ ಕಿಲ ಶಾಪಮುಕ್ತಾ’ ಎಂದು ಮಂಡನವಾದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಭಯಭಾರತಿಯ ಜೊತೆಗಿನ ವಾದದ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೇ ಇಲ್ಲ.
       ತಮ್ಮ ಮತವೇ ಸರ್ವಸಮ್ಮತವೆಂದು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಆಚಾರ್ಯರೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿ ವಾದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆಂದು ಎಂಟನೇ ಆಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಮಾಧವ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ’ವಪುರಧರ್ಮಸ್ಯ ನ ಜಿತಾ ಮತಿಮನ್ಯಪಿ ಮಾಂ ವಿಜಿತ್ಯ ಕುರು ಶಿಷ್ಯಮಿಮಂ’ ಮಂಡನನ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಭಾರತಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಹೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಂಕರರೇ ಕಾಲ್ಕೆರೆದು ಭಾರತಿಯನ್ನು ವಾದಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನಿತ್ತೆಂದು ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರೇ ಹೇಳಬೇಕು.
       ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹದಿನೇಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ವಾದವಾಯ್ತೆಂದು ಮಾಧವೀಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶಂಕರರನ್ನು ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದೆಂದು ಅರಿತ ಉಭಯಭಾರತಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ವಾತ್ಸಾಯನಸೂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಮಾಡಿದಳು. ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಇದೆ ಎಂದು ಆನಂದಗಿರಿಯು ಭಾರತಿಯ ಬಾಯಿಂದ ಕುಹಕವಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಂಕರರಿಗೀಗ ಧರ್ಮಸಂಕಟದ ಸ್ಥಿತಿ. ಅಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದರೆ ಯತಿಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಭಂಗಬಂದಂತೆ. ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ತಾನು ಅಸರ್ವಜ್ಞನೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಯ್ತು. ಯೋಚಿಸಿದ ಶಂಕರರು ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಮಯಾವಕಾಶ ಕೇಳಿದರು. ಮಂಡನನ ಜೊತೆಗೆ ಎಷ್ಟು ದಿನ ವಾದವಾಯ್ತೆಂದು ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮತವಿಲ್ಲ. ಐದೆಂದೂ, ಆರೆಂದೂ, ಹದಿನೇಳು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಹದಿನೇಳು ದಿನಗಳೆಂದೂ, ಕೊನೆಗೆ ನೂರು ದಿನವೆಂದೂ ಒಂದೊಂದು ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಂಕರರ ಪರಕಾಯಪ್ರವೇಶದ ಅವಧಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳೆಂದು ಮಾಧವೀಯ ಹೇಳಿದರೆ, ಆರು ತಿಂಗಳೆಂದು ಆನಂದಗಿರೀಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶಂಕರರು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು  ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತೆರಳಿದರಂತೆ. ವೇದಾಂತನಿರೂಪಣೆಗೆ ಹೊರಟ ಆಚಾರ್ಯರ ಇಂಥ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಹೊರಟರೆಂಬುದೇ ಅಸಂಗತ. ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸರಸ್ವತಿಯ ಅವತಾರವಾದ ಭಾರತಿ ಮೀಮಾಂಸಾ-ವೇದಾಂತಗಳ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಪಡದ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳೆಂಬುದು ಇನ್ನೂ ವಿಚಿತ್ರ.  ಅದೂ ಪರಪುರುಷನೊಬ್ಬನನ್ನು ಅಂಥ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆಳೆದಳೆಂಬುದು ಶಾಂಕರಾನುಯಾಯಿಗಳೀಗೆ ಯೋಚಿಸಲೂ ಆಗದ ವಿಷಯ. ಶಂಕರರು ಸರ್ವಜ್ಞರೆಂದು ಒಂದು ಕಡೆಯೂ, ಅವರಿಗಾ ವಿಷಯ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯೂ ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಗಳೆರಡನ್ನೂ ಸರಿತೂಗಿಸಹೋರಟ ಈ ಕಥೆ ಮಣಿಮಂಜರಿಯಂಥ ಕುಗ್ರಂಥದ ಕರ್ತರಿಗೂ ಶಂಕರದ್ವೇಷಿಗಳಿಗೂ, ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಾದಂಬರಿ ರಚಯಿತರಿಗೂ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತೇ ಹೊರತೂ ಇನ್ನೇನೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
       ಇರಲಿ. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಟ ಆಚಾರ್ಯರು ಅಮೃತಪುರವೆಂಬ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದರಂತೆ. ಅದರ ರಾಜನ ಹೆಸರು ಅಮರುಕ. ಆ ರಾಜ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೋದಾಗ ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದ. ಶಂಕರರು ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ಗುಹೆಯೊಂದರಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶದ ಮೂಲಕ ರಾಜನ ಶರೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಹೊಸ ರಾಜ ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೊಪ್ಪಿಸಿ ತನ್ನ ನೂರು ಜನ ಹೆಂಡತಿಯರೊಡನೆ ವಿಷಯಸುಖವನ್ನನುಭವಿಸತೊಡಗಿದ. 
       ಈ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ವತ್ಯ್ಸಾಯನ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನೋದಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ನಿಬಂಧವನ್ನು ಬರೆದರೆಂದು ಮಾಧವೀಯದ ಪ್ರತೀತಿ.  ’ಶತಸಂಖ್ಯಾ ಸತೀರತೇಃ’ ನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಗ್ರಂಥವೆಂದು ಆನಂದಗಿರೀಯದಲ್ಲಿದೆ.  ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಶೃಂಗಾರ ಕೃತಿ ಅಮರುಶತಕವನ್ನು ಅಮರುಕನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಶಂಕರರು ಬರೆದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲೂ ನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಧಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆನಂದವರ್ಧನನ ಧ್ವನ್ಯಾಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲೀ, ವೇಮಭೂಪಾಲನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಾಗಲೀ ಇದು ಆಚಾರ್ಯಕೃತವೆಂಬ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಶಂಕರರ ಭಾಷ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ ಭಾಷೆಗೂ, ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿ, ಭಜಗೋವಿಂದಂಗಳ ಭಾಷೆಗೂ ತುಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳನ್ನು ಶಂಕರರೇ ರಚಿಸಿದರೆಂಬುವುದಕ್ಕೆ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ. ಅಮರುಶತಕದ ಧಾಟಿಯೂ ಶಂಕರರ ಇವೆರಡೂ ಧಾಟಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಶಂಕರಕೃತವೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ ಊಹೆ ಇದರ ವಿಖ್ಯಾತಿ, ಲಾಲಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ನಾವಿನ್ಯತೆ. ಭರ್ತೃಹರಿಯ ಶೃಂಗಾರ ಶತಕದಲ್ಲೂ ಅಂಥ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶೃಂಗಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ತೀವ್ರ ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಪೂರ್ಣ ವಿರಕ್ತಿ ಇವೆರಡು ತುದಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭರ್ತೃಹರಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶೃಂಗಾರದಲ್ಲಿ ಭರ್ತೃಹರಿ ಸರಳನಾದರೂ ಶಿಥಿಲ. ಅಲ್ಲಿ ಭಾವನಾವಿಲಾಸಕ್ಕೂ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ. ಚಮತ್ಕಾರಾಂಶದ ನವಿರುತನವೂ ಇಲ್ಲ. ಶೃಂಗಾರವು ವಾಚ್ಯವಾದರೆ ಅದು ಭೀಭತ್ಸವಾಗುವ ಭೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಅಮರುಕ ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಾವ್ಯಮೀಮಾಂಸಕರಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಧನ್ಯ ಆನಂದವರ್ಧನನಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಕಂಠದಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದೆಂದರೆ ಅದರ ಮಹಾತ್ಮೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದು. ಶೃಂಗಾರಭಾವದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿನ ಮನೋಜ್ಞತೆ, ಏನನ್ನೂ ವಾಚ್ಯವಾಗಿಸದ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನವಿರುತನ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಅನಂತಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಸಿದ್ಧಿ ಅಮರುಶತಕದ ಒಂದೊಂದು ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ ಒಂದೊಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪದವಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದೆ. ಇಡಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಗೆಲೆಣೆಯಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ವೈರಾಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಶೃಂಗಾರಗಳ ಸಮೀಕರಣದ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿದ್ಧಿಸಿರುವುದು ಅಮರುಕ ಹಾಗೂ ಅಮರುಕನಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಅಂತಹ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟ ಕೃತಿಯೊಂದು ಶಂಕರರ ರಚನೆಯಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಊಹೆ ಸತ್ಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಸಾಧುವಂತೂ ಅಲ್ಲ.
        ಅಲ್ಲಿಂದ  ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಶಂಕರರು ಸರ್ವಜ್ಞ ಪೀಠವನ್ನೇರುವಾಗ ಶಾರದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಿ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾಳೆ . ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರರಿಗೂ ಶಾರದೆಗೂ ಮತ್ತೆ ಹದಿನೇಳು ದಿನಗಳ ವಾದವಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಶಾರದೆ ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನ ಯಂತ್ರದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದಳು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಏಳು ದಿನಗಳ ಗಡುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಶಂಕರರು ಅಮರುಕನ ಶರೀರವನ್ನು ಹೊಕ್ಕು ಬಂದರು. ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಕಥೆಯಿದೆ. ೯ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಭಯಭಾರತಿಯೊಡನೆ ಚರ್ಚೆಮಾಡಿ ಶಂಕರರಿಗೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿಸಿದ ಕವಿ ಮತ್ತೆ ೧೬ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸರಸ್ವತಿಯೊಡನೆ ಚರ್ಚೆಗಿಳಿಸಿ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಂಟನೇ ದಿನ ತಿರುಗಿ ಬಂದ ಶಂಕರರು ಶಾರದೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ತೃಪ್ತಳಾಗದ ಆಕೆ ಸ್ತ್ರೀಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕಲಾರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಪಾರಿಶುದ್ಧ್ಯವು ಹೇಗೆ ಬಂತು ಎಂದು ತಿರುಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಶಂಕರರು ಅನ್ಯದೇಹದಿಂದುಂಟಾದ ಕರ್ಮದಿಂದ ದೇಹಾಂತರಕ್ಕೆ ಪಾಪಲೇಪವಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ನಿರುತ್ತರಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವನ್ನು ಏರಿದರು. ಕರ್ಮ ಫಲವು ಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಆಗುವುದೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಾಧಾರವಿರುವಾಗ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಚಾರ್ಯರು ವಾದಿಸಿದರೆಂದು ಹೇಳುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.  ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯು ಅಮರುಶತಕದಂಥ ಶೃಂಗಾರಕಾವ್ಯ ರಚಿಸಿದ್ದರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳಂತೆ. ಆಗ ಶಂಕರರು ಅದರ ಒಂದೊಂದು ಶೃಂಗಾರಭರಿತ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಪರವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಿ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವೇರಿದರೆನ್ನುತ್ತದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ.
        ಅದೇನೇ ಆಗಿರಲಿ. ಶಂಕರರು ಅಮರುಕನ ಶರೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಐಹಿಕ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು. ಅಮರುಕನ ಗುಣಗಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ತೀರ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ರಾಣಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂತು. ಯಾವನೋ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಇವನ ಶರೀರ ಹೊಕ್ಕಿರಬಹುದೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿ ಆತ ತನ್ನ ಮೂಲಶರೀರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಹೋಗದಂತೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೇ ಶವವನ್ನು ಕಂಡರೂ ಸುಡುವಂತೆ ಭಟರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು. ಈ ಕಥೆಯಂತೂ ಕಲ್ಪನಾವಿಲಾಸದ ಪರಮಾವಧಿ. ಗಡುವು ಮುಗಿದು ಕೆಲದಿನಗಳಾದರೂ ಅಮರುಕನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶಂಕರರು ಬರದಿದ್ದಾಗ ಶಿಷ್ಯರು ಬಂದು ಅವರನ್ನೆಚ್ಚರಿಸಿದ್ದು,  ಪೊಟರೆಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ಶರೀರಕ್ಕೆ ರಾಣಿಯ ಕಡೆಯ ಸೈನಿಕರು ಬೆಂಕಿಯಿಕ್ಕುವಾಗ ಶಂಕರರು ಅಮರುಕನ ಶರೀರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಪುನರ್ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದು, ನರಸಿಂಹ ಕರಾವಲಂಬನ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ನರಸಿಂಹ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಶಂಕರರ ದೇಹವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಮಾತ್ರ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಗಳೇ.
        ಪುನಃ ಉಭಯಭಾರತಿಯ ಕಥೆಗೆ ಬರೋಣ. ಭಾರತಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಶಂಕರರು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತುಷ್ಟಳಾದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಶಂಕರರು ತನ್ನೊಡನೆ ಬಂದು ಋಷ್ಯಶೃಂಗಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಾರದೆಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೆಲೆಸಿ ಭಕ್ತರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.
ಯತ್ರಾಧುನಾಪ್ಯುತ್ತಮಮೃಗಶೃಂಗಸ್ತಪಶ್ಚರತ್ಯಾತ್ಮಭೃದನ್ತರಂಗಃ |
ಸಂಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರೇಣ ವಿತೀರ್ಣಭದ್ರಾ ವಿದ್ಯೋತತೇ ಯತ್ರ ಚ ತುಂಗಭದ್ರಾ ||

ಮಾಧವೀಯದ ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತುಂಗಭದ್ರಾ ಎಂದಿರುವುದು ಗಮನಿಸತಕ್ಕ ವಿಚಾರ. ಆನಂದಗಿರೀಯದ ಪ್ರಕಾರ ’ತತಃ ಪರಂ ಸರಸವಾಣೀಃ ಮಂತ್ರಬದ್ಧಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಗಗನಮಾರ್ಗಾದೇವ ಶೃಂಗಗಿರಿಸಮೀಪೇ ತುಂಗಭದ್ರಾತೀರೇ ಚಕ್ರಂ ನಿರ್ಮಾಯ ತದಗ್ರೇ ಪರದೇವತಾಂ ಸರಸವಾಣೀಂ ನಿಧಾಯ’ ಹೊರಟುನಿಂತ ಸರಸವಾಣಿಯನ್ನು ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ತುಂಗಭದ್ರಾತೀರದ ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಮೇಲಿಟ್ಟರು.
        ಶಂಕರಕೃತವಾದ ಶಾರದಾ ಭುಜಂಗ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲೂ, ಮಠಾಮ್ನಾಯಶಾಸನಗಳಲ್ಲೂ ಶಾರದೆಯನ್ನು ತುಂಗಭದ್ರಾತೀರವಾಸಿನಿಯೆನ್ನಲಾಗಿದೆ.  ಆದರೆ ಶೃಂಗೇರಿಯಿರುವುದು ತುಂಗಾ ತೀರದಲ್ಲೇ ಹೊರತೂ ತುಂಗಭದ್ರಾ ತೀರದಲ್ಲಲ್ಲ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಸಮೀಪ ತುಂಗಾ-ಭದ್ರಾ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮವಾಗುವಲ್ಲಿ ಕೂಡಲಿ ಶೃಂಗೇರಿ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಶಂಕರಸ್ಥಾಪಿತ ಮಠವಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಅಸಲು ಶೃಂಗೇರಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲಿ? ಶೃಂಗೇರಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ. ಋಷ್ಯಶೃಂಗವೆಂಬ ಹೆಸರು ಯಾವ ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಮೊದಲು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಶಂಕರರು ಶಾರದೆಯನ್ನು ಉತ್ತರ ದೇಶದಿಂದ ಕರೆತಂದು ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ್ದೇಕೆ?
       ಇನ್ನು ಶೃಂಗೇರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ಬಹುಶ್ರುತವಾದ ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯ ಶಂಕರವಿಜಯದ್ದು. "ಶಾಲೂರೀ ಮತಿಗರ್ಭಭಾರವಿಷಹಾಂ ಸದ್ಯಃ ಪ್ರಸೂತ್ಯುನ್ಮುಖೀಂ ತೀವ್ರೋದಗ್ರದಿವಾಕರಾತಪಪರಿಕ್ಲಾಂತಾಮ್ | ಭುಜಂಗೀ ಫಣಾಮಾಸ್ತೀರ್ಯಾತಪವಾರಣಾಯ ಪರಿತಃ ಪಾಂತೀಂ ದೃಶಾಲೋಕತ ||" ಆಚಾರ್ಯರು ತುಂಗಭದ್ರಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕಿಳಿದಾಗ ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯನ್ನು ತಾಳಲಾರದೆ ಬಳಲಿದ್ದ ಪ್ರಸವವೇದನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಪ್ಪೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹಾವೊಂದು ಹೆಡೆಬಿಚ್ಚಿ ನೆರಳು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಈ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡ ಶಂಕರರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವೈರತ್ವವನ್ನು ಮರೆತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸರಸವಾಣಿಯನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರಂತೆ. ಹೆಣುಕಪ್ಪೆ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯಕಾರನಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ! 
       ಇನ್ನೊಂದು ಕೂಷ್ಮಾಂಡ ಶಂಕರವಿಜಯದ್ದು.  ಆತ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.  ಶಂಕರರು ಸರಸವಾಣಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೊಪ್ಪಿದ ಸರಸವಾಣಿ  ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಬಾರದೆಂದೂ, ನೋಡಿದರೆ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅದೃಶ್ಯಳಾಗುವೆಳೆಂದೂ ಷರತ್ತೊಂದನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಹಂಪೆಯೆಡೆಗೆ ತೆರೆಳತೊಡಗಿದರು. ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸರಸವಾಣಿ ತನ್ನ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಕಳಚಿ ಹಿಡಿದಳಂತೆ. ಗೆಜ್ಜೆಯ ಶಬ್ದ ನಿಂತಾಗ ಆಕೆಯು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದಲ್ಲಿ ಶಂಕರರು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರು ಎಂದೂ ಕಥೆಯಿದೆ. ಮಗಧದಿಂದ ಹಂಪೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಸಿಗುವ ಶೃಂಗೇರಿ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೂಷ್ಮಾಂಡ ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರನೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಶಂಕರರನ್ನು ಜಾರಸಂಜಾತನೆಂದೂ, ಸಂಕರನೆಂದೂ ಕುಹಕವಾಡಿದ ಈ ಕುಗ್ರಂಥದ ಕಥೆ ಉಳಿದವುಗಳಿಗಿಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಕಲಿಮಹಿಮೆಯೆನ್ನಬೇಕಷ್ಟೆ.
       ಶೃಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ವ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲೂ ಒಮ್ಮತಾಭಿಪ್ರಾಯವಿರುವುದಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರರು ಮಠವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವತಃ ಶೃಂಗೇರಿ ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಮಾಧವ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರೇ ರಚಿಸಿದರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುವ ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಷರದ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಇಲ್ಲ.  ಶೃಂಗೇರಿಯನ್ನು ಹೊಗಳಲೋಸುಗ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಆನಂದಗಿರೀಯ ಕೊನೆಯೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶಂಕರರು ಇಲ್ಲಿ ಮಠವೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಿದ್ಯಾಪೀಠವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು ಎಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯಕಾರನೇ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟೂ ೩೨ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಶೃಂಗೇರಿ ಮಠದ ಬಗೆಗಿನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿದಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಶಂಕರವಿಜಯಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಹಾಗೂ ಬಹುಜನರ ನಂಬಿಕೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಶೃಂಗೇರಿ ಮಠ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಶಾಸನಾಧಾರಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ೧೩೪೫ರ ವೀರಹರಿಹರ ಒಡೆಯರ ಶಾಸನದಲ್ಲೂ ’ಭಾರತೀತೀರ್ಥ ಶ್ರೀಪಾದರು ಶೃಂಗೇರಿಯ ತೀರ್ಥವಾಸದಲ್ಲಿ ಅನುಷ್ಟಾನಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ’ ಎಂದಿದೆಯೇ ಹೊರತೂ ಶಾರದಾಪೀಠದ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿಲ್ಲ.
       ಶಾಂಕರ ಪರಂಪರೆಯ ಮಠಗಳ ಸ್ವರೂಪ, ವಿಶೇಷಣಗಳ ವಿವರವಾದ ಉಲ್ಲೇಖವಿರುವ ಗ್ರಂಥ ಮಠಾಮ್ನಾಯ ಸೇತು. ವಿವಿಧ ಲೇಖಕರಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಇದರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಾಠಬೇಧಗಳೂ ಇದೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಕರರು ನಾಲ್ಕು ಆಮ್ನಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಚತುರಾಮ್ನಾಯಗಳೆಂದರೆ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಾದ ಮಠಗಳು. ಮೊದಲನೇಯದಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದಪರಂಪರೆಯ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಾಳಿಕಾಪೀಠ. ಇದು ಕೀಟವಾಳ ಸಂಪ್ರದಾಯದ್ದು. ಶಾಂಕರಮಠಗಳ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಉಪಾಧಿಯಾದ ದಶನಾಮೀ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ. ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ದೇವನೂ, ಭದ್ರಕಾಳಿಯೆಂಬ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲಿನ ಆರಾಧ್ಯದೈವಗಳು. ಪದ್ಮಪಾದರು ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯರು. ಎರಡನೇಯದಾಗಿ ಋಗ್ವೇದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವದ ಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಗವಾಳ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಗೋವರ್ಧನ ಮಠ. ವನ ಹಾಗೂ ಅರಣ್ಯವೆಂಬ ಉಪಾಧಿ ಇಲ್ಲಿನ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ. ದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ, ಶಕ್ತಿ ವೃಷಲಾದೇವಿ ಆರಾಧನೆಯ ಈ ಮಠಕ್ಕೆ ಹಸ್ತಾಮಲಕರು ಮೊದಲ ಆಚಾರ್ಯರು. ಮೂರನೇಯದಾಗಿ ಅಥರ್ವಣವೇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರದ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದವಾಳ ಪರಂಪರೆಯ ಶ್ರೀಮಠ. ನಾರಾಯಣ ದೇವ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ಣಗಿರಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಇಲ್ಲಿನ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಗಿರಿ, ಪರ್ವತ, ಸಾಗರಗಳೆಂಬ ಅಪಾಧಿಗಳು. ತ್ರೋಟಕರು ಇಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳು.
ದಿಗ್ಭಾಗೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ರಮ್ಯಃ ಶೃಂಗೇರ್ಯಾಂ ಶಾರದಾಮಠಃ |
ವರಾಹೋ ದೇವತಾ ತತ್ರ ರಾಮಕ್ಷೇತ್ರಮುದಾಹೃತಮ್ ||
ತೀರ್ಥಂ ಚ ತುಂಗಭದ್ರಾಖ್ಯಂ ಶಕ್ತಿಃ ಶ್ರೀ ಶಾರದೇತಿ ಚ |
ಚೈತನ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರ್ಯಾಖ್ಯ ಆಚಾರ್ಯೋ ವಿಶ್ವರೂಪಕಃ ||

ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದಪರಂಪರೆಗೆ ಶೃಂಗೇರಿಯ ಶಾರದಾಮಠ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಮಠಾಮ್ನಾಯದಲ್ಲೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿರುವ ಶೃಂಗೇರಿ ತುಂಗಭದ್ರಾನದೀತೀರದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ವಿಶ್ವರೂಪರು ಇಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಪೀಠಾಧಿಪತಿ. ಸುರೇಶ್ವರಾಚಾರ್ಯರೆಂದು ಖ್ಯಾತರಾದ ಮಂಡನಮಿಶ್ರರು ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವರೂಪರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರೆಯೇ ಎಂಬುದೂ ಚರ್ಚಾರ್ಹ. ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೇ ಐದನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ’ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಂಡನಭೇದಗೋಚರಧಿಯಂ ಮಿಥ್ಯಾಭಿಮಾನಾತ್ಮಿಕಾ’ ಎಂದು ಮಂಡನನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವೃತ್ತಾಂತವಿದ್ದರೆ, ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ’ಅಥ ಪ್ರತಸ್ಥೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಯಾಗಾತ್, ದಿದೃಕ್ಷಮಾಣೋ ಗೃಹಿವಿಶ್ವರೂಪಮ್’ ಎಂದು ಗೃಹಸ್ಥನಾದ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ನೋಡಲು ಆಚಾರ್ಯರು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಅವನ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ!. ಗುರುವಂಶಕಾವ್ಯ, ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದಲ್ಲೂ ಮಂಡನ ವಿಶ್ವರೂಪರನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾಲಕ್ರೀಡಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆದವರು ವಿಶ್ವರೂಪರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಶಂಕರರ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾನಸೋಲ್ಲಾಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆದವರೂ ವಿಶ್ವರೂಪರೆಂದು ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶಾಂಕರಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ’ಆಚಾರ್ಯ ಪಂಚಕ’ದಲ್ಲಿ ಸುರೇಶ್ವರರ ಹೆಸರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಧರ್ಮಸಿಂಧುವೇತ್ಯಾದಿಗಳು ವಿಶ್ವರೂಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನೇ ಹೆಸರಿಸಿವೆ. ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ಶಾಂಕರ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮಠಾಧಿಪತಿಯ ಪದವಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟದ್ದು ಹೇಗೆ ಸರಿಯಾದೀತು? ಶೃಂಗೇರಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ರಾಮಕ್ಷೇತ್ರವೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ಇದಕ್ಕೆ ವರಾಹ ಮುಖ್ಯದೇವತೆ! ಇದರ ಒಗಟೇನೆಂಬುದನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.
       ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯಪರಂಪರೆಯ ರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರ ಮಠ ತಮ್ಮದು ಭೋಗವರ್ಧನವಾಳ ಪರಂಪರೆಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಠದ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಚರ್ಚಿತಚರ್ವನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಮಠದ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖವಿಲ್ಲ. ಭೋಗವರ್ಧನ ಶಬ್ದದ ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಶೃಂಗೇರಿ ಮಠ ಭೋಗವಾಳ ಪರಂಪರೆಯಾದ್ದರಿಂದ ರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರದವರು ತಮ್ಮದು ಭೋಗವರ್ಧನವೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡರೋ! ಕಂಚಿ, ಶೃಂಗೇರಿಯಂಥ ಮಠಗಳೇ ಶಂಕರಸ್ಥಾಪಿತವೋ ! ಎಂಬುದೇ ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಶಂಕರರು ರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಗೋಕರ್ಣದಲ್ಲೋ ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಮಠ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ಸಂದರ್ಭ ಯಾವುದು? ಮಠಾಮ್ನಾಯಸೇತುಗಳಾವುದರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ಗೋಕರ್ಣದ ಹೆಸರಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಹರ, ಕೂಡ್ಲಿಗಿ, ಕೋಲಾರ ಸೇರಿ ಎಂಟು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೃಂಗೇರಿಯ ಶಾಖಾಮಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದುದರ ಬಗ್ಗೆ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರ ಅವುಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿರಬಹುದೇ?


                                                                                                                                                    .....ಸಶೇಷ

Tuesday, January 24, 2017

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು: ಚಿತ್ಪಾವನ ಹಾಗೂ ಕೊಡವರು

       

       ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಬುಡದಿಂದ ಕೇರಳದ ದಕ್ಷಿಣ ತುದಿಯವರೆಗಿನ ಭೂಮಿಯು ಪರಶುರಾಮ ಸೃಷ್ಟಿಯೆ೦ದೇ ಪ್ರತೀತಿ. ತನ್ನ ತ೦ದೆ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರತೀಕಾರವಾಗಿ ಭೂಮ೦ಡಲವನ್ನು 21 ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನೆಲ್ಲ ಸ೦ಹರಿಸಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲವನ್ನೇ ನಿರ್ವಂಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.  ಹತ್ಯೆಗೈದ ಪಾಪದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಪರಶುರಾಮ ಗೆದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಕಶ್ಯಪ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇರುವ ನೆಲವೆಲ್ಲ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಮೇಲೆ ತನಗೆ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಲು ಒಂದು ಸ್ಥಳ ಬೇಕಾಯಿತಲ್ಲ! ವರುಣದೇವನ ಆಜ್ಞೆಯ೦ತೆ ಸಹ್ಯಪರ್ವತದಿಂದ ತನ್ನ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಒಗೆದನಂತೆ. ಆ ಪರಶು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿತ್ತೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸಮುದ್ರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು. ಹೀಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಭೂಭಾಗ ಪರಶುರಾಮ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯ್ತು. ಕೇರಳೋತ್ಪತ್ತಿ ಮಾರ್ತಾ೦ಡ, ಸ್ಕಾಂದಪುರಾಣ, ಪ್ರಪಂಚ ಹೃದಯವೇ ಮುಂತಾದ ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪರಶುರಾಮ ಹಾಗೆ ಪಡೆದ ಭೂಭಾಗವೇ ಸಪ್ತಕೊಂಕಣ.
ಸಹ್ಯಪಾದೇ ಪರಶುರಾಮಭೂಮಿಃ | ಸಾ ಸಪ್ತಕೋಂಕಣಾಖ್ಯಾ |
ಕೂಪಕ ಕೇರಲ ಮೂಷಿಕ ಆಲುವ ಪಶು ಕೋಂಕಣ ಪರಕೋಂಕಣ
ಭೇದೇನ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರಾಯಾಮೇನ ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾ ||
ಸಹ್ಯಾಚಲದ ಉಪತ್ಯಕಾ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಪರಶುರಾಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಪ್ತಕೊಂಕಣವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೂಪಕ, ಕೇರಲ, ಮೂಷಿಕ, ಆಳುವ(ತುಳುವ), ಪಶು, ಕೊಂಕಣ ಮತ್ತು ಪರ ಕೊಂಕಣ ಎಂದು ೭ ದೇಶಗಳಿವೆ. ಇದನ್ನೇ ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ  ಬರ್ಬರ, ಸೌರಾಷ್ಟ್ರ, ಕೊಂಕಣ, ಕರ್ಹಾಟ, ಕರ್ಣಾಟ, ತೌಳವ, ಕೇರಳ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ
ಖರಾಟಂಚ ವರಾಟಂಚ ಮರಾಟಂ ಕೊಂಕಣಂ ತಥಾ |
ಹವಿಗಂ ತೌಳವಂ ಚಾಥ ಕೇರಳಂ ಚೇತಿ ಸಪ್ತಕಂ ||
ಖರಾಟ, ವರಾಟ ಮರಾಟ, ಕೊಂಕಣ, ಹೈಗ, ತೌಳವ, ಕೇರಳ ಎಂದು ಸಪ್ತಕೊಂಕಣಗಳನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
       ಪಯಸ್ವಿನಿ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರಗಿರಿ ನದಿಯ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಆಳುವ ಅಥವಾ ತುಳುನಾಡು. ಪ್ಟಾಲೆಮಿಯ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಯ್ಸಳ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನನ ಆಳೊತ್ತಿನ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ, ಹೊಯ್ಸಳರ ನರಸಿಂಹನ ಕಂಬಾಳು ಹಾಗೂ ವೀರಬಲ್ಲಾಳನ ಸಂತೆಶಿವರ ಶಿಲಾಲೇಖಗಳಲ್ಲೂ ಇದು ’ಕೊಂಕಣನಾಡಾಳ್ವಖೇಡ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪಯಸ್ವಿನಿಯಿಂದ ಪುದು ಪಟ್ಟಣದವರೆಗೆ ಕೂಪಕ, ಪುದುಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಕನ್ನೇಟ್ಟಿವರೆಗೆ ಕೇರಲ, ಕನ್ನೇಟ್ಟಿಯಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ ಮೂಷಿಕ. ಈ ಕೂಪಕ, ಮೂಷಕ, ಕೇರಲಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಚಳುಕ್ಯ ಮಂಗಲೇಶನ ಕ್ರಿ.ಶ. ೬೦೨ರ ಮಹಾಕೂಟದ ಸ್ತಂಭಲೇಖದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಐದನೇ ಕೊಂಕಣವೆಂದರೆ ಪಶು ಅಥವಾ ಹೈಗದೇಶ. ಇದು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಾಡುನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಶುಕವು ಕ್ರಮೇಣ ಪಯಿಕ-ಪಯಿಗವಾಗಿ ತದ್ಭವಿಸಿ ಹೈಗವೆಂದು ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ೬ನೆಯ ಕೊಂಕಣವೆಂದರೆ ಈಗಣ ಗೋವೆಯ ಸೀಮೆಯನ್ನೂ ಮುಂಬಯಿಯ ರತ್ನಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಕೊಂಕಣ ಅಥವಾ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊಂಕಣ. ೭ನೆಯ ಕೊಂಕಣವೆಂದರೆ ಕೊಲಾಬಾ ಹಾಗೂ ಠಾಣಾ ಜಿಲ್ಲೆಗಳುಳ್ಳ ಪರ ಕೊಂಕಣ. ಪರಶುರಾಮನ ತಾಯಿ ರೇಣುಕಾ ದೇವಿ ಅಥವಾ ಕುಂಕಣಾ ದೇವಿಯಿಯಿಂದ ಈ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಪಡೆದ ಈ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಕಣವೆಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದನಂತೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ಭೂಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆತಂದು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನೆನ್ನುತ್ತವೆ ಹೆಚ್ಚಿನೆಲ್ಲ ಪುರಾಣಗಳು. ಕೊಂಕಣದಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನೆಲೆನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಕೊಂಕಣಸ್ಥ ಅಥವಾ ಕೋಕಣಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂಬ ಹೆಸರಾಯ್ತು. ಹೀಗೆ ಪರಶುರಾಮನೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದರೆನ್ನಲಾಗುವ ಒಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯದ ಹೆಸರು ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು.
       ಸರಿಸುಮಾರು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಾಬ್ದದವರೆಗೂ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ದೊರೆಯುವುದು ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ.  ೧೬೯೦ರಲ್ಲಿ ಬಾಲಾಜಿ ವಿಶ್ವನಾಥ ಭಟ್ಟನೆಂಬ ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಪುಣೆಗೆ ಬಂದು ಗುಮಾಸ್ತನಾಗಿ ಮರಾಠರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ. ತನ್ನ ಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯಿಂದ ಅಚ್ಚರಿಪಡುವಂತೆ ಬೆಳೆದ ಬಾಲಾಜಿ ಭಟ್ಟ ಮರಾಠರ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪೇಶ್ವೆಯೆಂಬ ಉಪಾಧಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾದದ್ದು ಇತಿಹಾಸ. ಮುಂದೆ ಬಾಲಾಜಿಯ ವಂಶದವರು ಸುಮಾರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮರಾಠರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೇಶ್ವೆಗಳಾಗಿ ಮೆರೆದರು. ಬಾಜಿರಾವ ಭಟ್ಟನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮರಾಠರ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಚರಮಸೀಮೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದು, ಇವನ ಅಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಭಾರತದದಾದ್ಯಂತೆ ಮರಾಠರ ಕೇಸರಿ ಧ್ವಜ ರಾರಾಜಿಸುವಂತಾದದ್ದು ತಿಳಿದೇ ಇದೆ. ಪೇಶ್ವೆಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕೊಂಕಣದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಭಾಗ್ಯದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿತ್ತು. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಬಲಾಢ್ಯರಾದ ಚಿತ್ಪಾವನರು ದೇಶದ ವಿವಿಧೆಡೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಂಗಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಛಾಪೊತ್ತಲು ತೊಡಗಿದರು.೧೮೧೮ರಲ್ಲಿ ಮರಾಠಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಶವಾದಮೇಲೂ ಚಿತ್ಪಾವನರು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನೆಲ್ಲ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಮೆರೆದರು. ೧೮೭೯ರಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ ಬಲವಂತ ಫಡ್ಕೆ ಪೇಶ್ವೆಗಳ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಪುನರ್ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ವಿದೇಶಿ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದ ಮೇಲಷ್ಟೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಗಾದದ್ದು. ಆಮೇಲೆ ನಡೆದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕೊಡುಗೆ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದಷ್ಟು. ಡಿ.ಕೆ.ಕರ್ವೆಯವರ ವಿಧವಾ ವಿವಾಹ ಚಳುವಳಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೊಂದು ನಾಂದಿ ಹಾಡಿತು. ಮಂದಗಾಮಿ ಹೋರಾಟಗಾರರಾದ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆ, ಜಿ.ವಿ.ಜೋಶಿ, ಮಹದೇವ ಗೋವಿಂದ ರಾನಡೆಯಂಥವರು ಸರ್ವೆಂಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಸೊಸೈಟಿ,  ಪೂರ್ಣ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭಾದ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿದರೆ ಬಾಲಗಂಗಾಧರ ತಿಲಕ, ವಿ.ಡಿ ಸಾವರ್ಕರ್, ವಿಷ್ಣುಶಾಸ್ತ್ರಿ ಚಿಪ್ಳೂಣಕರ್, ಚಾಪೇಕರ್ ಬಂಧುಗಳು, ಶಿವರಾಮ ಪರಾಂಜಪೆಯಂಥವರು ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಬಿಸಿಮುಟ್ಟಿಸತೊಡಗಿದರು. ಇನ್ನು ನಾಥುರಾಮ್ ಗೋಡ್ಸೆಯ ವಿಚಾರ ಹೇಳುವುದೇ ಬೇಡ ಬಿಡಿ. 
ಬಾಲಾಜಿ ವಿಶ್ವನಾಥ
       ದಾದಾಸಾಹೇಬ್ ಫಾಲ್ಕೆಯಿಂದ ಮಾಧುರೀ ದೀಕ್ಷಿತಳವರೆಗೆ, ತಿಲಕರಿಂದ ನಾಥೂರಾಮ ಗೋಡ್ಸೆಯವರೆಗಿನ ಖ್ಯಾತನಾಮರೆಲ್ಲ ಚಿತ್ಪಾವನರೇ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಇವರ ಮೂಲ, ಇತಿಹಾಸ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇವ್ಯಾವವೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ. ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲನಾಮಗಳಾದ ಗಣಪುಲೆ, ರಾನಡೆ, ಪರಾಂಜಪೆಯಂಥ ಹೆಸರುಗಳು ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ಚಿತ್ಪಾವನ ಶಬ್ದದ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ ದೊರಕುವುದೇ ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯ ಸ್ಮಾರ್ತಪಂಡಿತ ರಘುನಾಥ ಭಟ್ಟನ ಮುಹೂರ್ತಮಾಲಾ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ. ಆತ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಗೋತ್ರದ ಕೊಂಕಣ ಸೀಮೆಯ ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಮುಘಲ್ ಬಾದಷಾ ಅಕ್ಬರನಿಂದ ಜ್ಯೋತಿರ್ವಿಶಾರದನೆಂದು ಬಿರುದು ಪಡೆದಿದ್ದ ನರಸಿಂಹ ಭಟ್ಟ ಇವನ ಅಜ್ಜ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಎರಡನೇ ಉಲ್ಲೇಖ ಸಿಗುವುದು ೧೬೭೭ರಲ್ಲಿ ಕರ್ಹಾಡ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ಪಾವನ ಕುಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶಿವಾಜಿ ಉಂಬಳಿ ನೀಡಿದ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ.
       ವಲಸೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯದ ಹೆಸರು ಅವರು ನೆಲೆನಿಂತ ಜಾಗದೊಡನೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ರೂಢಿ. ಮಯೂರವರ್ಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿವಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವರು ಶಿವಳ್ಳಿಯಾದಂತೆ, ಕೋಟದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಕೋಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದಂತೆ, ಹೈಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದವರು ಹೈಗರಾದಂತೆ.  ಮಿಥಿಲಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಮೈಥಿಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು, ಶಿಲಾಹಾರರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕರ್ಹಾಡ(ಟ) ಸೀಮೆಗೆ ಬಂದವರು ಕರಾಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದರು, ಮಧ್ಯ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸತೊಡಗಿದವರು ದೇಶಸ್ಥರಾದರು. ಆದರೆ ಈ ಚಿತ್ಪಾವನವೆಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದ್ದು ನಿಗೂಢವೇ. ಆ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರದೇಶವ್ಯಾವುದೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ತ+ಪಾವನ, Pure Heart , ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಭಾಷಾಂತರವನ್ನೇನೋ ಕೆಲವರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ೧೬ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥ ಭಟ್ಟ ರಚಿಸಿದ ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಚಿತ್ತಪ ಅಥವಾ ಚಿತ್ತಪಾವನರೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣವಾಗಿದ್ದ ಕೊಂಕಣದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು ಪರಶುರಾಮ ಚಿಂತಿಸಿದನಂತೆ. ಒಮ್ಮೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಉಗಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ತೆರಳಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕಿರುವ ಪಯೋಷ್ಣಿ ನದಿದಡದಿಂದ ಕೆಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ್ದವಂತೆ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ಪರಶುರಾಮ ಅವರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಭಯವಿತ್ತು ಕೊಂಕಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಕೇಳಿದ. ಅವನ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಪ್ಪಿ ಕೊಂಕಣಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಪರಶುರಾಮನ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಆತ ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಚಿತ್ತಪಾವನವೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟ. ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಅದೇ ಹೆಸರಾಯಿತು. ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರದ ಸ್ಥಳಪುರಾಣದಂತೆ ಪರಶುರಾಮನ ಸಂಗಡ ಬಂದ ವ್ಯಾಡನೆಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಇಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪಿಸಿ ಮಂದಿರವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರವೆಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೋಕಣಸ್ಥ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲದೇವರು ಇದೇ. ಪರಶುರಾಮನ ಈ ಕಥೆ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವೋ ಆದರೆ ಇದು ಅವರ ಹೆಸರು ಚಿತ್ಪಾವನರೆಂದೇಕಾಯ್ತೆಂದು ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಏನೇ ಆದರೂ ಚಿತ್ತಪಾವನದಿಂದ ಚಿತ್ಪಾವನವಾಯ್ತೆಂದು ಬರೆದಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕವಿ ಪ್ರಯತ್ನ. ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ಪಯೋಷ್ಣಿ ಅಥವಾ ಪಯಸ್ವಿನಿ ಎಂಬ ನದಿದಡದಿಂದ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಆಗಮನವಾಯ್ತೆಂದು ಬರೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಪಯೋಷ್ಣಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ನದಿ ಯಾವುದೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಪಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನೀರು ಎಂಬರ್ಥವೂ ಇದೆ. ಉಷ್ಣವೆಂದರೆ ಬಿಸಿ. ಉತ್ತರ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಜಲಗಾಂವಿನ ಹತ್ತಿರದ ಉನಪದೇವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿನ ಚಿಲುಮೆಯೊಂದಿದೆ. ಪಯೋಶ್ಣಿ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನದಿ ಇದೇ ಆಗಿರಬಹುದೇ?  ಕೆಲ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲದೇವತೆ ವಿಂಧ್ಯವಾಸಿನಿಯಾಗಿರುವುದಕ್ಕೂ, ಈ ಉನಪದೇವ ಬಿಸಿನೀರ ಹರಿವು ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದೇ? ವಿಂಧ್ಯಾಚಲದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಅಂಬೇಜೋಗಿಯ ಯೋಗೇಶ್ವರಿ ಹಲವು ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲದೇವಿ ಕೂಡ. ಇದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಹಿಮಾಚಲಪ್ರದೇಶದ ತಟ್ಟಾಪಾನಿ(ಸಟ್ಲೇಜ್ ನದಿ), ಮನಿಕರಣ್, ಡೆಹ್ರಾಡೂನಿನ ಸಮೀಪದ ಸಹಸ್ರಧಾರಾ ಸೇರಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಕೆಲಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ನೀರ ಚಿಲುಮೆಗಳಿವೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಈಶಾನ್ಯಭಾಗದ ಚಿತ್ರಾಲ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗರಮ್ ಚಶ್ಮಾ, ಮುರ್ತಾಝಾಬಾದ್, ಗಿಲ್ಗಿಟ್, ಅಪ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಚಿಶ್ಮಾ-ಇ-ಆಯುಬ್, ಹೇರತ್‌ನ ಸಫೇದ್ ಕೋಹ್, ಬಲ್ಖ್‌ನ ಆಬೆ ಗರಮ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಬಿಸಿನೀರ ತೊರೆಗಳಿವೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯುಂಟು. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಪುತ್ತೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಬೆಂದ್ರು ತೀರ್ಥ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಏಕೈಕ ಬಿಸಿನೀರ ಕೊಳ. ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಸೀರೆ ಹೊಳೆಯ ಉಗಮ ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತೇ? ಊರ ತುಂಬ ಕೊಳವೆ ಬಾವಿ ಕೊರೆದು ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಸಿಗುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಬಿಡಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಚಿತ್ಪಾವನರ ವಸತಿಯಿತ್ತು. ಕಳೆದೆರಡು ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಾಳ, ಕಾರ್ಕಳ, ಮುಂಡಾಜೆಗಳ ಕಡೆ ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಪುತ್ತೂರಿನ ಸಮೀಪ ಎರಡು ಪರಶುರಾಮ ಮಂದಿರಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಧರ್ಬೆತಡ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ಪಾವನ ಗುರು ಪರಶುರಾಮ ಮಂದಿರ, ಇನ್ನೊಂದು ಮುಂಡಾಜೆಯಲ್ಲಿರುವುದು. ಬೇರೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದು ಪುತ್ತೂರಿನ ಆಸುಪಾಸು ನಿಂತ ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೇ ಪರಶುರಾಮ ಕೊಂಕಣ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ದನೇ? ಜೊತೆಗೆ ಪಯಸ್ವಿನಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ನದಿಯೊಂದು ಕಾಸರಗೋಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕಾವೇರಿ ಉಗಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಇದು ಸಮೀಪವಿರುವುದರಿಂದ ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಮೂಲವೇನಾದರೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಅಥವಾ ಕಾಸರಗೋಡು ಪ್ರಾಂತ್ಯವೇ ಇರಬಹುದೇ?
ಉನಪದೇವದ ಬಿಸಿನೀರಿನ ಚಿಲುಮೆ
ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲದೈವ ವ್ಯಾಡೇಶ್ವರ ಮಂದಿರ

