Pages

Monday, November 16, 2015

ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಹೆಂಡತಿ

ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಪೇಂಟಿಂಗ್
   
     ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾದರೂ ಮೆಚ್ಚಲೇಬೇಕು. ಸತ್ತ ಇನ್ನೂರು ಚಿಲ್ಲರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಆ ಹೆಸರಿಗಿದೆಯೆಂದ ಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನೆಯೇ? ಇನ್ನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಆತ ಇನ್ನೇನೇನು ಉರಿಸಿರಬಹುದು!
         ಟಿಪ್ಪು ಕನ್ನಡ ಪರವೋ, ವಿರೋಧಿಯೋ? ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಯೋ, ಪ್ರೇಮಿಯೋ? ಆತ ಒಡೆದ ಮಂದಿರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂಟು ಸಾವಿರವೋ, ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರವೋ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಮುಗಿಯದ ಚರ್ಚೆಗಳು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಡೇಟ್ ಆಫ್ ಬರ್ತ್ ಕೂಡ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರು ಆತ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಹುಣಸೆ ತೋಪಿನಲ್ಲಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ ೭೦೦ ಮೇಲುಕೋಟೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನೇತು ಹಾಕಿ ಕೊಂದ ನರಕ ಚತುರ್ದಶಿಯ ದಿನದಂದೇ ಬರ್ತಡೇ ಆಚರಿಸಿಬಿಟ್ಟರಲ್ಲಾ, ಛೇ....ಇಂಥವರೆಲ್ಲ ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಟಿಪ್ಪು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕನಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. ಆ ಚರ್ಚೆಗಳೆಲ್ಲ ಅತ್ಲಾಗಿರಲಿ. ನಿನ್ನೆಮೊನ್ನೆಯ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಗಲಾಟೆಯ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಸಡನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಾದವಳು ಅವಳು. ನಾನವಳನ್ನು ಓದಿ ಮರೆತು ಬಹಳ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರು ಕೇಳದ ಮಲಯಾಳಿ ಹುಟ್ಟಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕತೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಕ್ಸಾಫೀಸನ್ನು ಚಿಂದಿ ಉಡಾಯಿಸಿವೆ. ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಂದ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇರಳಿಗರು ಚಪ್ಪರಿಸಿ ಓದಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳ ಕಳರಿಪಟ್ಟಿನ ಹೋರಾಟದ ಐತಿಹ್ಯಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಮಲಯಾಳಿಗರ ಮೈರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಈಗ್ಗೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಆರನೇ ತಲೆಮಾರಿನ ಮಾನಂತೇರಿ ಭಾಸ್ಕರನ್ ಬರೆದ ’ಕಳತ್ತನಾಟನ್ ನೊಂಬರಂಗಳ್’ ಎಂಬ ಕಾದಂಬರಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತ್ತು. ಮಳಯಾಳಿ ಪೆಣ್ಕುಟ್ಟಿಗಳ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಮಹಿಳಾ ಐಕಾನ್ ಆಗಿ ನಿಂತವಳವಳು. ಖ್ಯಾತ ಮಲಯಾಳಿ ಲೇಖಕ MT ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್ ಬರೆದ ಕಥೆಯನ್ನಾಧರಿಸಿ ತಯಾರಾದ ಮಮ್ಮುಟ್ಟಿಯ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ಅಭಿನಯದ ’ಒರು ವಡಕ್ಕನ್ ವೀರಗಥಾ’ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದವರಾಗಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಪಾತ್ರಮಾಡಿದ ಮಾಧವಿಯನ್ನು ನೀವು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೌದು, ಅವಳು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚ. ಚೆಕವರ ಮನೆತನದ ಈ ಶೂರ ವೀರ ಕತ್ತಿರಾಣಿಯ ಕಥೆ ತಲೆಮಾರಿಂದ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಮುಂದುವರೆದು ಇಂದಿಗೂ ಅಜ್ಜಿಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ವಡಕ್ಕನ್ ಪಾಟ್ಟುಗಳೆಂಬ ಹಾಡುಗಬ್ಬಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೆಷ್ಟು ಸತ್ಯ, ಎಷ್ಟು ಸುಳ್ಳೆಂದು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡವರಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚಾ ಫೇಮಸ್. 
ಕಳತ್ತನಾಟನ್ ನೊಂಬರಂಗಳ್ ಕಾದಂಬರಿ
ಒರು ವಡಕ್ಕನ್ ವೀರಗಥಾ
ಮಲಯಾಳ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಮರಯಲಾಗದ ಸ್ತ್ರೀಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೊಂದು, ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯಾಗಿ ಮಾಧವಿ