       ಚಿತ್ಪಾವನವೆಂಬ ಹೆಸರು ಬರಲು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಕಾರಣವನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಚಿತಾ ಅಥವಾ ಚಿತೆಯಿಂದ ಪಾವನರಾದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಹೆಸರು ಚಿತ್ಪಾವನವೆಂದಾಯ್ತಂತೆ. ಸ್ಕಂದಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಖಂಡದಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆಯಿದೆ.  ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಿದ ಪಾಪದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಪರಶುರಾಮ ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯಾಗವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ. ಇಡೀ ಕ್ಷತ್ರಿಯಕುಲದ ರುಂಡಚಂಡಾಡಿದ ಪರಶುರಾಮನ ಕೋಪದ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ್ಯಾರೂ ಆ ಯಾಗದ ಅಧ್ವರ್ಯ ವಹಿಸಲು ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಡಗೊಂದು ಒಡೆದು ಅದರಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲ ನೀರು ಪಾಲಾದರು. ಪರಶುರಾಮ ನೀರುಪಾಲಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಶವಗಳನ್ನು ಚಿತೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ ಜೀವ ತುಂಬಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನಂತೆ. ಅವರಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಪ್ರವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಂಗಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡನೆನ್ನುತ್ತದೆ ಕಥೆ. ಯಹೂದಿಗಳ ಬೇನೆ ಇಸ್ರೇಲಿ ಪಂಗಡದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ ಎಂದು ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆನಷ್ಟೆ.  ಕ್ರಿ.ಪೂ ೨ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕೊಂಕಣ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಇವರು ಆಗಮಿಸಿದರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಡಗು ಒಡೆದು ನೀರುಪಾಲಾದವರಲ್ಲಿ ಏಳು ಪುರುಷರೂ, ಏಳು ಮಹಿಳೆಯರೂ ಒಟ್ಟೂ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನ ಹೇಗೋ ಬದುಕಿ ಉಳಿದರಂತೆ. ಅವರ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳು, ಸ್ವತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳೂ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು. ಶೇಮಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಹುದೂರ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಮೂಲವನ್ನು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಏನೇ ಅಂದರೂ ಪರಶುರಾಮನ ಈ ಕಥೆಗೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಶತಮಾನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಯುಷ್ಯವಿದ್ದಂತಿಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ಪಾವನರು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಈ ಕಥೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಭೂಪ, ನೃಪ ಎಂಬಂತೆ ಚಿತ್ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಪ ಪ್ರತ್ಯಯ ಸೇರಿ ಚಿತ್ಪ ಅಥವಾ ಚಿತ್ಪಾವನ ಎಂದಾಗಿರಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನದ ರಕ್ಷಕರೆಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಪರ್ಶಿಯನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅವೆಸ್ತಾದಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅರ್ಥವೇ ಇದೆ. ಅಚ್ಚಬಿಳಿ ಮೈಬಣ್ಣ, ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಚರ್ಮ, ನೀಲಿ ಅಥವಾ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣು, ಚೂಪು ಮೂಗು, ಕಂದು ಛಾಯೆಯ ತಲೆಗೂದಲು ಚಿತ್ಪಾವನರಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಗಡದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವರ ದೈಹಿಕ ಚರ್ಯೆಯು ಮಧ್ಯ ಏಶಿಯನ್ನರನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಧ್ಯ ಏಶಿಯಾದ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಅಥವಾ ಗ್ರೀಕ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದವರಿರಬೇಕೆಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ವಿ.ಎನ್.ಮಾಂಡಲಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಜಿಪ್ಟಿನ ಗಿಪ್ತ್ವಾನ್ ಶಬ್ದವೇ ಚಿತ್ಪಾವನದ ಮೂಲವೆಂದು ಇವರ ಭಾವನೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಗ್ರೀಕಿನ ಮಧ್ಯದ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧ ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಹಳೆಯದು. ಪೆರಿಪ್ಲಸ್ ಮಾರ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಜಲಮಾರ್ಗದ ಮ್ಯಾಪಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂ ನದಿಯ ನದಿಮುಖವು ಬಾರ್ಬರಿಕಮ್ ಎಂದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಯಶಃ ಗ್ರೀಕರು ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರನ್ನು ಬರ್ಬರರೆಂದು ಕರೆದಿರಬೇಕು. ಶಕರು ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಗ್ರೀಕರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಗ್ರೀಕರಲ್ಲದ ಜನರನ್ನು ಬರ್ಬರರೆಂದು ಕರೆಯುವ ರೂಢಿಯಿರಬೇಕು. ಅನಾರ್ಯ ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬರ್ಬರ ಶಬ್ದವೂ ಗ್ರೀಕಿನದ್ದೇ ಎರವಲು. ಮಜದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟಿರುವ ಸಪ್ತಕೊಂಕಣದ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಬರ್ಬರವೆಂದೇ. ಆದರೂ ಗ್ರೀಕಿನಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಿನ ವಲಸೆ ಮಧ್ಯ-ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಡೆದ ದಾಖಲೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಯಹೂದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪಾರಸಿಗಳು ಇರಾನ್, ಮಧ್ಯ ಏಶಿಯಾದ ಭಾಗದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಹೇಳುವಂತೆ ಚಿತ್ಪಾವನರು ಮೂಲತಃ ಯಹೂದಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದುದು ಹೇಗೆಂಬುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಸೇರಿ ಉಳಿದ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆಯೇ ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದ ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು, ಮೂಲವನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಜನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಜೊತೆಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಗೆ ಇರಾನಿನಿಂದ ಪಾರ್ಸಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಆಚರಣೆಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅದೂ ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮತಶ್ರದ್ಧೆಯವರಾದರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವತಂತ್ರರು. ಬೇರೆಯವರಂತೆ ಮತಾಂತರವಾಗಲೀ, ಘರ್ ವಾಪಸಿಯಾಗಲೀ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಮತಗಳೂ ತಾವೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ, ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾತ್ರವೇ ತಮ್ಮ ಮತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ, ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಯಾರೂ ಬರಬೇಡಿ ಎನ್ನುವವರು. ಹಾಗಿರುವಾಗ ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಗುಂಪೊಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗುವುದು ಕನಸಿನ  ಮಾತಷ್ಟೆ.
       ಹಾಗೆಂದು ಚಿತ್ಪಾವನರು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಮಧ್ಯ ಏಶಿಯಾ ಹಾಗೂ ಗಾಂಧಾರ(ಅಪ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ)ದ ಕೆಲ ಪಂಗಡಗಳ ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣ, ನೀಲಿ-ಹಸಿರು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಖಚರ್ಯೆಗೂ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಮುಖಚರ್ಯೆಗೂ ತುಂಬ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದೆ. ಇದೇ ಚರ್ಹೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಗಾಂಧಾರದ ಕಲಶ್ ಎಂಬ ಪಂಗಡ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರಿನೊಡನೆ ಬಂದು ಗಾಂಧಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಗ್ರೀಕರೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಚಿತ್ಪಾವನರ ಒಂದು ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಗಾಂಧಾರ ಎಂಬುದೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ. ಚಿತ್ಪಾವನರು ಆಚರಿಸುವ ಬೋಧನ್ ಎಂಬ ಅನ್ನಪೂರ್ಣಾದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆ ಬೇರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ವ ಇರಾನಿಯನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೋಧನ್ ಎಂದರೆ ಅತ್ತರು. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿಯೂ ಬೋಧನ್ ಹಾಗೂ ಗಂಧ ಎಂಬೆರಡು ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥ ಒಂದೇ. ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದೇ? ಇನ್ನೂ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಎಂದರೆ ಚಿತ್ಪಾವನರಲ್ಲಿರುವ ಹಲವು ಅಡ್ಡಹೆಸರುಗಳು ಇರಾನಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಇರಾನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯ್ ಎಂದರೆ ವೈನ್. ಚಿತ್ಪಾವನರ ಒಂದು ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಮಾಯದೇವ್(ಮಾಯ್ದೇವ್). ಗ್ರೀಕರ ವೈನಿನ ದೇವತೆ ದಿಯೋನಸಸ್ ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು ಮೆಗಸ್ತನಿಸ್ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಓಜಲೆ, ಬಾಮೆ, ಮಾತೆ, ಮಾಯೀಲ್ ಶಬ್ದಗಳ ಓಜ, ಬಾಮ್(Radiance), ಮಾ(ಚಂದ್ರ) ಇರಾನಿಯಲ್ಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಘಾರೆ, ಘಾರ್ಪುರೆ(ಪೂರ್ವ ಇರಾನಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಘಾರ್ ಎಂದರೆ ಪರ್ವತ), ದಾಮ್ಲೆ(ಇರಾನಿಯಲ್ಲಿ ದಾಮ್ - ಮನೆ, ಸಂಸ್ಕೃತದ ಧಾಮದಿಂದ ನಿಷ್ಪನ್ನ), ಪಾವಗಿ(ಪಾವ್ - ರಕ್ಷಕ), ವಾಝೆ(ವಾಝ್ - ನಾಯಕ). ಸಂಸ್ಕೃತದ ಕರ್ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಇರಾನಿಯಲ್ಲೂ ಅದೇ ಅರ್ಥ. ವೇಲನ್ ಊರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವ ವೇಲನ್‌ಕರ್, ಚಿಪ್ಳೂಣನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವ ಚಿಪ್ಳೂಣ್‌ಕರ್.
       ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಹಿಂದೂಕುಷ್‌ ಅನ್ನು ದಾಟಿ ಗಾಂಧಾರದ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಆತ ತಕ್ಷಶಿಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಂಡಾಮಿಸ್ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತನ ಹೆಸರು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ಮಂತ್ರಿಗೂ ದಂಡಾಮಗೂ ನಡೆದ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಬಹು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿದೆ. ದಂಡಾಮಿಸನೆಂದು ಗ್ರೀಕರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನಿಗೂ ದಂಡೇಕರ್ ಎಂಬ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಕುಲನಾಮಕ್ಕೂ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಮೂಲ ಈಗಿನ ಅಪ್ಘನ್ ಅಥವಾ ಇರಾನ್ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
       ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಆಸಕ್ತಿಕರವಾದ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ National DNA Analysis Center, Central Forensic Science Laboratory, Kolkataದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಸಂಶೋಧನೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾರತೀಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮಾತೃ ವಂಶವಾಹಿ(mt-DNA) ಕೇವಲ macro-haplogroup M (mt-DNA) ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರೆ ಚಿತ್ಪಾವನರ ವಂಶವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯ ಏಷಿಯಾದ mt-DNA haplogroupಗಳೂ(U (mt-DNA), H (mt-DNA), HV (mt-DNA)) ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದವು. 
ಚಿತ್ಪಾವನರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಗಾಢವಾಗಿ ನೆನಪಾಗುವವಳು ನ್ಯಾಶನಲ್ ಜಿಯೋಗ್ರಾಫಿ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಪ್ಘನ್ನಿನ ಈ ಹುಡುಗಿ

       ಚಿತ್ಪಾವನರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಆಸಕ್ತಿಕರವಾದ ಎರಡು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲೇಬೇಕು. ೧೯೪೬ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತ ಪುರಾತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಎಮ್.ಎನ್.ರಾಜಪುರೋಹಿತರ ಸಂಶೋಧನಾ ಲೇಖನವೊಂದು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತ್ತು. ’ತಾಳಗುಂದ ಹಾಗೂ ಚಿಪ್ಳೂಣ್ ಅಗ್ರಹಾರಗಳು’ ಎಂಬ ಶಿರೋನಾಮೆಯಡಿ. ತಾಳಗುಂದದ ಕದಂಬರ ಶಾಸನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕ್ರಿ.ಶ ೩೫೦ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿ.ಶ ೧೧೭೪ರಲ್ಲಿ ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ನಡೆದ ಎರಡು ವಲಸೆಗಳನ್ನು ರಾಜಪುರೋಹಿತ್ ಪುರಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಆಧಾರಗಳೊಂದಿದೆ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ವೇದಶಾಖೆಗೆ ಹದಿನಾರರಂತೆ ಒಟ್ಟೂ ೬೪ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಮಯೂರ ವರ್ಮನ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಅಧ್ವರ್ಯ ವಹಿಸಲು ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿಂದ ಕರೆತಂದು ಕೊಂಕಣದ ಚಿಪ್ಳೂಣಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಾಯ್ತಂತೆ. ಕದಂಬರ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಶಾತವಾಹನರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರತಿಷ್ಟಾನಪುರವನ್ನು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಳಿದ್ದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ವಲಸೆ ಬಂದವು. ಆ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇವತ್ತಿಗೂ ಷಷ್ಟಿಕ ಅಥವಾ ಅರವತ್ತೊಕ್ಲು ಮಾಧ್ವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ಮರಾಠಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಡೋಂಗ್ರೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಷಷ್ಟಿಕರಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮನೆತನವಾಯ್ತು, ಗೋಡ್‌ಬೋಲೆ ಎಂಬುದು ಸಿಹಿನುಡಿಯವರು ಎಂದಾಯ್ತು. ಹೀಗೆ ಚಿತ್ಪಾವನರಲ್ಲಿರುವ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಡ್ಡಹೆಸರುಗಳು ಷಷ್ಟಿಕರಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಮಂತ್ರಾಲಯದ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಶ್ರೀಪಾದರಾಜರು, ವ್ಯಾಸರಾಜರು ಇವರೆಲ್ಲ ಅರವತ್ತೊಕ್ಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಕೊಟಾರಿ ಶ್ರೀನಿವಾಸರಾಯರ ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಚರಿತ್ರ, ಅರವತ್ತೊಕ್ಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಂಶಚರಿತ್ರೆಯಾದ ’ಷಷ್ಟಿಕ ವಂಶ ಪ್ರದೀಪ’ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಷಷ್ಟಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿಂದ ಮಯೂರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಲಸೆ ಬಂದವರೆಂದೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಶಾತವಾಹನರ ಯಜ್ಞಾನುಷ್ಟಾನಗಳಿಗೋಸ್ಕರ ಉತ್ತರದ ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿ೦ದ ಅವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣಕೂಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿ೦ತಿದ್ದ ವೈದಿಕರನ್ನೇ ಕದ೦ಬರು ಕರೆತ೦ದು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರೆ? ಆರನೇ ಶತಮಾನದ್ದೆನ್ನಲಾಗುವ ಚ೦ದ್ರವಳ್ಳಿಯ ಶಾಸನದ ಪ್ರಕಾರ ಕದ೦ಬರ ರಾಜ್ಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಭರೂಚದವರೆಗೂ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆ೦ಧ್ರದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು. ತ್ರೈಕೂಟ, ಅಭೀರ, ಪಲ್ಲವ, ಪಾರಿಯಾತ್ರಿಕ, ಸೇ೦ದ್ರಕ, ಪುನ್ನಾಟ, ಮೌಖರಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ವಿ೦ಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೊಳಗೊ೦ಡಿತ್ತು. ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಗೋದಾವರಿ ಮೂಲದ ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿ೦ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಿಸಿರಬಹುದೇ? ಕದಂಬರ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅಹಿಚ್ಛತ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಹವ್ಯಕ, ಶಿವಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ಕೋಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೂಲಕ್ಕೂ ಚಿತ್ಪಾವನರ ಮೂಲಕ್ಕೂ ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ? ಮುಂದೆ ನೋಡೋಣ.

 
       ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ, ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು. ರೋಮನ್ನರಾಯಿತು, ಪರ್ಷಿಯನ್ನರಾಯಿತು. ಮುಸ್ಲೀಮರು ಬಂದ ನಂತರ ಅವರೂ ಆಯಿತು. ಯಹೂದಿಗಳ ನಾಡು ಅವರೆಲ್ಲರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ನರಕಸದೃಶವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಇಜಿಪ್ತಿನ ಫೆರೋಗಳ ದುರಾಡಳಿತ ಬೇರೆ. ಯಹೂದಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಡಲ್ಲೇ ಗಾಣದೆತ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ಹೋದರು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಇರಬೇಕು, ಜೀವ ಉಳಿದರೆ ಸಾಕೆಂದುಕೊಂಡು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ವಲಸೆ ಹೋಗತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲವರು ನೈಲ್ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಸೈನಾಯಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಫಿಲಿಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ ಜೋರ್ಡಾನ್ ನದಿಮುಖಜ ಭೂಮಿಯ ಆಸುಪಾಸು ನೆಲೆಸಿದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ನೆಗೆವ್ ಮರುಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾದು, ಐಲ್ಯಾಂಡಿನ ಬಂದರಿನ ಮುಖಾಂತರ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಕೇರಳ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ವಿಶ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಾಡಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆನಷ್ಟೆ. ಅಖಾಬಾ ಖಾರಿಯಿಂದ ಹೊರಟು ಜಲಮಾರ್ಗದ ಮುಖಾಂತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅರಬ್ಬಿ ವರ್ತಕರಿಂದ ಕೇರಳದ ಸಂಪದ್ಭರಿತತೆಯನ್ನೂ ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನೂ ಸಹಜ ಜಾತ್ಯತೀತತೆಯನ್ನೂ ಅರಿತು ಭಾರತದ ಪಶ್ಚಿಮ ತೀರದತ್ತ ಯಹೂದಿಗಳು ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು. ಹಾಗೆ ಬಂದವರು ಮೊದಲು ತಲುಪಿದ್ದು ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನ ಸನಿಹದ ಮಟ್ಟಂಚೇರಿಯನ್ನು. ಅತ್ತ ಕ್ರಿ.ಶ ೬೧೪ರಲ್ಲಿ ಪರ್ಷಿಯನ್ನರು ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮುಂದೆ ೬೨೯ರಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ನಿನ ಬೈಜಾಂಟೈನನ ಸೈನ್ಯ ಜೆರುಸಲೇಮಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿತು. ರೋಮನ್ನರ ಕ್ರೂರ ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತಕ್ಕೆ ಯಹೂದಿಗಳ ನಾಡು, ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಗಳು, ಜನಜೀವನವೆಲ್ಲ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲಿಯಾಗಿ ಹೋದವು. ಪ್ರಾಯಶಃ ಅವರ ಎರಡನೇ ವಲಸೆ ನಡೆದದ್ದು ಇದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ. ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಮುಂದೆ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಕ್ರುಸೇಡರುಗಳು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರನ್ನುಳಿದು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹತ್ಯೆಗೈಯುವಂತೆ ರಾಜಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದವು. ಈ ಆಜ್ಞೆಗೆ ನಡುಗಿ ಹೋದ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಸೇರಿ ಹತ್ತು ಪಂಗಡಗಳು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡಿಹೋದವು. ಹೀಗೆ ಹೋದವರಲ್ಲಿ ಡ್ರೂಸ್, ಮರೋನೈಟ್, ಕಕೇಷಿಯನ್ನರೂ ಸೇರಿದ್ದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮನ ಯಹೂದಿ ನಾವಿಕ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹತ್ತು ಯಹೂದಿ ಪಂಗಡಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿದ್ದನ್ನು ಅವನೊಡನೆ ಬಂದ ಪ್ರವಾಸಿಗ ಗಿರೋಲಾಮೋ ಸೆರ್ನಿಗಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಮೇಯೂಹಾಶಿಮ್, ಮೇಶುಹರಾರಿಮ್‌ನಂಥ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಪಂಗಡಗಳು ಪಂಗಡಗಳು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತವು. ಉಳಿದವರು ಹೋದದ್ದೆಲ್ಲಿಗೆ ಎನ್ನುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಹಾಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದಾದ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಡ್ರೂಸ್. ಹಿಂದೂ ವೈದಿಕ ಪರಂಪರೆ ಹಾಗೂ ಗ್ರೀಕ್ ಪುರಾಣಗಳ ಗಾಢ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಇವರು ಮೂಲ ಯಹೂದಿಗಳಾದರೂ ಏಳನೇ ಶತಮಾನದೊತ್ತಿಗೆ ನಡೆದ ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂನ ಅನುಯಾಯಿಯಾದವರು. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಅಲ್ಲೇ. ಕಾಡು ಹಂದಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಆಹಾರವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧಕ ಜನಾಂಗ ಆ ಎರಡೂ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ತೊರೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ಮುಂದೆ ಇವರು ಒಂದೋ ಇಸ್ಲಾಮಿನಿಂದ ವಿಮುಖರಾದರು ಇಲ್ಲವೇ ಇಸ್ಲಾಮಿನಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾದರು. ಇಂದು ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ಇವರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರದ ಒಳಗಿರಬಹುದಷ್ಟೆ. ಇಸ್ರೇಲಿನ ಉತ್ತರ ಗೆಲಿಲಿ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಇವರ ಮೂಲ ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ನಿಗೂಢ. ಉಳಿದ ಯಹೂದಿಗಳೊಡನೆ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನ ಮಟ್ಟಂಚೇರಿಯಲ್ಲಿಳಿದ ಒಳಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಡ್ರೂಸರೂ ಇದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ವಯನಾಡು, ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ. 
ಡ್ರೂಸ್ ಗಂಡಸಿನ ವೇಷವನ್ನು ಕೊಡವರ ವೇಷದೊಡನೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿ

ಕೊಡವ ಕುಟುಂಬದ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರ

       ಇವತ್ತಿಗೂ ಕೊಡವರ  ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಇದಮಿತ್ಥ ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂಗಳ ಯಾವ ಪಂಗಡದಲ್ಲಿಯೂ ಇವರನ್ನು ಹಿಡಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಯಾವ ಸಿದ್ಧಾಂತವೂ ಇವರನ್ನು ಇದೇ ಮೂಲದವರು ಅಥವಾ ಜನಾಂಗದವರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರಿನ ಜೊತೆ ಬಂದ ಗ್ರೀಕರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೆಂಬ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಥಿಯರಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇರಾಕಿನಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಬಂದ ಕುರ್ದಿಶ್ ಜನಾಂಗವೇ ಇವರೆನ್ನುವವರೆಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ವಾದಗಳು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರಿನ ಸಂತತಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗುವುದು ಸ್ಕೊಲೆರ್ಟ್ಕ್ ಹೆಫ಼್ ಬರೆದ ’ಮಿಡಲ್ ಈಸ್ಟ್ ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ಸ’ ಹಾಗೂ ಮೊರ್ಷನ್ ಗಿಲ್ಬೆಸ್ಟಿನ ’ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಹಿಸ್ಟೋಲೋಜರ್ಸ’ ಎಂಬೆರಡು ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ. ಮಿಡಲ್ ಈಸ್ಟ್ ಪ್ಯಾಟರ್ನ್ಸ್‌ನಲ್ಲುಲೇಖಿತಗೊಂಡಂತೆ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲೇ ಹಿಂದೂಗಳ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಸಾಮೀಪ್ಯವಿರುವುದು ಡ್ರೂಸರ ಆಚರಣೆಗಳೇ(ಡ್ರೂಜರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದೊಡನೆ ಅವರ ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತು ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ಇಸ್ಕಾನಿನ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕರಾದ ಡೇವಿಡ್ ವೂಲ್ಫ್ ಬರೆದ Krsna, Israel and the Druze - An Interreligious Odyssey ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಓದಿ ನೋಡಿ). ಯಹೂದಿಗಳ ಕೆಲ ಪಂಗಡಗಳು ಹಾಗೂ ಕೊಡವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ತುಲನಾತ್ಮಕ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವವರಿದ್ದರೆ ಇವೆರಡು ಆಧಾರಗಳು ಸಹಾಯಕಾರಿ. ಭಾರತದ ಯಹೂದಿಗಳ DNA ವಿನ್ಯಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿರುವ ಡಾ. ಮಿನಿ ಕಾರ್ಯಪ್ಪ ಕೂಡ ಯಹೂದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕೊಡವರ DNA ಸಾಮ್ಯತೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಂತಿಲ್ಲ. (ಆಸಕ್ತರು ಅವರ Genetic structure of Indian Jewish Diaspora and their genetic affinity with rest of the Jews from the world ಓದಿ ನೋಡಿ). ಇನ್ನೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಸಸ್ಸೇರಿಯ ಬಳಿ ಉತ್ಖನನದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಾಲದ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳಿಗೂ ಕೊಡವರು ಧರಿಸುವ ಆಭರಣಗಳ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಗೂ ಪೂರ್ತಿ ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆಯಂತೆ. ಬೇಟೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಶಲರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇವರಿಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ವಯನಾಡು, ಕೊಡಗು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಕಾಡುಹಂದಿಗಳಿರುವುದೂ ಇದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಲು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು. ಜೊತೆಗೆ ಇದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಿತರ ಬೇಟೆಗಾರ ಜನಾಂಗಗಳಾದ ಕೊರಗ, ಮಲೆಕುಡಿಯರಂಥವರಿರುವುದೂ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಕ್ರೂರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬೇಸತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ವನವಾಸಿಗಳೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವುದಕ್ಕೂ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿರಬಹುದು. ಕೊಡವರ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ’ಕೊಡಯಿ’ ಎಂದರೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಸ್ಥಳ ಎಂದಿರುವುದೂ ಈ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕೊಡಗು ಗೆಜೆಟಿಯರ್ ಸುಮಾರು ಹತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಷ್ಟರೊಳಗಾಗಲೇ ಕೊಡವ ಸಮುದಾಯ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದನ್ನು ಧೃಡೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊಡವರು ಏಳನೇ ಶತಮಾನದ ಸುಮಾರಿಗೆ ಗಂಗರ ಭೂ ವಿಕ್ರಮ ಅಥವಾ ೪ನೇ ರಾಜಮಲ್ಲನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ವಲಸೆಬಂದರೆಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಾದ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೋಭೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಹೂದಿಗಳು  ಜೊಸೆಫ್ ರಬ್ಬನಿನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ಕಾಲಿಟಿದ್ದು ನಾಲ್ಕನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಆರರಿಂದ ಏಳನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ. ಈ ಕಾಲವನ್ನು ತಾಳೆ ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನಲ್ಲಿಳಿದ ಯಹೂದಿಗಳ ಒಳಪಂಗಡವೊಂದು ಮುಂದೆ ವಯನಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಕೊಡಗನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆನಿಂತ ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪರಯೂರಿನಲ್ಲಿ ದೊರಕಿರುವ ಯಹೂದಿಗಳ ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ, ತೆಕ್ಕುಬಾಗಂನ ಜೂದಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಯಹೂದಿ ಮೂಲಗಳಿಂದಾಗಲೀ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಧಾರ ದೊರಕಬಹುದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಆಸಕ್ತರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಆಸಕ್ತರಿದ್ದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಯೂರಿಗೆ ಹೋಗಿಬರಬಹುದು.


Thursday, December 8, 2016

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು: ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ - 1


ಕ್ರಿ.ಪೂ ೬೮ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಲಬಾರಿನ ರಾಜ(ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಜೂದಪಳ್ಳಿಯ ಪೇಂಟಿಂಗ್)
       ಸುಮಾರು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಕಣ್ಣೂರು, ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟುಗಳೆಲ್ಲ ವೀಕೆಂಡ್ ಡೆಸ್ಟಿನೇಶನ್ನುಗಳಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗಳೆಲ್ಲ ಚಿರಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಗಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಒಂದು ರಸ್ತೆಯ ಹೆಸರಿದ್ದುದು ’ಜೂದಾ ಬಜಾರ್’. ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದೇ ಒಂದು ಚಪ್ಪಲಿ ಅಂಗಡಿ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ಯಾಕೆ ಜೂತಾ ಬಜಾರ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆಂದು ನನಗೆ ಕುತೂಹಲ. ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯ ಪರಿಚಯವಿರುವ ಗೆಳತಿ ಹಿತಳಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ. ಸುಮಾರಷ್ಟು ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡಿದವಳು ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರಾಯಶಃ ಹಿಂದೆ ಜ್ಯೂಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಜಾಗವಾದ್ದರಿಂದ ಜೂದಾ(ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿ ಜೂದ ಅಂದರೆ ಜ್ಯೂಗಳ) ಬಜಾರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದ್ದಿರಬಹುದು, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದಳು. ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೂಗಳು ಇದ್ದರೆಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಗೆ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ಆ ವಿಷಯ ಹೊಸದು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಸಿಗಳು ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆಂಬುದು ಅರಿವಿತ್ತು. ಯಹೂದಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆಂಬುದೇ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವುಂಟುಮಾಡಿತ್ತಾಗ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೋದಾಗ ಪ್ರಾಯಶಃ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಜೂದಾ ಬಜಾರಿನ ಬಗೆಗಿನ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು. ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಹೆರಿಟೇಜ್ ಫೋರಂ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳ ರಸ್ತೆಯೊಂದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನ ಜೂದಬಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಯಹೂದಿ ಪೂಜಾಮಂದಿರ
      
 ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದ್ದ ನಗರ ಹಾಗೂ ಬಂದರು. ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಊರು. ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಮೊದಲು ಬಂದಿಳಿದಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಗೇ.  ಅರಬ್ಬರು, ಡಚ್ಚರು, ಇಂಗ್ಲೀಷರು, ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು, ಚೀನಿಯರು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ವದ ಎಷ್ಟೇಷ್ಟೋ ದೇಶಗಳ ಸ್ನೇಹದ,  ಯುದ್ಧದ, ವ್ಯಾಪಾರದ, ವಿಜಯದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನೆಲದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ತಾಣವದು. ಮತ್ತೂ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನಿಗೊಢಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊತ್ತಿದೆಯೋ. ಹಾಗೆ ಹುದುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟವೊಂದು ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಫ್ರಾಂಕೋಯಿಸ್ ಪೈರಾಡ್‌ನ “The voyages of Francois Pyrard of Laval, to the east indies, the Maldives, the molucass and Brazil” ಎಂಬ ಮರೆತುಹೋಗಿದ್ದ ಕಥನವೊಂದರ ಪುನರ್ದಶನವಾದ ಮೇಲೆ. ಅದರ ನಂತರವೇ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳು ಮೂಡಿಸಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಕರು ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪ್ರವಾಸಿಗಳು ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯಹೂದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಡಚ್ಚರ ’ಹೀಬ್ರೂ ಕ್ರೊನಿಕಲ್ಸ್ ಆಫ್ ಕೊಚಿನ್’ ಯಹೂದಿಗಳ ರಾಜಕುಮಾರನೊಬ್ಬನ ಸಮಾಧಿಯೂ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವುದಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಲಿಯಾತ್ ಎಂದು ಅರಬ್ಬರಿಂದಲೂ, ಚಾಲೆ ಎಂದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಂದಲೂ, ಚಲಿ ಎಂದು ಡಚ್ಚರಿಂದಲೂ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ಟಿನ ಸಮೀಪದ ಚಲಿಯಾಮ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಹಾಗೂ ಯಹೂದಿಗಳ ಮಧ್ಯದ ಆಂತರಿಕ ಘರ್ಷಣೆಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮನ ಯಹೂದಿ ನಾವಿಕ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹತ್ತು ಯಹೂದಿ ಪಂಗಡಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅವನೊಡನೆ ಬಂದ ಪ್ರವಾಸಿಗ ಗಿರೋಲಾಮೋ ಸೆರ್ನಿಗಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜ ಹಾಗೂ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್‌ನ ಝಾಮೋರಿನ್ ಇಬ್ಬರ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲೂ ಜ್ಯೂ ಬೆಟಾಲಿಯನ್ ಇದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರೊನಿಕಲ್ಸ್ ಆಫ್ ಕೊಚಿನ್ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
       ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಕೇರಳದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರೀ ಕೇಂದ್ರ. ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಬಂದಿರಬಹುದೇ ಎಂದು ಯಹೂದಿಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಹುಡುಕಿದರೆ ಎದುರಾಗುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳ ಸರಮಾಲೆ. ಕೇರಳದ ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಎಲ್ಲ ನಗರಗಳಲ್ಲೂ ಯಹೂದಿಗಳ ರಸ್ತೆ, ಸಿನಗಾಗ್(ಯಹೂದಿಗಳ ಪೂಜಾಸ್ಥಳ, ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿ ಜೂದಪಳ್ಳಿ), ಸ್ಮಶಾನಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಕೇರಳದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಇರುವಿಕೆಯ ಕುರುಹುಗಳಿದೆ. ಎರ್ನಾಕುಲಂನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೂ ಸ್ಟ್ರೀಟ್, ಜ್ಯೂ ಮಾರ್ಕೆಟ್, ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನ ಜೂದಕಂಬಲಂ, ಕೊಚ್ಚಿ, ಪೊನ್ನಾನಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಯಹೂದಿಗಳ ಗಾಢ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಐನೂರರಿಂದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಪುರಾತನವಾದ ಏಳು ಜೂದಪಳ್ಳಿಗಳೂ, ಆರು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜೂಸ್ಟ್ರೀಟ್‌ಗಳು, ಸ್ಮಶಾನಗಳು, ಜ್ಯೂಯಿಶ್ ಚಿಲ್ಡ್ರನ್ ಪ್ಲೇ ಗ್ರೌಂಡ್‌ಗಳು, ಹತ್ತುಹಲವು ಸ್ಮಾರಕಗಳು ಕೇರಳದಲ್ಲಿವೆ.
       ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ, ಇಸ್ಲಾಂ, ಜುದಾಯಿಸಂ ಮೂರೂ ಸೆಮೆಟಿಕ್ ಮತಗಳೂ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಬಹುಮುಂಚೆಯೇ ಭಾರತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದವು. ಮಜವೆಂದರೆ ಈ ಮೂರೂ ಮತಗಳಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತಗೋಪುರವಾಗಿದ್ದು ಕೇರಳ. ಕ್ರಿ.ಶ ೫೨ರಲ್ಲಿ ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಏಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಏಳು ಚರ್ಚುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಮತಾಂತರವನ್ನೂ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದ. ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೈಗಂಬರ್ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಇಸ್ಲಾಮ್ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಒಂಭತ್ತು ಮಸೀದಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದವು. ಅಂತೇ, ಅತಿ ಹಳೆಯ ಏಕದೇವೋಪಾಸಕ ಮತ ಜುದಾಯಿಸಂ ಕೂಡ ವಿಶ್ವದ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಇರುವ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೇ ನಂಬುವುದಾದರೆ ಸೊಲೋಮನ್ ರಾಜನಿದ್ದ ಕ್ರಿ.ಶ ೧ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೇ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳ ಕಾಲನಿಯೊಂದು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಮಜವೆಂದರೆ ಇವು ಮೂರೂ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಮಲಬಾರಿಗೆ. ಇನ್ನೂ specific ಆಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿಗೆ. ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ರೋಮನ್ನರು ಕೇರಳ ಕರಾವಳಿಯ ಮುಜರಿಸ್ ಬಂದರುಗಳಿಂದ ಕಾಳುಮೆಣಸನ್ನು ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾದ ಸ್ಟ್ರಾಬೋ ಮತ್ತು ಪ್ಲೈನಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮುಜಿರಿಸ್ ಬಂದರೇ ಕೊಡಂಗಾಲೂರು. ರಾಮಾಯಣದ ಅರಣ್ಯಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತಗೊಂಡ ಮರೀಚ ಪಟ್ಟಣವೂ ಇದೇ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಖರದೂಷಣರನ್ನು ಕೊಂದ ವಿಷಯವನ್ನು ರಾವಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಶೂರ್ಪಣಖಿ ಲಂಕೆಗೆ ಓಡುವ ಪ್ರಕರಣವಿದೆ. ಶೂರ್ಪಣಖಿಗಾದ ಅವಮಾನದ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಾವಣ ಕತ್ತೆಗಳಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ರಥವನ್ನೇರಿ ಮಾರೀಚನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲಪುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಮರೀಚಪಟ್ಟಣದ ಸಮುದ್ರತೀರದ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ, ಮರೀಚ(ಕಾಳುಮೆಣಸಿನ) ತೋಟಗಳು, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿನ ರಾಶಿಗಳು. ಇವೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಾ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ವರ್ಣನೆಗಳು. ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವರ್ಣನೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮರೀಚಪಟ್ಟಣ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಲು ಕಾರಣ ಈ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನ ವಿಶ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯೇ. ಭಾರತದ ಅತಿ ಹಳೆಯ ಚರ್ಚ್ ಇರುವುದು ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಪಲಯೂರಿನಲ್ಲಿ. ಭಾರತದ ಅತಿ ಹಳೆಯ, ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಪುರಾತನ ಮಸೀದಿಯಿರುವುದು ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನಲ್ಲಿ. ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಮುಂಚೆಯೇ ಯಹೂದಿಗಳ ಸಿನಗಾಗ್(ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿ ’ಜೂದ ಪಳ್ಳಿ’) ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದ್ದೂ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನಲ್ಲೇ.

ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಚರ್ಚ್, ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಚರ್ಚ್, ಪಲಯೂರು
ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಮಸೀದಿ, ಕೊಡಂಗಾಲೂರು
ಕೊಚ್ಚಿಯ ಜ್ಯೂಸ್ಟ್ರೀಟ್

ಜ್ಯೂಸ್ಟ್ರೀಟಿನ ಹಳೆಯ ಯಹೂದಿಗಳ ಮನೆ
ಇತಿಹಾಸಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಪರದೇಸಿ ಜೂದಪಳ್ಳಿ
       
ಪರದೇಸಿ ಜೂದಪಳ್ಳಿ

ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಹಿಬ್ರೂ ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳು
ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಜೂದಪಳ್ಳಿಯ ನಾನೂರನೇ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಅಂಚೆಚೀಟಿ
ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ ಜ್ಯೂಟೌನ್
       ಮಹೋದಯಪುರಂ, ಮುಜಿರಿಸ್, ಚಿಂಕಾಲಿ, ಕ್ರಾಂಗಾನೂರ್, ಬಾಲಕ್ರೀಡಪುರಮ್ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಮೂವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕೊಡಂಗಾಲೂರು ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ಸಂಗಂನ ಅಗನಾನೂರು, ಶಿಲಪ್ಪದಿಕಾರಂನಂಥ ಪೌರಾಣಿಕ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಾರಿ ಬಾರಿ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಗ್ರೀಕರು, ರೋಮನ್ನರು, ಅರಬ್ಬರು ಬಂದಂತೆಯೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಬಂದರು. ಕ್ರಿ.ಪೂ ೯೩೧ರಿಂದ ೧೦೧೧ರವರೆಗೆ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನಾಳಿದ  ಸೋಲೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಟನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿನ ಬಂದರುಗಳಿಂದ ಈಗಿನ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸಾಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಶ್ರೀಗಂಧ, ದಂತಗಳು ರಫ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಯಹೂದಿಗಳ ವಲಸೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕ್ರಿ.ಶ ೭೦ರಲ್ಲಿ ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯ ನಾಶಗೊಂಡ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯಹೂದಿಗಳು ಕೇರಳದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದರು. ಮತಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಲಬಾರಿಗೆ ಬಂದ ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಕೊಡಂಗಾಲೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕುಲೀನ ಮನೆತನದ ಮದುವೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡನಂತೆ. ಆತ ಹಿಬ್ರೂವಿನಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಹಾಡೊಂದನ್ನು ಹೇಳಿದ. ಒಬ್ಬಳು ಯಹೂದಿ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ್ಯಾರಿಗೂ ಅವನ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಥಾಮಸನಿಗೆ ದುಭಾಷಿಯಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳಂತೆ. ಈ ಐತಿಹ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕ್ರಿ.ಪೂರ್ವಕ್ಕೂ ಸುಮಾರು ಮುಂಚೆಯೇ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುಷ್ಟಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
        ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಪಂಗಡಗಳಿವೆ. ಕೇರಳ ಜ್ಯೂಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಕೊಚ್ಚಿ ಜೂಗಳು. ಇವರು ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದವರು. ಎರಡನೇಯದು ೨೧೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಗಮಿಸಿದ ’ಬೆನೆ ಇಸ್ರೇಲ್’ ಪಂಗಡ. ಭಾರತೀಯ ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮುದಾಯವಿದು. ಕ್ರಿ.ಪೂ ೨ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕೊಂಕಣ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಇವರು ಆಗಮಿಸಿದರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಡಗು ಒಡೆದು ನೀರುಪಾಲಾದವರಲ್ಲಿ ಏಳು ಪುರುಷರೂ, ಏಳು ಮಹಿಳೆಯರೂ ಹೇಗೋ ಬದುಕಿ ಉಳಿದರಂತೆ. ಅವರ ಸಹಯಾತ್ರಿಗಳು, ಸ್ವತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳೂ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು. ಶೇಮಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಒಂದು ಕಾರಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಹುದೂರ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಮೂಲವನ್ನು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಹಾಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡವರು ಕೊಂಕಣದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಯಹೂದಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ದಿನ ಸಬ್ಬತ್ ಅಥವಾ ಶನಿವಾರದಂದು ರಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಶನ್ವಾರ್ ತೇಲಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಈ ಸಮುದಾಯ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೊಲಾಬಾ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದ ಪೂರ್ವಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಡೇವಿಡ್ ರಹಾಬಿ ಎಂಬ ಮಲಯಾಳಿ ಯಹೂದಿ ವರ್ತಕ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಹೂದಿಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಇವರ ಸಾಮ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ. ಹಿಂದೂ ಹೆಸರುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಶೇಮಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂಥ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಯಹೂದಿ ಪರಂಪರೆ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೂ ತಾವು ಯಹೂದಿಗಳೆಂದು ಅರಿವಾದದ್ದು ಆವಾಗಲೇ.
        ಸ್ಕಂದ ಪುರಾಣದ ಉತ್ತರ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಖಂಡದಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆಯಿದೆ. ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ೨೧ ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಗೈದ ಪರಶುರಾಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಿದ. ಆ ಪಾಪದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಪರಶುರಾಮ ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಯಾಗವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ. ಇಡೀ ಕ್ಷತ್ರಿಯಕುಲದ ರುಂಡಚಂಡಾಡಿದ ಪರಶುರಾಮನ ಕೋಪವೆಂದ ಮೇಲೆ ಕೇಳಬೇಕೇ! ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ್ಯಾರೂ ಆ ಯಾಗದ ಅಧ್ವರ್ಯ ವಹಿಸಲು ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಡಗೊಂದು ಒಡೆದು ಅದರಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲ ನೀರು ಪಾಲಾದರು. ಪರಶುರಾಮ ನೀರುಪಾಲಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಶವಗಳನ್ನು ಚಿತೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ ಜೀವ ತುಂಬಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನಂತೆ. ಅವರಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗೋತ್ರಪ್ರವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಂಗಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡನೆನ್ನುತ್ತದೆ ಕಥೆ. ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾವನರಾದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಹೆಸರು ಚಿತ್ಪಾವನರೆಂದಾಯ್ತೆಂದು ವಾದವಿದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಳಿದ ಪೇಶ್ವೆಗಳು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಾದ ಮಹದೇವ ಗೋವಿಂದ ರಾನಡೆ, ಬಾಲಗಂಗಾಧರ ತಿಲಕ, ವಿ.ಡಿ.ಸಾವರ್ಕರ್, ಗೋಪಾಲ ಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆ, ಭಾರತರತ್ನ ಧಂಡೋ ಕೇಶವ ಕರ್ವೆ, ವಿನೋಬಾ ಭಾವೆ, ನಾಥೂರಾಮ್ ಗೋಡ್ಸೆ, ದಾದಾಸಾಹೇಬ್ ಫಾಲ್ಕೆರಂಥ ಖ್ಯಾತನಾಮರೆಲ್ಲ ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯದವರೇ. ಈ ಕಥೆ ಸತ್ಯವೋ ಸುಳ್ಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ಪಾವನ ಶಬ್ದದ ಉಗಮ ಮತ್ತವರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ. ಆದರೆ ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಚರ್ಯೆ ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನ. ಬಿಳಿಬಣ್ಣವೂ ನಾಚುವಷ್ಟು ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಚರ್ಮ, ನೀಲಿ ಅಥವಾ ಹಸಿರು ಕಣ್ಣು, ಚೂಪು ಮೂಗು, ಕಂದು ಛಾಯೆಯ ತಲೆಗೂದಲು ಚಿತ್ಪಾವನರಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪಂಗಡದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.  ಇಂಥದ್ದೇ ಕಥೆ ಬೇನೆ ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಜೆರುಸಲೇಮಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಯಹೂದಿಗಳ ಹಡಗು ಒಡೆದು ಅದರಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲ ನೀರು ಪಾಲಾದರು. ಕೆಲವರು ಹೇಗೋ ಬದುಕಿ ಉಳಿದರೆ ಉಳಿದವರು ಮೃತಪಟ್ಟರು. ಪ್ರಾಯಶಃ ಬದುಕಿ ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕುಲೀನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಪಡೆದಿರಬೇಕು.
ಈ ಚಿತ್ಪಾವನ ಯಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು.!
         ಮೂರನೇಯದು ಸುಮಾರು ೨೫೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ’ಬಗ್ದಾದಿ ಜ್ಯೂ’ಗಳದ್ದು. ೧೭೩೦ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಇರಾಕಿನಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜೋಸೆಫ್ ಸೆಮಾ ಮತ್ತು ಶಾಲೋಮ್ ಕೊಹೆನ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಇವರ ಮುಖ್ಯಕೇಂದ್ರ ಕಲ್ಕತ್ತ. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇವರಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಲೆಗಳು, ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿವೆ. ಹಿಬ್ರೂ ಭಾಷೆಗೆ ಭಾಷಾಂತರಕ್ಕಾಗಿ ಇವರಿಂದ ಶುರುವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್ ಪ್ರೆಸ್ ಇವತ್ತಿಗೂ ಕಲ್ಕತ್ತದಲ್ಲಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವ ಕನಿಷ್ಟ ನಾಲ್ಕೈದು ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್ ಪ್ರೆಸ್ಸುಗಳು ಕಲ್ಕತ್ತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮೇವಾಸ್ಸರ್, ಪೇರಾ, ಮಗ್ಗಿಡ್ ಮಯ್‌ಶಾರಿಮ್, ಶೋಶಾನ್ನಾಹ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಹಿಬ್ರೂ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಕಲ್ಕತ್ತದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಮಿಸ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ನಿರ್ಮಾಪಕಿ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಯ ಈಸ್ತರ್ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಅಬ್ರಹಾಮ್ ಇದೇ ಕಲ್ಕತ್ತದ ಬಾಗ್ದಾದಿ ಯಹೂದಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವಳು. ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮಿಳಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಂಡ ಇವಳ ಮುಖಪರಿಚಯ ಹಳೆಯ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಎಂಡ್ ವೈಟ್ ಚಿತ್ರಪ್ರಿಯರಿಗೆ ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಈಕೆಯ ಮಗಳು ನಕಿ ಜಹಾನ್ ಕೂಡ ೧೯೬೭ರಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ ಇಂಡಿಯಾ ಆಗಿ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡಿದ್ದಳು. ಮಿಸ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪಟ್ಟ ಪಡೆದ ಏಕೈಕ ತಾಯಿ-ಮಗಳ ಜೋಡಿ ಇದು. ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರನಟ, ಜೋಧಾ ಅಕ್ಬರದಂಥ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಕಥೆ-ಚಿತ್ರಕಥೆ ರಚಿಸಿದ ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಇವಳ ಮಗ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಿಮೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಸೇನಾ ಪ್ರಮುಖ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಜನರಲ್ ಜಕ್ಕಾ ಜಾಕೋಬ್(ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತೋಷ ತಮ್ಮಯ್ಯ ಬರೆದ ಲೇಖನವೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ https://santoshthammaiah.wordpress.com/2016/04/01/%E0%B2%87%E0%B2%B8%E0%B3%8D%E0%B2%B0%E0%B3%87%E0%B2%B2%E0%B3%8D-%E0%B2%86%E0%B2%B0%E0%B3%8D%E0%B2%AE%E0%B2%BF-%E0%B2%95%E0%B2%B0%E0%B3%86%E0%B2%A6%E0%B2%B0%E0%B3%82-%E0%B2%A8%E0%B2%A8%E0%B3%8D/), ದಾದಾ ಸಾಹೇಬ್ ಫಾಲ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಸುಲೋಚನಾ ಉರುಫ್ ರೂಬಿ ಮೇಯರ್ಸ್ ಸೇರಿ ಹಲವು ಖ್ಯಾತನಾಮರು ಇದೇ ಬಗ್ದಾದಿ ಜೂಗಳು. ಈವರೆಗೆ ಮಿಸ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪಟ್ಟವನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಈ ಸಮುದಾಯದವರೇ.
ಈಸ್ತರ್ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಅಬ್ರಹಾಮ್

         ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳೀಚೆಗೆ ಇನ್ನೆರಡು ಪಂಗಡಗಳು ತಮ್ಮ ಯಹೂದಿಮೂಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ’ಬೆನೆ ಮೆನಾಶೆ’ ಅಥವಾ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಜೂಗಳು. ಕಲ್ಕತ್ತ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಇರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಯಹೂದಿಗಳ ಪಂಗಡವಿದು. ಮತ್ತೊಂದು ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ’ಬೆನೆ ಎಫ್ರೆಮ್’ ಅಥವಾ ತೆಲುಗು ಜೂಗಳು. ಹಿಟ್ಲರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಿಂದ ಓಡಿಬಂದ ಕೆಲ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಗುರುತುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹೋದರು. ಯಹೂದಿಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವ ೧೪೮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ, ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾಗದ ಏಕೈಕ ದೇಶ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಭಾರತವೊಂದೇ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಪರಿಭಾಷೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಮ್ಮಿಗೆ ಸಿಗುವುದು ಊಹೂಂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
        ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಯಹೂದಿಗಳೆಲ್ಲ ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದವರೇನು ಅಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದವರು. ಕೇರಳದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಸೊಲೋಮನ್ ರಾಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ’ಮೆಯೂಹಾಸ್ಸಿಮ್’ ಅಥವಾ ’ಮಲಬಾರಿ ಜೂ’ಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅತಿ ಹಳೆಯ ಯಹೂದಿ ಪಂಗಡವಿದು. ಕೇರಳದ ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೮೦% ಈ ಮಲಬಾರಿ ಜ್ಯೂಗಳೇ. ಯುರೋಪ್, ಈಜಿಪ್ಟ್, ಸಿರಿಯಾದ ಸುತ್ತಲಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಎರಡನೇ ಪಂಗಡಕ್ಕೆ ’ಪರದೇಸಿ ಜ್ಯೂ’ಗಳೆಂದು ಹೆಸರು. ’ಮೇಶುಹರಾರಿಮ್’ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಅತಿಸಣ್ಣ ಗುಂಪನ್ನು ಮೊದಲೆರಡು ಪಂಗಡಗಳು ಕರೆತಂದ ಗುಲಾಮರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣದ ಮೇಲೆ ಪರದೇಸಿಗಳನ್ನು ಬಿಳು ಜ್ಯೂಗಳೆಂದೂ, ಮಲಬಾರಿಗಳನ್ನು ಕರಿ ಜ್ಯೂಗಳೆಂದೂ, ಮೇಶುಹರಾರಿಮ್ಮರನ್ನು ಕಂದು ಜ್ಯೂಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾತಿ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಒಡೆದಾಳುವುದು ಬಹುಸುಲಭ. ತಮ್ಮ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಐರೋಪ್ಯ ಮೂಲದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಪರದೇಸಿ ಜ್ಯೂಗಳು ನಂತರ ಬಂದವರಾದರೂ ಮಲಬಾರಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಪಡುವಷ್ಟು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಿರಬೇಕು. ಪರದೇಸಿಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಮನ್ನಣೆಯಿಂದ ಮಲಬಾರಿ ಜ್ಯೂಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಅಜ್ಞಾತರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಸಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ನೈಜ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಜನಾಂಗವಿದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೇರಳವೊಂದರಲ್ಲೇ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಇಂದು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
       ಎಲ್ಲ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಜೆರುಸಲೇಮನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ರೇಲಿನ ಹುಟ್ಟಿಗೂ ಅದೇ ಕಾರಣ. ಕೊಚ್ಚಿ ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಆಗಿತ್ತು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಜೆರುಸಲೇಮ್ ಅವರ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಮಲಬಾರಿ ಹಾಗೂ ಪರದೇಸಿ ಜ್ಯೂಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅಸಮಾಧಾನ ತುಂಬ ಕಾಲದ ಹಿಂದಿನದ್ದು. ಕೇರಳದಂಥ ಸುಭಿಕ್ಷ ನಾಡಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಂದನಂತರವಂತೂ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಘಟಿಸಿದವು. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಎರಡೂ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅಂತರವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಪರದೇಸಿ ಜ್ಯೂಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿಸದಿದ್ದುದು ಮೊದಲ ಕಾರಣವಾದರೆ. ಡಚ್ಚರು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೋತ ನಂತರ ಡಚ್ಚರ ಜೊತೆ ಆಪ್ತಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದ  ಪರದೇಸಿಗಳಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ತಂದೊಡ್ಡಿದ್ದು ಎರಡನೇ ಕಾರಣ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದ ನಂತರ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಾಪಾರದ ಪವರ್ ಸೆಂಟರ್ ಕಲ್ಕತ್ತ, ಬಾಂಬೆ, ಮದ್ರಾಸುಗಳಿಗೂ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತಿಗಳಿಗಿಂತ ಒಂದು ಕೈ ಜೋರಾಗಿದ್ದ ಯಹೂದಿಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು. ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಪರಿಚಿತ ಊರಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಹೋದವರು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಪ್ರತಿರೋಧ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯ್ತು. ಡಚ್ಚರ ಪತನಾನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸಹಾಯವೂ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಫ್ಯೂಡಲಿಸ್ಟಿಕ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಿದ್ದು ಹೋದ ನಂತರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಡಚಣೆಗಳೂ ಜೋರಾದವು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನೊಂದು ತೆರನದ್ದು. ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಾಜಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಕೊಚಿನ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಶುರುಮಾಡಿದ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಕೋಡರ್ ಒಬ್ಬ ಯಹೂದಿ. ಮಟ್ಟಂಚೇರಿ ಹಾಗೂ ಕೊಚ್ಚಿ ನಗರಗಳಿಗೆ ಕರೆಂಟ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಇದು ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಟೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ಯಮಗಳ ರಾಷ್ಟ್ರೀಕರಣ ನೀತಿ. ಯಹೂದಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಬಂದರಿನ ಫೆರ್ರಿ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವೂ ಕೈತಪ್ಪಿತು. ಕೇರಳದ ಭೂಸುಧಾರಣಾ ಕಾಯ್ದೆ ಯಹೂದಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿತು. ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ವಧುವರರ ಅಭಾವ, ತೆಕ್ಕುಂಬಾಗಂ ಜೂದಪಳ್ಳಿಯ ಶಾಪದ ಅಜ್ಜಿಕಥೆಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಕೇರಳದ ಯಹೂದಿಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸುವ ಕುರಿತು ಪುನರಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಹಿಟ್ಲರಿನ ಹೊಲೋಕಾಸ್ಟಿನ ನಂತರ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಯಹೂದಿಗಳ ಪರವಾಗಿ ಎದ್ದ ಅನುಕಂಪದ ಅಲೆ, ಜೆರಸಲೇಮಿನತ್ತ ಯಹೂದಿಗಳಿಗಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸಹಾಯ, ಪ್ರಪಂಚದ ಅತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಂಗಡವೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಯಹೂದಿಗಳ ಅದಮ್ಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ಅಮೇರಿಕದ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಹಿಡಿತ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ಎಂಬ ಹೊಸ ದೇಶದ ಉದಯಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದವು. ಯಾವತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಎಂಬ ಯಹೂದಿಗಳ ಸ್ವಂತ ದೇಶವೊಂದು ಜನ್ಮತಾಳಿತೋ, ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುವುದೇನು, ಯಹೂದಿಯೊಬ್ಬ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹೆಕ್ಕಿಹೆಕ್ಕಿ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿತ್ತು. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಯಹೂದಿಗಳೆಲ್ಲ ಇಸ್ರೇಲಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದರು. ಮೂಲದೆಡೆಗಿನ ಅವರ ವಲಸೆ ’ಆಲಿಯಾಹ್’ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಕೇರಳದ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಸೆಳೆತದಿಂದ ಹೊರತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಡಾ. ಇಮ್ಯಾನುವೆಲ್ ಓಲ್ಸ್‌ವ್ಯಾಂಗರ್ ಎಂಬ ಇಸ್ರೇಲಿ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಕೇರಳದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ’ಝಿಯೋನಿಸಂ’ನ(ಯಹೂದಿಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದೇಶ, ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ಮಿಲನದ ಚಳುವಳಿ) ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರ ಕೈಗೊಂಡ.   ಕೇರಳದ ಜ್ಯೂಗಳ ಮುಖಂಡ, ಯಹೂದಿ ಗಾಂಧಿಯೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಎ.ಬಿ.ಸಲೆಂ ಹಾಗೂ ಇಸ್ರೇಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆನ್ ಗುರಿಯನ್‌ರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾವಿರ ಜನ ಇಸ್ರೇಲಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತರು (ಕೊಚ್ಚಿಯ ರಸ್ತೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಎ.ಬಿ.ಸಲೇಂರ ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ಥಳೀಯರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇವತ್ತು ಆಗಿರುವುದ್ ಅಬು ಸಲೇಂ ರೋಡ್.). ಅದಾದ ನಂತರ ೫೦ರ ದಶಕದಿಂದ ೭೦ರ ದಶಕದವರೆಗೆ ನಡೆದ ’ಆಲಿಯಾಹ್’ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕೇರಳದ ೯೦%ದಷ್ಟು ಯಹೂದಿಗಳು ಇಸ್ರೇಲಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದರು. ಭಾರತದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿರುವವರೂ ಇದರಿಂದ ಹೊರತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷದಷ್ಟಿದ್ದ ಯಹೂದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಂದು ಬರಿ ಮೂರು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿದೆ. ಕೇರಳದ ಜ್ಯೂಗಳ ಒಂದು ಕಾಲದ ಪ್ರಧಾನಕೇಂದ್ರ ಕೊಚ್ಚಿನಿನ ಮಟ್ಟಂಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಉಳಿದುಕೊಂಡ ಯಹೂದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು. ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಸಿಗಳಿಗಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವವರಿವರು. ಏಳೆಂಟು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವವರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಹೊಂದಿ ಆರಾಮವಾಗಿರುವಾಗ ಮೂರುಸಾವಿರ ವೋಟುಗಳಿರುವ ಯಹೂದಿಗಳತ್ತ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನ ಹರಿಯಬಹುದೆಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಭ್ರಮೆಯೇ ಸರಿ. ಅದೊಂದು ಪಂಗಡ ಭಾರತದಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದರೊಳಗೆ ಅವರ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು, ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು, ನೆನಪುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಡುವುದು ಮಾತ್ರ ಈಗ ತುರ್ತಾಗಿ ಆಗಬೇಕಿರುವ ಕೆಲಸ.

ಎ.ಬಿ.ಸಲೇಂ ರಸ್ತೆ, ಕೊಚ್ಚಿ

ಕೊನೆ ಹನಿ: ಧಾರವಾಡದ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಆವರಣ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾಳು ಬಿದ್ಧ ಕಂಪೌಂಡಿನಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿ ರುದ್ರಭೂಮಿಯಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಗ್ನಾವಶೇಷಗಳಲ್ಲುಳಿದುಕೊಂಡ ೧೮೭೨ರಿಂದ ೧೯೫೭ರವರೆಗಿನ ಕನಿಷ್ಟ ೨೦ ಯಹೂದಿಗಳ ಸಮಾಧಿಗಳಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನವೆಲ್ಲ ಕಾಲನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ನಾಶವಾಗಿದ್ದರೂ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಇಂದಿಗೂ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಸುಬೇದಾರ್ ಮೇಜರ್ ಹುಸ್ಕೇಲ್ಜಿ ಬಾಪೂಜಿ ಬಹಾದೂರ್, ಶಾಲೋಮ್ ಎಲಿಜಾ ವಾಲ್ವಟ್ಕರ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಹೆಸರುಗಳು, ಹಿಬ್ರೂವಿನಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಒಂದೆರಡು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಯಹೂದಿಗಳ ಕುರುಹು ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಕಡಿಮೆ. ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಯಹೂದಿಗಳು ತುಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ಯಾರಾದರೂ ಆಸಕ್ತರು ಹುಡುಕಿದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ!

Wednesday, September 7, 2016

ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ದೇಶವಿರೋಧಿ ನೀತಿ ಇಂದುನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ...!!!

       
       
       ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹ ಕಳೆದ ಮಲಬಾರಿ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಲೇಖನ ಕಲ್ಕತ್ತದ ಮಧ್ಯೆ ಹುದುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಮಾರು ಸಮಯದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ  ಕೇರಳದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬೆರಗು, ಕುತೂಹಲಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ನಾಡದು. ಅದರ ಸೊಬಗು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಅಪೂರ್ವವೋ ಅದರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಅನೂಹ್ಯ. ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಕೌತುಕಗಳನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮೊಗೆದಷ್ಟೂ ಮಿಗಿಯುವ ಕುತೂಹಲಗಳನ್ನು ಅದು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ರೀತಿಯೇ ಅಕಲ್ಪನೀಯ. ಶುದ್ಧ ಸಹಜ ಜಾತ್ಯತೀತತೆಯನ್ನೂ, ಜಾತ್ಯಂಧತೆಯನ್ನೂ, ಕೋಮು ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನೂ, ಸಂಘರ್ಷವನ್ನೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಅದರ ರೀತಿಯೇ ವಿಚಿತ್ರ. ಬರೋಬ್ಬರಿ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕ್ರಿ.ಪೂ ೫೮೭ರಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಜೆರುಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿನ ಮೊದಲನೇ ಸೊಲೋಮನ್ನಿನ ಪವಿತ್ರ ದೇವಾಲಯ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಾಶವಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ಯಹೂದಿ(Jews)ಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ಆಶ್ರಯವರಸಿ ಬಂದಿದ್ದು ಕೇರಳಕ್ಕೆ. ಕ್ರಿ.ಶ ೭೦ರಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ನರ ದಾಳಿಗೆ ಅವರ ಎರಡನೇ ದೇವಾಲಯವೂ ನಾಶವಾದಾಗ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಯಹೂದಿಗಳು ಕೇರಳದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದರು. ಇವತ್ತು ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಯಹೂದಿಗಳ ಪೂಜಾಸ್ಥಳ ಒಡೆದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಯಹೂದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣವಾಗಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಯಹೂದಿಗಳು ಬಾಳ್ವೆಗೆ ಭಂಗ ಬಾರದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಇದಾದ ನಂತರ ಹದಿನೈದು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬಲ್ಪಟ್ಟ ಯಹೂದಿಗಳೂ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯವರಸಿ ಬಂದರು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಪರದೇಸಿ ಜ್ಯೂಗಳು ಎಂದೇ ಹೆಸರು. ಇವರಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿದ್ದ ಜ್ಯೂಗಳನ್ನು ಕರಿ ಜ್ಯೂಗಳು ಎಂದರೆ, ಹೊಸಬರನ್ನು ಬಿಳಿ ಜ್ಯೂಗಳು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊಚ್ಚಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಪೆರೂರಿನ ಆಸುಪಾಸಿನ ಐದು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಜ್ಯೂಗಳು ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.(ಕೊಚ್ಚಿ ಜ್ಯೂಗಳಿಗೂ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ಬುಡಕಟ್ಟಿಗೂ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಂದು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೂ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ನಂಟಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ). ಇಸ್ರೇಲ್ ಎಂಬ ಯಹೂದ್ಯರ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿ ಅದು ಕೇರಳವೂ ಸೇರಿ ವಿಶ್ವದ ಯಹೂದ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯತೊಡಗಿದ ನಂತರ ಈಚೆಗೆ ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಂಬ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇರಳವೂ ಒಂದು.
       ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮೊತ್ತಮೊದಲು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೂ ಕೇರಳಕ್ಕೇ. ಕ್ರಿ.ಶ ೫೨ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹನ್ನೆರಡು ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಸಂತ ಥಾಮಸ್ ಸಮುದ್ರಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಮುಜಿರಿಸ್ ಬಂದರಿಗೆ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದ. ಕೇರಳದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಆತ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ ೩೨ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಗೆ ಮತಾಂತರಿಸಿದ್ದು. ’ತೊಮ್ಮ ಪರ್ವಂ’ ಎಂಬ ಮಲಯಾಳದ ಹಳೆಯ ಸಂತ ಥಾಮಸ್ಸಿನ ಸ್ತುತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಆತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಕ್ರೈಸ್ತಮತವನ್ನು ಹರಡಿದವ. ನಿಶ್ಚಿತ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತಮಿಳ್ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವಾಗ ಆತನಿಂದ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಮಲಯಾಳಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ ೧೭೬೫೦ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಾವಿರ ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು. ಭಾರತದ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಮೂಲಪುರುಷ ಇದೇ ಥಾಮಸ್. ತ್ರಿಶೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಪಲಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಥಾಮಸಿನಿಂದ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಮೊದಲ ಆರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮನೆತನಗಳಾದ ಶಂಕರಪುರಿ, ಮುಲ್ಲಮಂಗಲ, ಪಗಲುಮಟ್ಟಂ, ಪೋವಾದಿ, ಕಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕಲಿಯಂಕಲ್ ಕ್ರೈಸ್ತರಾದರೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ತಮ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮೂಲವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿವೆ. ಭಾರತದ ಅತಿ ಪುರಾತನ ಚರ್ಚ್ ಇರುವುದು ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುಲೀನ ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಎರಡು ಅದಮ್ಯ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಂದರೆ ಅವರು ಮೂಲತಃ ನಂಬೂದಿರಿಗಳೆಂಬುದೊಂದು, ಇನ್ನೊಂದು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಥಾಮಸಿನಿಂದ ಮತಾಂತರಗೊಂಡವರೆಂಬುದು. ಕೇರಳದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಲಭಿಸಿವೆ.  ಅದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆಂದರೆ ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಉಪನಯನ ಮಾಡಿಸುವಷ್ಟು. ವಧುವಿಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವುದು, ಜಾತಕ, ಸಗೋತ್ರ ವಿವಾಹ ನಿಷೇಧ, ಚರ್ಚುಗಳಲ್ಲಿ ನಂದಾದೀಪ ಬೆಳಗಿಸುವುದು, ಏಸುಯೋಗ, ಮರಿಯಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆ ಥೇಟ್ ಟು ಥೇಟ್ ಸಿರಿಯನ್ನರದ್ದು ಶುದ್ಧ ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯವೇ.
ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕೇರಳದ ಅರಸ(ಕೊಚಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ವರ್ಣಚಿತ್ರ)

ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಜ್ಯೂ ಕುಟುಂಬ

ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಮೋದಿಯ ಮೊದಲ ಕೇರಳ ಭೇಟಿ ನೆನಪಿರಬೇಕಲ್ಲ

ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ವಿವಾಹ
       ಇನ್ನು ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ಕುತೂಹಲದ ಕಥೆ. ಅದು ಶುರುವಾಗುವುದು ಸಾವಿರದ ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ ೬೨೩ರ ಸುಮಾರಿಗೆ. ಕೇರಳವನ್ನಾಳಿದ ಕೊನೆಯ ಚೇರ ಅರಸು ಚೇರಮನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅರಬ್ಬಿ ಯಾತ್ರಿಕನೊಬ್ಬನಿಂದ ಮಹಮ್ಮದ್ ಪೈಗಂಬರರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಂಚಿ ಮೆಕ್ಕಾದ ಹಡಗು ಹತ್ತಿದ. ಪೈಗಂಬರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ತೌಜ್ ಉಲ್ ಹರೀದ್ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಮನ್ನು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪಸರಿಸಲು ಪುನಃ ತನ್ನೂರಿನತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ, ದಾರಿಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಆತ ಸತ್ತರೂ, ಅವನ ಸಂದೇಶ ಹೊತ್ತು ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದವ ಪೈಗಂಬರರ ಶಿಷ್ಯ ಮಲಿಕ್ ದಿನಾರ್. ಮುಂದಿನ ಕಥೆ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದೇ. ಅರಬ್ಬಿನ ಬಹುಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ಕೇರಳದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ನೆಲೆನಿಂತು ಪಸರಿಸಿತ್ತೆಂಬುದು ಅಲ್ಲಿನ ಮುಸ್ಲೀಮರಿಗೆ ಹರ್ಷದ ಸಂಗತಿಯೇ. ಆದೂಕೂಡ ಪೆರುಮಾಳ ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ಝಾಮೋರಿನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಹಿಂದೂ ಅರಸರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬೀ ವರ್ತಕರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸನ್ಮಾನಗಳಿಂದ ಕೇರಳ ಇಸ್ಲಾಂ ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಹದಗೊಂಡ ಭೂಮಿಯಾಯಿತು.
       ಕೇರಳ ಯಾವತ್ತೂ ನೇರವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೊಳಪಟ್ಟಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣೂರಿನ ’ಧರ್ಮದಂ’ನನ್ನಾಳಿದ ಸಣ್ಣ ಪಾಳೆಗಾರರಾದ ಅಲಿ ವಂಶದವರು ಮಾತ್ರ ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅರಸುಮನೆತನದವರು. ಯಹೂದಿಗಳನ್ನು, ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನೂ ಒಡಲಲ್ಲಿಟ್ಟು ಪೋಷಿಸಿದ ಕೇರಳಿಗರಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರಂತೆ ಬಾಂಧವರು ಕೂಡ ಆಗುವರೆಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದುಗಳು ನಂಬಿದ್ದರೇನೋ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ನಂಬಿದ ಹಿಂದೂಗಳ ಮೂರ್ಖತನದ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ೩೦% ದಾಟಿದೆ. ಹಿಂದೂಗಳ ಮೂರ್ಖತನವೆಂದು ಯಾಕೆ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ಕೇರಳವನ್ನಾಳಿದ ಝಾಮೋರಿನ್ ಎಂಬ ಅರಸನಿಗೆ ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರ್ ಎಂಬ ಮೀನುಗಾರ ಸಮುದಾಯದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಂಟನಿದ್ದ. ಆತ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಜಯಗಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಜ಼ಾಮೋರಿನ್(ಸಾಮೂದಿರಿ) ರಾಜಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದನಂತೆ. ಇನ್ನುಮುಂದೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೀನುಗಾರ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಗಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು. ಇದೇ ಹುಚ್ಚ ಜಾಮೋರಿನ್ ಅರಬ್ಬಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿಂದೂಗಳ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ಮಸೀದಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಬಾಂಧವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದ. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಶುಕ್ರವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಈ ಜುಮಾ ಮಸೀದಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಬಾಂಧವರೆಲ್ಲ ನಮಾಜಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ವೇಳೆಯದು. ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಝಾಮೋರಿನ್ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತ. ತನ್ನ ಹಿಂದೂ ಅಂಗರಕ್ಷಕರನ್ನೆಲ್ಲ  ಈ ದಾಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಟ್ಟಿದ. ಅರಬ್ಬಿ ವರ್ತಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಹೋಗಿ ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ವೀರ್ ನಾಯರ್ ಯೋಧರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾದರು. ಇದೇ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಆತನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರೇ ಬರಬೇಕಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಮುಂದಿನ ಕಥೆ.
        ಈ ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಲಯಾಳಿ ಮುಸ್ಲೀಮರಲ್ಲ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೂ, ಯಹೂದಿಗಳಿಗೂ ಅದೇ ಹೆಸರಿದೆ. ವಲಸೆ ಬಂದವರು ಅಥವಾ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥವೇ ಅಮ್ಮನ ಮಕ್ಕಳು ಎಂದು(ಮಾ-ಅಮ್ಮ, ಪಿಳ್ಳೆ-ಮಗು, ಕೇರಳ ಸ್ತ್ರೀಪ್ರಧಾನ ದೇಶವಾದ್ದರಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ವಿದೇಶಿ ವರ್ತಕರು ಕೆಲ ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಅಮ್ಮನ ಬಳಿಯೇ ಬೆಳೆದುದರಿಂದ ಈ ಹೆಸರೋ ಎಂಬುದು ನನಗೂ ನಿಗೂಢ). ಮಲಯಾಳಿ ಮುಸ್ಲೀಮರಿಗೆ ಜೋನಕ ಮಾಪಿಳ್ಳೆ(ಯವನಿಕದ ಅಪಭೃಂಶ)ಗಳೆಂದೂ, ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೆ ನಾಸ್ರಾಣಿ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳೆಂದೂ, ಯಹೂದಿ(ಜ್ಯೂ)ಗಳಿಗೆ ಜ್ಯೂದ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳೆಂದೂ ಹೆಸರು. ಈ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಹೆಸರು ಮರಕ್ಕರ್. ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿ ಮರಕ್ಕಂ ಎಂದರೆ ಮರದ ಹಡಗು. ಮರಕ್ಕಂ ರಾಯರ್ - ಹಡಗಿನ ಒಡೆಯರು ಎಂಬುದರಿಂದ ಮರಕ್ಕರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು. ಇವರು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಾಯಲು ಇದ್ದ ಸೈನಿಕರು ಎಂಬ ಐತಿಹ್ಯ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಮೂಲತಃ ಇವರು ಕಡಲ್ಗಳ್ಳರು ಎಂಬ ಅಂಬೋಣ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ. ಕಲ್ಲಿಕೋಟೇಯ ಅರಸರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜಾಶ್ರಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾದ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪಿದು. ಇವರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವೀರಯೋಧನ ಹೆಸರು ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರ್. ಹಾಗೆಂದು ಆತ ಒಬ್ಬನಲ್ಲ. ಅದೇ ಹೆಸರಿನ ನಾಲ್ವರು ಸಾಮೂದಿರಿಯ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಟರಾಗಿದ್ದವರು. ಅವರ ಕಥೆ ಶುರುವಾಗುವುದು ಕ್ರಿ.ಶ ೧೫೨೪ರ ಸುಮಾರಿಗೆ.
       ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಲು ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಳುಮೆಣಸು, ಸಾಂಬಾರು ಪದಾರ್ಥಗಳು ಯುರೋಪಿಯನ್ನರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿದ್ದವೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡೇ ವಾಸ್ಕೋಡಿಗಾಮ ಬಾರಿ ಬಾರಿ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯ ಬಂದರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ಆತ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರೇ ಕೇಳು ನಾಯರ್ ಎಂಬ ಯುವಕನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಬಡಿದು ಕೊಂದರೆಂಬುದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಾಗಲೇ ಭದ್ರವಾದ ನೆಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವರು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ನುಗ್ಗಲು ಶತಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರಬ್ಬಿ ವರ್ತಕರಿಂದ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತೀವ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಬೇರೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಭಯ ಮರಕ್ಕರ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು. ಇವರ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವಿಧೇಯ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅರಸನಿಗೆ ಇವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಭಾರೀ ಪ್ರೀತಿ. ಇದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈಜಿಪ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಮ್ಲೂಕ್ ವಂಶವನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿ ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ಕೇರಳದಿಂದ ಕೆಂಪು ಸಮುದ್ರದ ಮೂಲಕ ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಜಿಪ್ಟ್ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಇದೇ ಮರಕ್ಕರ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು. ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ರಾಜಾಶ್ರಯ, ಸಾಂಬಾರ್ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಗೆ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರೀ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆರಡೂ ಸೇರಿ ಮರಕ್ಕರ್‌ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮೀರಿ ಬೆಳೆದರು. ಒಂದೆಡೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಮರಕರ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಕೇರಳದ ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೆ ಹತೋಟಿ ಸಾಧಿಸಲು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವೈರಿ ಕೊಲತ್ತಿರಿ ಅರಸನ ಜೊತೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೋಟೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಕೊಲತ್ತಿರಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. (ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕಲ್ಲಿನ ಕೋಟೆಯಿಂದಲೇ ಆ ಊರಿಗೆ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯೆಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತೆಂದೂ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕ್ಯಾಲಿಕೋ ಎಂಬ ಬಟ್ಟೆ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ರಫ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತೆಂದೂ ಪ್ರತೀತಿಯಿದೆ.)
        ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಝಾಮೋರಿನ್ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಮಧ್ಯೆ ಮೊದಲೇ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದ್ವೇಷ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಲು ಕಾರಣವಾಯ್ತು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಮರಕ್ಕರ್ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಸಾಮೂದಿರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಆ ಮಧ್ಯೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ನೆಚ್ಚಿನ ಬಂಟನಾಗಿ ಬೆಳೆದವನೇ ಮೊದಲನೇ ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರ್. ಇವನ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಮಹಮ್ಮದ್. ಝಾಮೋರಿನ್ ಇವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕುಂಜಾಳಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಇವನ ಸಂತತಿಗೆಲ್ಲ ಅದೇ ಹೆಸರೇ ಖಾಯಮ್ಮಾಯ್ತು(ಕುಂಞು-ಪಾಪು, ಅಳಿ-ಸಮುದ್ರ). ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಟಾಪಟಿ ನಡೆದಿದ್ದರೂ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅವರನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲೇ ನೌಕಾಬಲದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಕುಂಜಾಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಚಿಕ್ಕ ದೋಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧ ನೌಕೆಯನ್ನು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಈತನ ಹಿಟ್ ಎಂಡ್ ರನ್ ಪಾಲಿಸಿ ಫಲಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಅಂಥ ತಂತ್ರ ಹೊಸದು. ಶತ್ರು ಈ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಣ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಕುಂಜಾಳಿಯ ಎದುರು ದಾರುಣವಾಗಿ ಸೋತರು. ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಲು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೂ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ಅವರು ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ತಂಟೆಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.  ಇತ್ತ ಕುಂಜಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಮಯವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂದ. ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಿಲೋನ್ ಮತ್ತು ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ರಫ್ತು ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಸಶಸ್ತ್ರವಾದ ಸ್ವಂತ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ. ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಒಟ್ಟೋಮನ್ನಿನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಸಾಧಿಸಲು ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ಶತ್ರುವಿನ ಶತ್ರು ಮಿತ್ರನಂತೆ. ಸಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ರಾಜ ಭುವನೇಕ ವಿಜಯಭಾನುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಅವನ ಸೋದರ ದಂಗೆಯೆದ್ದಾಗ ಸಮಯ ನೋಡಿ ಕುಂಜಾಳಿ ಆತನ ಪಕ್ಷ ಸೇರಿಕೊಂಡ. ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಮಯದನ್ನೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಬದ್ಧವೈರಿ. ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಘೋಷಿಸಿದರು. ೧೫೩೪ರಲ್ಲಿ ನಾಗಪಟ್ಟಣಂನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕದನದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಮರಕ್ಕರರ ಎದುರು ೫೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಯುದ್ಧನೌಕೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರಾದರೂ ಮೊದಲನೇ ಕುಂಜಾಳಿ ಸೆರೆಸಿಸಿಕ್ಕು ಸತ್ತ.
ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಆ ಘಟನೆ ಸಹಾಯಕವಾಯ್ತು,
       ಅತ್ತ ಝಾಮೋರಿನ್ನನನ್ನು ಕಂಡರಾಗದ ವೆಟ್ಟದನಾಡಿನ ರಾಜ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಕರೆದು ಚಲಿಯಾ ನದಿದಡದ ಚಲಿಯಾಂನಲ್ಲಿ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ತನೂರಿನ ಅರಸನನ್ನು ಕ್ರೈಸ್ತಮತಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಿಸಿ ಡೋಮ್ ಜಾವೋ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಬೆನ್ನಿಗೇ ವೆಟ್ಟದ ನಾಡಿನವನೂ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ. ಮಲಬಾರಿನ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮರಕ್ಕರಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಡೆ ಸಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಒಟ್ಟೋಮನ್ನಿನ ಸಹಾಯವೂ ಕುಂಜಾಳಿಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕುಂಜಾಳಿಯ ಮಗನನ್ನು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಝಾಮೋರಿನ್‌ನ ತಂತ್ರವೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರಲಿಲ್ಲ. ೧೫೩೭ರಲ್ಲಿ ಪೊನ್ನಾನಿಯಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರೊಡನೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಸೈನ್ಯ ಸೋಲಬೇಕಾಯಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಎರಡನೇ ಕುಂಜಾಳಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಹಿಟ್ ಎಂಡ್ ರನ್ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನಾದರೂ ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಲಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ೧೫೬೯ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಕುಂಜಾಳಿಯ ನಿಧನಾನಂತರ ಅವನ ಸಹಾಯಕ ಪಟ್ಟು ಮರಕ್ಕರ್ ಮೂರನೇ ಕುಂಜಾಳಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮರಕ್ಕರರ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಹೊರಗಿನವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕಾದುಕೂರದೇ ತಮ್ಮದೇ ಆತ ನೌಕಾಬಲವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುವತ್ತ ಝಾಮೋರಿನ್ ಗಮನವಹಿಸಿದ. ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯ ಬಂದರಿನ ಒಡೆತನವನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸಫಲನಾದ ನಂತರ ಮೂರನೇ ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ೧೫೭೧ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಲಿಯಾಂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಬಗ್ಗುಬಡಿದ. ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತ್ಯ ಸಾಧಿಸುವ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಕನಸು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಗ್ನವಾಯಿತು. ಕೇರಳದ ಆಸೆ ಬಿಟ್ಟು ಗೋವದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಲು ಈ ಯುದ್ಧ ಅವರಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯ ಹತ್ತಿರದ ವೆಲಿಯಂಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಝಾಮೋರಿನ್ ಕಟ್ಟಿದ ಕೋಟೆ ಕುಂಜಾಳಿ ಕೋಟೆಯೆಂದೇ ಇಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟುವ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮೂರನೇ ಕುಂಜಾಳಿಯೂ ಮೃತಪಟ್ಟ.
       ಅವನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ಮಹಮ್ಮದ್ ಮರಕ್ಕರ್ ನಾಲ್ಕನೇ ಕುಂಜಾಳಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ. ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರರಲ್ಲಿ ಇವನೇ ಮೋಸ್ಟ್ ಫೇಮಸ್. ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಝಾಮೋರಿನ್ ಕೂಡ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಶುರುವಾಯ್ತು ಅಸಲಿ ಕಥೆ. ಮರಕ್ಕರ್ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಮಲಬಾರಿನ ಸಮುದ್ರ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನೆಲ್ಲ ತಮ್ಮಡಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದವರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ ಎಂಬ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಕಲ್ಲಿಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ವರ್ತಕರೆಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ಎಂಬ ಹಫ್ತಾ ಕೊಟ್ಟೇ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಹೊಸ ಕುಂಜಾಳಿ ಬಂದಮೇಲಂತೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿಂದೂ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ವರ್ತಕರಿಗೆ ಮರಕ್ಕರರ ಉಪಟಳ ಮೇರೆಮೀರಿತ್ತು. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದೆರಡು ಘಟನೆಗಳು ಹೊಸ ಝಾಮೋರಿನ್ ಹಾಗೂ ಕುಂಜಾಳಿಯ ಮಧ್ಯದ ವೈಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಇರಿಂಗಳದ ನಾಯರ್ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕುಂಜಾಳಿಯ ಸೈನಿಕರು ಕೆಡಿಸಿದ್ದು ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸ ಹೋದ ಇಬ್ಬರನ್ನು ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕುಂಜಾಳಿ. ನಾಯರ್, ನಂಬೂದಿರಿಗಳಂಥ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ ಪಟ್ಟದಲ್ಲುಳಿಯುವುದು ಹೊಸ ಝಾಮೋರಿನ್ನನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತು. ಇಂಥದ್ದೇ ಒಂದಿಷ್ಟು ವೈಮನಸ್ಸಿನ ಘಟನೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಕುಂಜಾಳಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಇಸ್ಲಾಮಿನ ರಕ್ಷಕನೆಂದೂ, ಸಮುದ್ರಾಧಿಪಯೆಂದೂ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆದರೆ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಈ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ತನ್ನ ಬುಡಕ್ಕೂ ಬತ್ತಿ ಇಡಬಹುದು ಝಾಮೋರಿನ್ನನಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿಹೋಯಿತು. ಅತ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ. ಅದೇ ಸುಸಂದರ್ಭವನ್ನುಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಝಾಮೋರಿನ್ನನೊಂದಿಗೆ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಪೊನ್ನಾನಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಜಾಗ ಪಡೆದರು.
       ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಪಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿತಂತ್ರ ಹೆಣೆಯಲು ಕುಂಜಾಳಿ ಮೆಕ್ಕಾ, ಮೊಘಲ್ ಸೇರಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅರಸರ ಆಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ದೇಶ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಸಹಕಾರ ನೀಡುವಂತೆ ದೂತರನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ. ಅತ್ತ ಗುಜರಾತಿನ ಸುಲ್ತಾನನಿಗೆ ದೇಶದ ಹಿಂದೂ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ಯಾನ್ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಡಳಿತದಡಿ ಒಟ್ಟೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಖಲೀಫನ ಅಡಿ ತರುವ ಆಸೆಯಿತ್ತು. ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಅವನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೂ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟರು. ಟರ್ಕಿಯ ಖಲೀಫ ಒಟ್ಟೋಮನ್ ತನ್ನ ಉಚ್ಛ್ರಾಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಲವದು. ಪರ್ಷಿಯಾ, ಅರೇಬಿಯಾಗಳ ಆಚೆ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಏಷಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ  ದಂಗುಬಡಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಟರ್ಕಿ ಮತ್ತು ಇಜಿಪ್ಟಿನ ಮಾಮ್ಲುಕ್ ಅರಸರಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ ಗುಜರಾತಿನ ಸುಲ್ತಾನ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಘೋಷಿಸಿದರೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸೇನಾಬಲವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆಯಿತ್ತ. ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆಮೂಲೆಯ ವರ್ತಕರೆಲ್ಲ, ಡಚ್, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್, ಫ್ರೆಂಚ್, ಬ್ರಿಟಿಷರೆಲ್ಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೇರಳವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಬಂದವರೇ. ಕೇರಳದಂಥ ಜಗತ್ತಿನ ಅತೀ ಸಿರಿವಂತ, ಸಂಪದ್ಭರಿತ ರಾಷ್ಟ್ರ ತಾನಾಗಿ ಕೈವಶವಾಗುವುದರಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಬಿಡುವಷ್ಟು ಮೂರ್ಖ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಖಲೀಫ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಮಾಸ್ಟರ್‌ಪ್ಲ್ಯಾನ್ ರೂಪಿಸಿದ. ಝಾಮೋರಿನ ಹಾಗೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರೆ ಮರಕ್ಕರ್, ಗುಜರಾತ್ ಇವೆರಡೂ ಖಲೀಫನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಡಿ ಸೇರಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವ ಆಲೋಚನೆ ಅದರ ಹಿಂದಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿನ ಮುಸ್ಲಿಮರೆಲ್ಲ ಖಲೀಫನ ನೇತೃತ್ವದಡಿ ಒಂದೇ ಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕೆನ್ನುವ ಧೋರಣೆಯ ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಎಲ್ಲಿಯ ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಮಿ, ಯಾವೂರ ಇಮಾಮ್ ಸಾಬ? ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಬಾಂಧವರಿಗೆ ಆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ದೇಶಿ ರಾಜ ಗತಿಯಿರದೇ ಟರ್ಕಿ ಸುಲ್ತಾನನಿಗೆ ಉಧೋ ಉಧೋ ಎಂದರು. ಅದೂ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಕಾಲ ತಮಗೇ ಅನ್ನವಿಕ್ಕಿದವನ ವಿರುದ್ಧ. ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ತಕನಾಗಿ ಬಂದವ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕೊಳತ್ತಿರಿಗಳನ್ನು ಪದಚ್ಯುತಗೊಳಿಸಿ ಕಣ್ಣೂರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಲಿರಾಜನ ದೃಷ್ಟಾಂತ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಇತ್ತು. ತನ್ನದೇ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದವರು ಈಗ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧವೇ ಹೀಗೆ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡೂ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂರಲಾದೀತೇ! ಶತ್ರುವಿನ ಶತ್ರು ಮಿತ್ರನಂತೆ. ಗೋವೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ನೀಡಿದ. ಪೊನ್ನಾನಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರಿನ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಚರ್ಚ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಿ ಎಂದು. ಆದರೆ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದುದು ಇನ್ನೊಂದು. ಚರ್ಚ್ ಕಟ್ಟುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ನೌಕಾಪಡೆ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಮುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳ ಸೈನ್ಯ ಸಮುದ್ರಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಪಡೆ ಬಂದೆರಗಿತು. ತನ್ನ ಸಮುದ್ರ ತಡಿಯ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಖಲಿಫನ ಪಡೆಗಳ ಬರುವಿಕೆ ಕಾಯುತ್ತ ಕೂತಿದ್ದ ಕುಂಜಾಳಿಯನ್ನು ಬಿಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಗ್ಗಣ ಬಡಿಯುವಂತೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಕಡೆಯವರು ಬಡಿದುಬಿಟ್ಟರು. ೪೦೦ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧಕೈದಿಗಳಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದರು. ಕೋಟೆಯ ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಬಿಡದೇ ಪುಡಿಗಟ್ಟಲಾಯ್ತು. ಕುಂಜಾಳಿಯನ್ನು  ಪಣಜಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡದೇ ಅವನ ಕೈಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆಸೆದುಬಿಟ್ಟರು.
ಅಳುದುಳಿದ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಗಳು ಅಂಬೋ ಎನ್ನುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಹಳೆ ಗಂಡ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಶರಣು ಬಂದರು. ಕುಂಜಾಳಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ದ್ವೇಷ ವೈಯಕ್ತಿಕ. ಇನ್ನೂ ದುಷ್ಮನಿ ಸಾಧಿಸಲು ಅಲ್ಲೇನೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಕೇರಳದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಆತ. ಈಗಿನ ಚಾಂಡಿ, ಪಿನರಾಯಿನಗಳೂ ಅವನ ಸೆಕ್ಕುಲರಿಜಮ್ಮಿನ ಮುಂದೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕುಂಜಾಳಿಯ ಬಂಧುವಿನ ಮಗನೊಬ್ಬ ಹೊಸ ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ. ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದುಕೊಟ್ಟದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಫೋರ್ಟುಗೋನಿಗೆ ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ವತಿಯಿಂದ ದಂಡಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಕೆಗಳು ಸಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇಬ್ಬರ ದೋಸ್ತಿ ಖತಂ. ತನ್ನ ಎರಡನೇ ಶತ್ರುವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದವನೇ ಝಾಮೋರಿನ್ ಮೊದಲ ಶತ್ರುವಿನ ವಿರುದ್ಧವೂ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದ. ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು........
       ಟರ್ಕಿಯ ಸುಲ್ತಾನನನ್ನು ಇಳಿಸಿದರೆಂಬ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಂಧವರು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮೋಪ್ಳಾ ದಂಗೆ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು ಅಚಾನಕ್ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಖಲೀಫನ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ರಾತ್ರಿಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲ.  ಖಿಲಾಫತ್ ಶುರುವಾಗುವ ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕುಂಜಾಳಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿಹೋಕಿದ್ದ. ಆತ ಹಾಕಿಟ್ಟ ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಾಂಧವರು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಪಾಲಿಸಿದರಷ್ಟೆ. ಕುಂಜಾಳಿ ವೀರಯೋಧನೆಂಬುದೇನೋ ಹೌದು. ಹದ್ದು ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರೂ ಅದರ ಕಣ್ಣು ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ಹೆಣದ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತದಂತೆ. ಕುಂಜಾಳಿಯ ಕಥೆಯಲ್ಲಾದದ್ದೂ ಅದೇ. ಅಂದು ಭಾರತೀಯರೆಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಿಸುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಹೋರಾಡಿದರು. ಟಿಪ್ಪು, ಮುಘಲರು, ಸುಲ್ತಾನರೂ ಹೋರಾಡಿದರು. ಆದರೆ ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ದೇಶದ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಶತಮಾನಗಳ ತಮ್ಮ ದುರಾಡಳಿತ ಅಂತ್ಯವಾದರೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರೋ, ಬ್ರಿಟಿಷರೋ ಬರದಿದ್ದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಬಾಂಗ್ಲಾಗಳು ನಮ್ಮ ಊರೂರುಗಳಲ್ಲೂ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಖಲೀಫನಿಗೆ ಜೀ ಹುಜೂರ್ ಎನ್ನುತ್ತ ಸಲಾಮ್ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. 
ಕುಂಜಾಳಿಯ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಅಂಚೆಚೀಟಿ

ಪೋರ್ಚುಗಲ್ಲಿನ ವರ್ತಕರೊಡನೆ ಝಾಮೋರಿನ್

ಕುಂಜಾಳಿ ಮರಕ್ಕರಿನ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ

ಕೇರಳದ ಮೊದಲ ಚರ್ಚ್, ಪರಯೂರು

ಝಾಮೋರಿನ್ನನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ಕೋ-ಡ-ಗಾಮ

Tuesday, August 16, 2016

ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರಭಗವತ್ಪಾದಚರಿತ್ರ: ಶಾರದಾ ಪೀಠ ಪ್ರಕರಣ

   

    ಶಿವನು ಆಚಾರ್ಯ ಶಂಕರರಿಗೆ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಚಂಡಾಲನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನವಿತ್ತ ಕಥೆ ಹೆಚ್ಚಿನೆಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದ್ದೇ. ಶಂಕರರ ದಾರಿಗೆ ಚಂಡಾಲನೊಬ್ಬ ಅಡ್ಡಬಂದ. ಅಪಸರ, ಆಚೆ ಹೋಗು ಎಂದರು ಶಂಕರರು. ಅಪಸರತು ಕಃ? ದೇಹಃ ಅಹೋ ಆತ್ಮಾ? ಕಸ್ತಾವದಪಸರತು? ದೂರ ಹೋಗಬೇಕಾದುದು ಒಂದು ಅನ್ನಮಯ ದೇಹದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಅನ್ನಮಯ ದೇಹವೋ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಒಂದು ಆತ್ಮದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಆತ್ಮವೋ? ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಚಂಡಾಲ. ಇದು ಮಾಧವೀಯ ಶಂಕರ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಗತಿ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರದ್ದು ಎನ್ನುವ ’ಮನೀಷಾ ಪಂಚಕ’ದಲ್ಲೂ ಸರಿಸುಮಾರು ಇಂಥದೇ ಅವತರಣಿಕೆಯಿದೆ('ಚಾಂಡಾಲೋಸ್ತು ಸ ತು ದ್ವಿಜೋಸ್ತು ಗುರುರಿತ್ಯೇಷಾ ಮನೀಷಾ ಮಮ'). ಇದರ ಪ್ರಕಾರ ಚಂಡಾಲನ ಮಾತಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯಗೊಂಡ ಆಚಾರ್ಯರು ಆತನನ್ನು ಗುರುವೆಂದು ಒಪ್ಪಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ಚಂಡಾಲನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಿವನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ. ಆಚಾರ್ಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಬಾದರಾಯಣರು ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ದುರ್ಮತಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದಂತೆ ನೀನು ವೇದಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಾದಿಗಳಿಗೆ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಕುತ್ಸಿತ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಭಾಸ್ಕರ, ನೀಲಕಂಠ, ಅಭಿನವಗುಪ್ತ, ಮಂಡನರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅದ್ವೈತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಖ್ಯಾತಿಗೊಳಿಸಿ ಜನರ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೊಲಗಿಸು ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ. ಬೇರೆ ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯಿಲ್ಲ. ಭಾಸ್ಕರಾದಿಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗಿಂತ ಈಚಿನವರೆಂದು ಮಾಧವೀಯದ ಕವಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ! ಚಂಡಾಲನನ್ನೂ ಗುರುವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ  ಆಚಾರ್ಯರು ಪರಮ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಎಂದು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲೋ ಈ ಕಥೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೋ ಅಥವಾ ಆಚಾರ್ಯರು ಚಂಡಾಲನನ್ನು ಗುರು ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೇ ಅವಮಾನ ಎಂಬ ಭ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಆ ಚಂಡಾಲ ಶಿವನೇ ಎಂದು ಈ ಕಥೆ ಹುಟ್ಟಿತೋ ನಾಕಾಣೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ. ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬ ಜನ್ಮದಿಂದ ಯಾವ ವರ್ಣದವನಾದರೂ ಸದ್ಗುರುವಿನಂತೆ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೆಂಬ ಆಸ್ತಿಕ ಅದ್ವೈತಿಗಳ ನಂಬಿಕೆಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ.
       ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯದಂತೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಕಾಶಿವಿಶ್ವೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ’ಅದ್ವೈತವು ಸತ್ಯವೋ, ದ್ವೈತವು ಸತ್ಯವೋ ಎಂಬ ಸಂಶಯವನ್ನು ತೊಲಗಿಸು’ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ ಲಿಂಗದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ ಶಿವನು ಅದ್ವೈತವೇ ಶುದ್ಧಸತ್ಯವೆಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಸಾರಿ, ವೇದಾದಿಗಳಿಗೆ ಅದ್ವೈತಪರ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದನಂತೆ. ಶಂಕರರು ಸೂತ್ರಭಾಷ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು ಅವರ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂತಗಳಿಗೆ ಭಾಷ್ಯವನ್ನೂ ರಚಿಸಿದರು. ಈ ಭಾಷ್ಯಗಳಿಗೆ ಆಕಾಲದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಕುಮಾರಿಲಭಟ್ಟರಿಂದ ವಾರ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಬರೆಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಶಂಕರರಿಗೆ ಅಭಿಲಾಷೆಯುಂಟಾಯಿತು. ಭರತಖಂಡದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವೈದಿಕರು ತಲ್ಲಣಗೊಳ್ಳುವ ಹೆಸರದು. ಕುಮಾರಿಲ ಭಟ್ಟರು ವಾದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆಂದರೆ ಮಹಾಮಹಾ ಬೌದ್ಧ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಬಾಯಿಪಸೆ ಒಣಗಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಪಾಖಂಡಿಯ ಜೊತೆ ವಾದಕ್ಕೆ ಕೂರುವುದು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅವಮಾನವೆಂದು ಹೆಚ್ಚಿನವರೆಲ್ಲ ಭಟ್ಟರೆದುರು ಕೂರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಧ್ಯಮಿಕರ ನಿರಾಲಂಬವಾದವನ್ನೂ, ಬೌದ್ಧರ ಶೂನ್ಯವಾದವನ್ನೂ ಖಂಡಿಸಿ ವೇದಪ್ರಾಮಣ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮಹಾಪುರುಷರಿವರು. ’ವ್ಯವಹಾರೇ ಭಾಟ್ಟನಯಃ’ ಎಂದು ವಿರೋಧಿಗಳಾದ ಅದ್ವೈತಿಗಳೂ ಇವರ ವಾದಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗಿದ್ದರು. ಋಗ್ವೇದಕ್ಕೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದ ಸ್ಕಂದಸ್ವಾಮಿಗೂ, ಶತಪಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ ಮೇಲೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದ ಹರಿಸ್ವಾಮಿಗೂ, ನಿರುಕ್ತದ ಮೇಲೆ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಬರೆದ ಮಹೇಶ್ವರಾಚಾರ್ಯನಿಗೂ ಕುಮಾರಿಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೇ ಆಧಾರ. ಶ್ಲೋಕವಾರ್ತಿಕ, ತಂತ್ರವಾರ್ತಿಕ, ಟುಪ್‍ಟೀಕಾಗಳ ಮೂಲಕ ಶಬರಸ್ವಾಮಿಗಳ ಭಾಷ್ಯಕ್ಕೆ ವಾರ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಬರೆದು ಪೂರ್ವಮೀಮಾಂಸಾ ದರ್ಶನವನ್ನು ಜಗದ್ವಿಖ್ಯಾತಗೊಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಕುಮಾರಿಲರದ್ದು. ಅದ್ವೈತಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಮೀಮಾಂಸಕರು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆಲ್ಲ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ದೇವರಿರಲೀ, ಇಲ್ಲದಿರಲೀ ಎರಡೂ ಒಂದೇ. ಆದರೆ ವೇದಗಳು ಮಾತ್ರ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಮೀಮಾಂಸಕರ ಅಭಿಮತ. ವೈದಿಕ ದರ್ಶನದ ಮಜವೇ ಅದು. ಷಡ್ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವೈಶೇಷಿಕ ದರ್ಶನಗಳು ಮೂಲವಾಗಿ ನಿರೀಶ್ವರ ದರ್ಶನಗಳು. ಸಾಂಖ್ಯರೂ ದೇವರನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಯೌಗಿಕರೂ ಸಾಂಖ್ಯರಂತೆಯೇ. ಯೋಗ ಸಾಂಖ್ಯಗಳೆರಡೂ ಮುಂದೆ ಒಂದಾಗಿ ಕಲೆತುಹೋದವು. ಮೀಮಾಂಸಕರು ದೇವರಿಗೆ ತುಂಬ ಸೀಮಿತ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಇವೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪಟ ಆಸ್ತಿಕ ವೈದಿಕ ದರ್ಶನಗಳು(ವೇದಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದವರನ್ನು ನಾಸ್ತಿಕರೆಂದು ಕರೆದರೇ ವಿನಹ ದೇವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದವರನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು). ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನೊಪ್ಪುವವರು ವೈದಿಕ ದರ್ಶನದ ಆರನೇ ಶಾಖೆಯಾದ ವೇದಾಂತಿಗಳೇ. ಪೂರ್ವ ಮೀಮಾಂಸದ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಗೀತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ವೇಂದಾತ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಮೀಮಾಂಸೆಯೆಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ದೇವರುಗಳೆಲ್ಲ ವೇದಾಂತದ ದ್ವೈತಾದ್ವೈತ, ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಅಬೇಧವೇತ್ಯಾದಿ ಶಾಖೋಪಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವೇ. ಅದು ಬೇರೆಯೇ ವಿಚಾರ ಬಿಡಿ. ಬೌದ್ಧಮತದ ಒಳರಹಸ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯಲು ನಾಲಂದದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಧರ್ಮಪಾಲಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಕುಮಾರಿಲರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ವೈದಿಕ ಮತವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಗುರುಗಳು ಪಾಠಮಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕುಮಾರಿಲರ ಕಣ್ಣಂಚು ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಸಹಪಾಠಿಗಳು, ಗುರುಗಳು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು. ಪ್ರಚ್ಛನ್ನ ಬೌದ್ಧನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡವನ ನಿಜರೂಪ ತಿಳಿಯಲು ಅವರಿಗೆ ತುಂಬ ಹೊತ್ತೇನೂ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಬಂದವ ಕುಮಾರಿಲಭಟ್ಟರೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾಲಂದದ ಬೌದ್ಧ ಭಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಕಾಲಡಿಯ ನೆಲ ಬಿರಿದ ಅನುಭವ. ಎದುರಿಗಿರುವ ಆಸಾಮಿ ಅಂಥಿಂಥವನಲ್ಲ. ವೈದಿಕ ಧರ್ಮದ ವಿರೋದಿಗಳೇ ಪ್ರಬಲರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಮತವನ್ನು ಖಂಡತುಂಡವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿ ಚೆಂಡಾಡಿ ವೈದಿಕ ಧರ್ಮದ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಮೀಮಾಂಸಕ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೇ? ಸಮಯ ಸಾಧಿಸಿ ತಲೆಗೊಂದರಂತೆ ಏಟು ಹಾಕಿ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಿಂದ ಕುಮಾರಿಲರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳಿದರು. ’ವೇದಗಳು ಪ್ರಮಾಣವಾದರೆ ನನಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗದಿರಲಿ’ ಎಂದು ಭಟ್ಟರು ಕೂಗಿಕೊಂಡರಂತೆ. ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕಂದಕಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರೂ ಕುಮಾರಿಲರಿಗೆ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲೊಂದು ತಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗಾಯವಾಯಿತಂತೆ. ಮೀಮಾಂಸಕ ಮತದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಮಾಣವಾದವು. ಅಂಥದ್ದರಲ್ಲಿ ’ಪ್ರಮಾಣವಾದರೆ’ ಎಂಬ ಸಂಶಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಪ್ರಚ್ಛನ್ನವೇಷದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗಾಯವಾಯಿತೆಂದು ಕಥೆ. ವೇದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನರಿಯದೇ ವೇಷಾಂತರಿಯಾಗಿ ವಿರೋಧಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನರಿತು ಸೋಲಿಸುವ ಲೌಕಿಕ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಶಿಷ್ಯನೆಂದು ನಂಬಿದ ಗುರುವಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡುವಂಥದ ವೇದವಿರೋಧಿ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಕುಮಾರಿಲರು ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
       ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೈದಿಕರೂ ಬೌದ್ಧರೂ ಒಬ್ಬರ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಲಿತು ಪರಸ್ಪರ ಖಂಡನೆ ಮಂಡನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದು ಕುಮಾರಿಲರ ಕಥೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೆ ಕುಮಾರಿಲರನ್ನು ಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಿದ, ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕೆಣಿಸಿದ ಕಥೆಗಳು ಒಂದೊಂದು ಶಂಕರವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ತೆರನಾಗಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ತಿಳಿದು ಬೌದ್ಧರು ಕುಮಾರಿಲರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದಾಗ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ವಾದದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ ಸುಧನ್ವ ರಾಜನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವರ ತಲೆಕಡಿಸಿದರೆನ್ನುತ್ತದೆ ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯ. ಅನಂತಾನಂದಗಿರೀಯದ ಒಂದು ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜನು ಗಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪವನ್ನಿಟ್ಟು ಇದೇನೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದನಂತೆ. ಬೌದ್ಧ ವಿದ್ವಾಂಸರು ’ಇದರಲ್ಲಿ ಹಾವಿದೆ’ ಎಂದರು. ಕುಮಾರಿಲರು ’ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಷಶಾಯಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದರು. ರಾಜನು ಗಡಿಗೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಲಾಗಿ ಸರ್ಪವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು, ರಾಜ ಕುಮಾರಿಲರ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಬೌದ್ಧರ ತಲೆಕಡಿಸಿ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚಿಗಿಟ್ಟ. ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಬಿದ್ದರೂ ಎದ್ದು ಬಂದ ಪವಾಡ ಬೇರೆ. ಬುದ್ಧನ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಶ್ಲೋಕವಾರ್ತಿಕದ ಚೋದನಾಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿದ ಭಟ್ಟರು ಇಂಥ ಅದ್ಭುತದರ್ಶನಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೆಲೆಕೊಡುತ್ತಾರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲ ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರ ಕಲ್ಪನಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮಾತ್ರ.
ದ್ವಾರಕಾಮಠದಲ್ಲಿರುವ ಕುಮಾರಿಲ ಶಂಕರ ಸಮಾಗಮದ ಉಬ್ಬುಶಿಲ್ಪ
       ಅದೇನೇ ಆದರೂ ಕುಮಾರಿಲರು ತುಷಾಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಹಾಗೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಶಂಕರರು ಭೇಟಿಯಾದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಶಂಕರ ವಿಜಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಹಮತವಿದೆ. ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದ ಪ್ರಕಾರ ಆಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸೂತ್ರಗಳಿಗೆ ವಾರ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಬರೆಸಲು ಕುಮಾರಿಲರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಹೊಟ್ಟಿನ ಮಧ್ಯೆ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಭಟ್ಟಪಾದರನ್ನು ಕಂಡರು. ಅನಂತಾನಂದಗಿರೀಯ, ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯ ಮತ್ತು ಆನಂದಗಿರೀಯದಂತೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕುಮಾರಿಲರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ದಕ್ಷಿಣದ ರುದ್ಧಪುರಿಗೆ ಬಂದರು. ಈ ರುದ್ದಪುರಿ ಈಗಿನ ಆಂಧ್ರದ ಅನಂತಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರೊದ್ದಂ ಆಗಿರಬೇಕು. ಕುಮಾರಿಲರ ತಂತ್ರವಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಬರುವ ದ್ರಾವಿಡಪದಗಳ ಹೇರಳ ಪ್ರಯೋಗವೂ ಅವರನ್ನು ದಾಕ್ಷಿಣಾತ್ಯನೆಂದೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಶಂಕರರು ಕುಮಾರಿಲರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದದ್ದೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿಯೇ .
       ತುಷಾಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗೆ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಭಟ್ಟರು ಮಗಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೈದಿಕನಾದ ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂಬ ತಮ್ಮೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಜಯಿಸುವಂತೆ ಶಂಕರರಿಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ(’ಸ ವಿಶ್ವರೂಪಃ ಪ್ರಥಿತೋ ಮಹೀತಲೇ’). ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೂ ಸರಿಸುಮಾರು ಇದೇ ವೃತ್ತಾಂತವಿದೆ. ’ಶಬರಭಾಷ್ಯಕ್ಕೆ ವಾರ್ತಿಕವನ್ನು ಬರೆದಂತೆ ತಮ್ಮ ಭಾಷ್ಯಕ್ಕೂ ಬರೆಯುವ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಹೋಯಿತು. ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಮೊದಲನೇಯ ಅಧ್ಯಾಸಭಾಷ್ಯಕ್ಕೇ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ವಾರ್ತಿಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬಹುದಿತ್ತು. ಮಾಹಿಷ್ಮತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪನೆಂಬ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಿದ್ದಾನೆ. ದೂರ್ವಾಸನ ಶಾಪದಿಂದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಭುವಿಯ ಮೇಲೆ ಜನಿಸಿದ ಸ್ವತಃ ಸರಸ್ವತಿಯೇ ಉಭಯಭಾರತಿಯೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ತಮ್ಮ ಸೂತ್ರಭಾಷ್ಯಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಅವನೇ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕುಮಾರಿಲರು. ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯದ ಪ್ರಕಾರ ಮಂಡನಮಿಶ್ರರೆಂಬ ಭಟ್ಟಪಾದರ ಶಿಷ್ಯನಿದ್ದುದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ. ಆತ ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು. ದೂರ್ವಾಸರ ಸ್ವರಸ್ಖಾಲಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಕ್ಕ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಾಪದಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯು ಭಾರತಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿ ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾದಳಂತೆ. ಮನುಷ್ಯರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪಮೋಕ್ಷವೆಂದು ವಿಮೋಚನೆಯ ದಾರಿಯನ್ನೂ ಚಿದ್ವಿಲಾಸಕಾರನೇ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆನಂದಗಿರೀಯದಂತೆ ಮಂಡನ ಕುಮಾರಿಲರ ತಂಗಿಯ ಗಂಡ. ಮಾಧವೀಯದಂತೆ ಕುಮಾರಿಲರಿಗೆ ಮಂಡನ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾಕರರೆಂಬ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರು. ಈ ಪ್ರಭಾಕರನು ಪೂರ್ವಮೀಮಾಂಸೆಯ ಮಹಾ ಪಂಡಿತ ಪ್ರಾಭಾಕರ ಮತದ ಪ್ರಭಾಕರನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ವಿಚಾರ.
(ಒಂದು ಕೃತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನೇ ಭಾಷ್ಯವೆಂದೂ, ಟೀಕಿಸಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನೇ ಟೀಕೆಯೆಂದೂ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜಶೇಖರನ ಕಾವ್ಯಮೀಮಾಂಸೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವುಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಸುಲಭಗ್ರಾಹ್ಯ. "ಸೂತ್ರಾಣಾಂ ಸಕಲಸಾರವಿವರಣಂ ವೃತ್ತಿಃ | ಸೂತ್ರವೃತ್ತಿವಿವೇಚನಂ ಪದ್ಧತಿಃ | ಆಕ್ಷಿಪ್ಯ ಭಾಷಣಾದ್ ಭಾಷ್ಯಮ್ | ಅಂತರ್ಭಾಷ್ಯಂ ಸಮೀಕ್ಷಾ | ಅವಾಂತರಾರ್ಥವಿಚ್ಛೇದಶ್ಚ ಸಾ | ಯಥಾಸಂಭವಮರ್ಥಸ್ಯ ಟೀಕನಂ ಟೀಕಾ | ವಿಷಮಪದಭಂಜಿಕಾ ಪಂಜಿಕಾ | ಅರ್ಥಪ್ರದರ್ಶನಕಾರಿಕಾ ಕಾರಿಕಾ | ಉಕ್ತಾನುಕ್ತದುರುಕ್ತಚಿಂತಾ ವಾರ್ತಿಕಮಿತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಭೇದಾಃ |" - ಸೂತ್ರಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ವೃತ್ತಿಯೆಂದು ಹೆಸರು. ಇಂತಹ ಸೂತ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ವಿವೇಚನೆಯೇ ಪದ್ಧತಿ. ಅನೇಕ ಆಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮುಚಿತವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದೇ ಭಾಷ್ಯ. ಭಾಷ್ಯದ ಅವಾಂತರ ಮತ್ತು ಗರ್ಭಿತ ಅರ್ಥಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣವೇ ಸಮೀಕ್ಷಾ. ಉಚಿತ ಅರ್ಥಗಳ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೇ ಟೀಕಾ. ಕಠಿಣ ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಳ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸುವುದೇ ಪಂಜಿಕಾ. ಸೂತ್ರಾರ್ಥವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದೇ ಕಾರಿಕಾ. ಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ, ಹೇಳದ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳ ವಿವೇಅನೆಯೇ ವಾರ್ತಿಕಾ. ಇದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿಭಾಗ ಕ್ರಮ.)
ಮಂಡನ ಮಿಶ್ರರೊಡನೆ ಶಂಕರರ ವಾದ
       ಈ ಮಂಡನಮಿಶ್ರ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವರೂಪರೇ ಮುಂದೆ ಶಂಕರರಿಂದ ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸುರೇಶ್ವರರೆಂಬ ಅಭಿದಾನದಿಂದ ವಿಖ್ಯಾತರಾದರು. ಶೃಂಗೇರಿ, ಕಂಚಿ, ದ್ವಾರಕಾಪೀಠಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಕಾಲವ್ಯತ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸುರೇಶ್ವರರು ಮೊದಲ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಂಡನಮಿಶ್ರ ಮತ್ತು ಕೆಲ ಶಂಕರವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವರೂಪ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರೇ ಅಥವಾ ಬೇರೆಬೇರೆಯೇ? ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೇ ಐದನೇ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಂಡನನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವೃತ್ತಾಂತವಿದ್ದರೆ(’ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಂಡನಭೇದಗೋಚರಧಿಯಂ ಮಿಥ್ಯಾಭಿಮಾನಾತ್ಮಿಕಾ’), ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ’ಅಥ ಪ್ರತಸ್ಥೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಯಾಗಾತ್, ದಿದೃಕ್ಷಮಾಣೋ ಗೃಹಿವಿಶ್ವರೂಪಮ್’ ಎಂದು ಗೃಹಸ್ಥನಾದ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ನೋಡಲು ಆಚಾರ್ಯರು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಅವನ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ!. ಗುರುವಂಶಕಾವ್ಯ, ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದಲ್ಲೂ ಮಂಡನ ವಿಶ್ವರೂಪರನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ಮೃತಿಗೆ ಬಾಲಕ್ರೀಡಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆದವರು ವಿಶ್ವರೂಪರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಶಂಕರರ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾನಸೋಲ್ಲಾಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಬರೆದವರೂ ವಿಶ್ವರೂಪರೆಂದು ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಶಾಂಕರಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ’ಆಚಾರ್ಯ ಪಂಚಕ’ದಲ್ಲಿ ಸುರೇಶ್ವರರ ಹೆಸರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಧರ್ಮಸಿಂಧುವೇತ್ಯಾದಿಗಳು ವಿಶ್ವರೂಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನೇ ಹೆಸರಿಸಿವೆ. ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ಶಾಂಕರ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮಠಾಧಿಪತಿಯ ಪದವಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟದ್ದು ಹೇಗೆ ಸರಿಯಾದೀತು?
       ಇನ್ನು ಶಂಕರರು ಮಂಡನಮಿಶ್ರರನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದರೆಂಬುದೂ ಚರ್ಚಾರ್ಹವೇ. ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗವೆಂದಿದ್ದರೆ, ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿಯೆಂದಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಹಾಗೂ ಬೃಹಚ್ಛಂಕರ ವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗುರುರತ್ನಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ’ಪಟುಮಂಡನಮಿಶ್ರಖಂಡನಾರ್ಥಂ ಪ್ರವಿಶನ್ಪದ್ಮವನಂ ನವಂ ಜಯಾರ್ಥಮ್’ ಮಂಡನಮಿಶ್ರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದು ಪದ್ಮವನವೆಂಬ ಅಗ್ರಹಾರದಲ್ಲಿ. ಅದೇನೆ ಆದರೂ ಮಂಡನರೊಡಗಿನ ಆಚಾರ್ಯರ ವಾದ ವಿವಾದಾತೀತ. ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ವಾದಗಳ ಸೊಬಗನ್ನು ಭೈರಪ್ಪನವರ ’ಸಾರ್ಥ’ದಲ್ಲಿ ಓದಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸೊಗಸೇ ಬೇರೆ!. ಮಂಡನರ ಸೋಲು ಅರಿತ ಪತ್ನಿ ಉಭಯಭಾರತಿ ಬಾಲಸನ್ಯಾಸಿ ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಸಮಯಾವಕಾಶ ಕೋರಿದ ಶಂಕರರು ಅಮರುಕ ರಾಜನ ಶರೀರದೊಳಗೆ ಪರಕಾಶಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿಬಂದು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆಂದು ಮಾಧವೀಯ ಮೂಲದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರತೀತಿ.(ಹೀಗೆ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಅಮರುಕ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಶೃಂಗಾರ ಕೃತಿ ಅಮರುಶತಕವನ್ನು ಬರೆದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಧಾರಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ). ಇದೇ ಕಥೆ ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಶಂಕರರು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಾನುಷ್ಟಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಶಾರದಾಪೀಠದ ಮಾಹಿತಿ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಶಾರದಾದೇವಿಯ ಒಂದು ಪೀಠವಿದೆ. ಅದಿರುವ ಆಲಯಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾಗಿಲುಗಳು. ಸರ್ವಜ್ಞನಾದವನು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನೇರಬಹುದಾದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞ ಪೀಠವೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಪೂರ್ವ,ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ ದೇಶದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಆ ಮೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆಸಿದ್ದಾರೂ, ದಕ್ಷಿಣದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದವರ್ಯಾರೂ ತೆರೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆಚಾರ್ಯರು ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಸಬೇಕೆಂದು ಶಾರದಾಲಯದ ದಕ್ಷಿಣ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಎದುರು ಬಂದ ಕಣಾದ, ನೈಯಾಯಿಕ, ಸಾಂಖ್ಯ, ಜೈಮಿನೀಯ, ಬೌದ್ಧ, ಜೈನ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನೆಲ್ಲ ವಾದದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವನ್ನು ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಸ್ವತಃ ಶಾರದೆಯೇ ಆಚಾರ್ಯರೊಡನೆ ವಾದಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಆಕೆ ಕೇಳಿದ ವಾತ್ಸಾಯನಯಂತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದೇ ಶಂಕರರು ಏಳು ದಿನಗಳ ಗಡುವು ಕೇಳಿ ಪರಕಾಯಪ್ರವೇಶಗೈದು ಎಂಟನೇ ದಿನ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರಂತೆ. ಸ್ತ್ರೀಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕಲಾರಾಸ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡೆಯಾದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಪರಿಶುದ್ಧನೇ ಎಂದು ಶಾರದೆ ತಿರುಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳಂತೆ. ಆಗ ಶಂಕರರು ಅನ್ಯದೇಹದಿಂದುಂಟಾದ ಕರ್ಮದಿಂದ ದೇಹಾಂತರಕ್ಕೆ ಪಾಪಲೇಪವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ ಆಕೆಯನ್ನು ನಿರುತ್ತರಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವನ್ನು ಏರಿದರು. ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಭಯಭಾರತಿಯೊಡಗಿನ ವಾದದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಕರ್ಮ ಫಲವು ಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಆಗುವುದೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಾಧಾರವಿರುವಾಗ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಚಾರ್ಯರು ವಾದಿಸಿದರೆಂದು ಹೇಳುವುದು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠದ ಮೂರು ದಿಗ್ಭಾಗಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿಸಲು ಕಾಶ್ಮೀರದ  ಪೂರ್ವೋತ್ತರ ಪಶ್ಚಿಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವೈದಿಕಮತ ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು? ವೈದಿಕ ಧರ್ಮದ ಮಹಾನ್ ಆಚಾರ್ಯರು, ವಿದ್ವಾಂಸರೆಲ್ಲ ಜನ್ಮತಳೆದಿದ್ದು ತೆರೆಯದೇ ಉಳಿದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವೇ! ಹಾಗೆಂದು ಈ ಕಥೆ ಪೂರ್ತಿ ಅತಾರ್ಕಿಕವಲ್ಲ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಶಾರದಾಮಂದಿರ ಬರಿಯ ಕವಿಕಲ್ಪನೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಗರದಿಂದ ೧೩೦ ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮುಜಾಫರ್‌ಬಾದ್‌ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ LOCಯಿಂದ ಕೆಲವೇ ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳಷ್ಟು ಸಮೀಪದ ಕಿಷನ್‌ಗಂಗಾ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ನೀಲಂಕೊಲ್ಲಿ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಶಾರದಿ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮವಿದೆ. ಇದು ಸರಸ್ವತಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ನೋತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಮಧುಮತಿ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮಸ್ಥಾನ. ಲೋಲಬ್‌ವ್ಯಾಲಿಯ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಉಲಾರ್ ಸರೋವರದ ವಾಯುವ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಗ್ರಾಮವಿದೆ. ಝೀಲಂ ಅನ್ನು ಸೇರುವ ಬಳಿ ಕಿಷನ್‌ಗಂಗಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋದರೆ ಈ ಸ್ಥಳ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ೧೨ನೇ ಶತಮಾದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಹಣ ಸರ್ಹಸಿಲ ಕೋಟೆಯ ವಿವರಣೆ ನೀಡುವಾಗ ಸಮೀಪದ ಶಾರದಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕವಿಗಳು ಹಾಡಿಹೊಗಳುವ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನವೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ರಾಜತರಂಗಿಣಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಗೌಡ ದೇಶದ ರಾಜ ಲಲಿತಾದಿತ್ಯ ಬಂಗಾಳದಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಈ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದನಂತೆ. ಬಿಲ್ಹಣನ ವಿಕ್ರಮಾಂಕದೇವಚರಿತದಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ ಮಂದಿರ ಮತ್ತು ಶಾರದಾ ತೀರ್ಥಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಿದೆ. ಅವರಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಅಲ್ಬೆರುನಿ ಲಢಾಕ್ ಮತ್ತು ಗಿಲ್ಗಿಟ್‌ನ ನಡುಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಶಾರದಾಸ್ಥಾನ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಸೋಮನಾಥದಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳವೆಂದು ಹೊಗಳಿದ್ದಾನೆ. ೧೧ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತಿನ ಜಯಸಿಂಗನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಸರಾಂತ ವಯ್ಯಾಕರಣಿ ಹೇಮಚಂದ್ರಸೂರಿಯು ’ಸಿದ್ಧಹೇಮಖಂಡ’ವೆಂಬ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವ್ಯಾಕರಣ ಗ್ರಂಥವೊಂದನ್ನು ಬರೆಯಲುದ್ದೇಶಿಸಿದಾಗ ಅದರ ನೆರವಿಗೆ ಜಯಸಿಂಗ ಶಾರದಾಮಂದಿರದ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಿಂದ ಭಾರತದ ಎಂಟು ಹೆಸರಾಂತ ವ್ಯಾಕರಣಶಾಸ್ತ್ರದ ಉದ್ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದನಂತೆ. ಅಕ್ಬರನ ಆಸ್ಥಾನ ಕವಿ ಅಬುಲ್ ಫಜಲ್ ತನ್ನ ಐನ್-ಎ-ಅಕ್ಬರಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ’ಆಯಾ ಹೋಂನಿಂದ ಎರಡು ದಿನಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿದ ಮೇಲೆ ದುರ್ದೇಶ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಮಧುಮತಿ ಎಂಬ  ನದಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ನದಿಯ ದಡದ ಮೇಲೆ ಶಾರದೆಯ ಒಂದು ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ಮಂದಿರವಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಇಲ್ಲಿ ಜರುಗುವ ಅದ್ಭುತ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ’. ವಸಿಷ್ಟನ ಮಗ ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗಲು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶಾರದೆಯನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಒಲಿಸಿಕೊಂಡನಂತೆ. ಈತ ರಚಿಸಿದ ಶಾರದಾ ಮಹಾತ್ಮ್ಯಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಶಾರದಾಪೀಠ ವಿಸ್ತೃತ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ಈಗಲೂ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಪಂಡಿತರಲ್ಲಿ ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಗೋತ್ರದವರೇ ಅಧಿಕ. ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಮತ್ತು ಪಂಜಾಬಿನ ಗುರುಮುಖಿ ಲಿಪಿಗಳ ತಾಯಿಯಾದ ಶಾರದಾ ಲಿಪಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ. ಹದಿನಾಲ್ಕು-ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸುಲ್ತಾನ ಜೈ-ಉಲ್-ಅಬಿದ್ದೀನ್ ಈ ಶಾರದೆಯ ಕಟ್ಟಾ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನಂತೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ತಪ್ಪದೇ ಭೇಟಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯಾತ್ರಿಕರು ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಹೋದ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ವೈದಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅತ್ಯುಚ್ಚ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಶಾರದಾ ಪೀಠಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮೇಲಾದ ಅಫ್ಘನ್ನರ ದಾಳಿಯಿಂದ. ಸತತ ಮೂರು ಶತಮಾನ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ದಾಳಿಗೆ ತತ್ತರಿಸಿದ ಇದು ಪುನಃ ವೈಭವದಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿದ್ದು ೧೮೪೬ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನ ಮಹಾರಾಜ ಗುಲಾಬ್ ಸಿಂಗ್‌ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಆದರೇನು ಫಲ? ೧೯೪೭ರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಶವಾಯ್ತು. ಪಾಕಿನ ಹಿಂದೂಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರವಾಗಿಯೇ ಕೆಲಕಾಲ ಇದು ಮುಂದುವರೆಯಿತಾದರೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಸ್ಥಳ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಮುಂದೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭೀಕರ ಭೂಕಂಪದಲ್ಲಿ ಈ ಮಂದಿರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗ್ನಗೊಂಡಿತಂತೆ. ಭಾರತದ ಅಜ್ಮೇರ್ ದರ್ಗಾಕ್ಕೆ ಬರಲು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರಿಗೂ, ಲಹೋರಿನ ನಾನಕಾನಾ ಸಾಹೇಬ್ ಗುರುದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಭಾರತೀಯ ಸಿಖ್ಖರಿಗೂ ಉಭಯ ದೇಶಗಳು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದಂತೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಭೇಟಿನೀಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಕಳೆದ ಎಪ್ಪತ್ತು ಚಿಲ್ಲರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕೂಗು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಕಿವಿ ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಲು ಭಕ್ತಾದಿಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತ ಬಂದಿರುವುದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಿದೆ. ಝೀಲಂ ವ್ಯಾಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತದ ಕುಪ್ವಾರಾ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಒಳನುಗ್ಗುವುದು ಇದೇ ಕಡೆಯಿಂದ ಎಂಬ ಕುಖ್ಯಾತಿಯೂ ಇದೆ. ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗವೊಂದರ ಒಳಗೆ ಶತ್ರು ದೇಶದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳವಷ್ಟು ಉದಾರ ಮನಸ್ಸು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೂ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮುಜಫರಾಬಾದ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕುಕ್ಷಾನಾ ಖಾನ್‌ರಂಥ ಕೆಲ ಸಂಶೋಧಕರ ನೆರವಿನಿಂದ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶಾರದಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹರಡುವ ಕಾರ್ಯ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಿದರೂ ಅದು ಶ್ರದ್ಧಾಳುಗಳ ಶ್ರದ್ಧೆಗೆ. ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗಾದರೂ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಆ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಖುಶಿಯ ಮಾತೇನಿದೆ ಹೇಳಿ?
       ಹಾಗೆಂದು ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠದೆಡೆಗಿನ ಗೊಂದಲ ಪೂರ್ತಿ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ. ಚಿದ್ವಿಲಾಸೀಯದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನಶಂಕರ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವಿರುವುದು ಕಾಂಚಿಯಲ್ಲಿ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಶೃಂಗೇರಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಆತ್ಮಬೋಧರ ಗುರುರತ್ನಮಾಲಿಕೆಯೂ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವಿರುವುದು ಕಂಚಿ ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಶಂಕರವಿಜಯಕಾರರಲ್ಲೇ ಕಾಶ್ಮೀರಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವಾದಿಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಂಚೀಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವಾದಿಗಳು ಎಂಬ ಎರಡು ಪಂಗಡಗಳಿವೆ ಎಂದಾಯ್ತು. ಕಾಶ್ಮೀರವು ಶಾರದಾಸ್ಥಾನವೆಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊದಲನೇಯವರೂ, ಸರ್ವಜ್ಞಾತ್ಮರು ಕಂಚಿಯ ಮೊದಲನೇ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆಂಬ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇಯವರೂ ಸರ್ವಜ್ಞಪೀಠವನ್ನು ತಮ್ಮತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೇ!!!

ಕೊನೆಹನಿ:
ಆಚಾರ್ಯರು ಗೋಕರ್ಣದಿಂದ ಕೊಲ್ಲೂರಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಶ್ರೀವಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಅಗ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾಕರನೆಂಬವನೊಬ್ಬ. ಇರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಮೂಕನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ತಂದೆತಾಯಂದಿರು ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಶಂಕರರಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದು ಮಗನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಶಂಕರರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ’ಯಾರಪ್ಪಾ ನೀನು? ಏಕೆ ಮಾತಾಡದೇ ಜಡನಂತಿರುವೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಕೂಡಲೇ ಬಾಲಕ
ನಿಮಿತ್ತಂ ಮನಶ್ಚಕ್ಷುರಾದಿಪ್ರವೃತ್ತೌ
ನಿರಸ್ತಾಖಿಲೋಪಾಧಿರಾಕಾಶಕಲ್ಪಃ |
ರವಿರ್ಲೋಕಚೇಷ್ಟಾನಿಮಿತ್ತಂ ಯಥಾ ಯಃ
ಸ ನಿತ್ಯೋಪಲಬ್ಧಿ ಸ್ವರೂಪೋಹಮಾತ್ಮಾ ||
- ’ಸೂರ್ಯನು ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ನಿಮಿತ್ತನಾಗಿರುವಂತೆ ಯಾವ ಉಪಾಧಿಯೂ ಇಲ್ಲದ ಯಾವನು ಮನಸ್ಚಕ್ಷೆರೇತ್ಯಾದಿಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ನಿಮಿತ್ತನಾಗಿರುವನೋ ಆ ನಿತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಆತ್ಮನೇ ನಾನು’ ಎಂದು ನುಡಿದನಂತೆ. ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅಂಗೈನ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿಯಂತೆ ಹೇಳಿದ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಹಸ್ತಾಮಲಕನೆಂದು(ಹಸ್ತ- ಅಂಗೈ, ಆಮಲಕ - ನೆಲ್ಲಿ) ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿ ಶಿಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ’ನಿತ್ಯೋಪಲಬ್ಧಿ ಸ್ವರೂಪೋಹಮಾತ್ಮಾ’ ಎಂಬ ಪಲ್ಲವಿಯುಳ್ಳ ಹನ್ನೆರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ’ಹಸ್ತಾಮಲಕೀಯ’ ಪ್ರಕರಣವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದವು. ’ಅಗ್ರಹಾರಕಂ ಶ್ರೀವಲಿಸಂಜ್ಞಮ್’ ಎಂದು ಮಾಧವೀಯದಲ್ಲೂ, ವ್ಯಾಸಾಚಲೀಯದಲ್ಲೂ ಈ ಘಟನೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಶ್ರೀವಲಿ ಅಗ್ರಹಾರವೆಂದು ಪುರಾಣಪ್ರಸಿದ್ಧ ಈ ಸ್ಥಳ ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಟ್ಕಳ ತಾಲೂಕಿನ ಶಿರಾಲಿ. ಸಾರಸ್ವತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಮಾಜದ ಶಾಂಕರ ಪರಂಪರೆಯ ಚಿತ್ರಾಪುರ ಮಠವೂ ಇದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇದು ನನ್ನ ಊರೂ ಹೌದು.
ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ ಶ್ರೀಶಂಕರಭಗವತ್ಪಾದಪ್ರಭೋ



ಶಾರದಾಪೀಠದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು

ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರಭಗವತ್ಪಾದಚರಿತ್ರದ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗಗಳು

ಭಾಗ ೩- ಜನ್ಮ ಪ್ರಕರಣ

ಭಾಗ ೨- ಕಾಲಪ್ರಕರಣ 

ಭಾಗ ೧ - ಶಂಕರವಿಜಯ ಪ್ರಕರಣ