       MT ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್ ಬರೆದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚಾ ಮತ್ತವಳ ಪ್ರಿಯಕರ ಚಂದುವಿನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಕಥೆಯಾದ ’ಒರು ವಡಕ್ಕನ್ ವೀರಗಥಾ’ ತುಂಬ ಹಿಂದೆಯೇ ನೋಡಿದ್ದೇನಾದರೂ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಬಗೆಗಿರುವ ಹಲವು ಹತ್ತು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಒಂದಷ್ಟೆ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡಪುರಮ್ ಎಂಬ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಲ್ಲಾಚಿ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆಗೆ(ಕಲ್ಲಾಚಿ ಆವೋಲಮ್ ರಸ್ತೆ) ಮುಸ್ಲೀಮರು ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ರಸ್ತೆ ಎಂದು ಕರೆದರೆ ಹಿಂದುಗಳು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚಾ ರಸ್ತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇನಪ್ಪಾ ಒಂದೇ ರಸ್ತೆಗೆ ಎರಡೆರಡು ಹೆಸರು ಎಂದುಕೊಂಡು ಊರವರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ’ಪುತ್ತೂರಮ್’ ಮನೆತನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡಲು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನನಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಅದಕ್ಕೆ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ಅವನನ್ನೆದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಿದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ನೆನಪಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳು ಆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಅವಳ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆದಳು. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಗಲಾಟೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಅವಳು ನೆನಪಾದದ್ದೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಿತಲ್ಲ!
        ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದಿಂದೀಚೆ ಮಲಬಾರಿನ ಚೆಕ್ಕನ್ ಅಥವಾ ಚೆಕವರ ಮನೆತನ ಯುದ್ಧಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದುದಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ವೀರ ಮನೆತನದ ಪುತ್ತೂರಮ್ ವೀಡಿನ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಚೆಕವರನಿಗೆ ಅರೊಮಳ್ ಎಂಬ ಮಗ ಮತ್ತು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚ ಎಂಬ ಮಗಳು. ಆಕೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ೧೭೬೯ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕುಞಿರಾಮನ್ನನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದದ್ದು ೧೭೮೪ರಲ್ಲಿ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ’ಅಲ್ಲಿಮಲರ್ ಕಾವು’ವಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಆಗೆಲ್ಲ ಒಂದೂರಿಂದ ಇನ್ನೊಂದೂರಿಗೆ ತೆರಳಲು ಕಾಡುಹಾದಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿಯಬೇಕಿತ್ತು(ದ್ವಂದ್ವವೆಂದರೆ ಆ ಭಾಗದ ಮೊದಲ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ). ದಾರಿಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೋಪ್ಳಾದ ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಡಕಾಯಿತರು ಎದುರಾದರು. ಪುಕ್ಕಲು ಕುಞಿರಾಮ ಹೆಂಡತಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ್ದ. ಡಕಾಯಿತರ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಉರುಮಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಬಿಡದೇ ಸೆದೆಬಡಿದಳಂತೆ. ಆ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಇವಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಊರುಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಡಕಾಯಿತರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತರು. ಜೊತೆಗೆ ಇದೇ ಘಟನೆಯಿಂದ ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲೆಲ್ಲ ಅವಳ ಖ್ಯಾತಿ ಹರಡಿತು. ಕುಟ್ಟಿಪುರಂನ ದೇಗುಲದೆದುರು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಜೊನಕಂಸ್‌ರ ಪಡೆಯನ್ನು(ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು) ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೆರೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲದ್ದಿದ ರುಮಾಲಿನಿಂದಲೇ ಹೊಡೆದಾಡಿ ಸೋಲಿಸಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆ ಊರಿನ ಜನ ಇಂದಿಗೂ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.(ಆ ದೇವಸ್ಥಾನ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯಾಯ್ತು)
ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ನಡಪ್ಪುರಮ್ ದೇವಸ್ಥಾನ
        ಅವಳ ಅಣ್ಣ ಆರೋಮಳ್ ಕೂಡ ಅವಳಷ್ಟೆ ದೊಡ್ಡ ವೀರ. ಒಟ್ಟೂ ೪೨ ಕಳರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುತ್ತೂರಮ್ ಮನೆತನದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಳರಿ ಶಾಲೆಗಳೂ, ಅರಿಂಗೊಡನ್ ಮನೆತನದಡಿ ೧೮ ಶಾಲೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಒಮ್ಮೆ ಆರೋಮಳನಿಗೆ ಅರಿಂಗೊಡನ್‌ನ ಕಡೆಯಿಂದ ’ಅಂಕಂ’ ಪಂದ್ಯಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ಹೋಯಿತು. ’ಅಂಕಂ’ ಎಂಬುದು ಎರಡು ಯುದ್ಧಮನೆತನಗಳ ವೀರರ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧ. ಆ ಯುದ್ಧ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದು ಅವಳು ಸಿಗದ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತ ಆರೋಮಳನಿಗೆ ದ್ರೋಹವೆಸಗುತ್ತಾನೆ. ಚಂದುವಿನ ಕುತಂತ್ರದಿಂದ ಅಂಕಂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆರೋಮಳ್ ಸಾವನ್ನಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನಣ್ಣನ ಸಾವಿಗೆ ಚಂದುವೇ ಕಾರಣವೆಂದರಿತ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸೇಡುತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಪಥ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಮಗ ಆರೋಮಳ್ ಉನ್ನಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಚಂದುವನ್ನು ಅಂಕಂನಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದೇ ಕಥೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನವಾದ version, ಚಂದುವನ್ನು ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ 'ಒರು ವಡಕ್ಕನ್ ವೀರಗಥಾ'ದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಗೆ ಕುಞಿರಾಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನೊಬ್ಬನಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಆರೋಮಳ್ ಉನ್ನಿ ಯಾರು? ಆರೋಮಳನಿಂದ ಅವನ ಪ್ರೇಯಸಿ ತುಂಬೊಳಾರ್ಚೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗ ಆರೋಮಳ್ ಉನ್ನಿಯನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಿ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಳೆಂಬ ಕಥೆಯೂ ಇದೆ. ಹಾಡುಗಬ್ಬಗಳು ಬಾಯಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ ಹರಡಿ ಒಂದೇ ಘಟನೆ ಹತ್ತಾರು ಮುಖಪಡೆದು ಅವತರಿಸಿದ್ದೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕತೆಯೂ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದೆ.
       ಕೇರಳದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೊಸ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದವು. ಮಾರ್ತಾಂಡವರ್ಮನ ತಿರುವಾಂಕೂರು ರಾಜ್ಯವು ದಕ್ಷಿಣ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಪಡೆದು ಕೊಚ್ಚಿಯ ಗಡಿಯವರೆಗೂ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ನಾಡದೊರೆಗಳ ಹಳೆಯ ಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಲೇ ಕಾಲದ ಗತಿಯಿಂದಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ, ಆಧುನಿಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ಮೂಲಕ ತಿರುವಾಂಕೂರ್ ಒಂದು ಹೊಸ ತೆರನ ಏಕಾಧಿಪತ್ಯ ರಾಜ್ಯವಾಯಿತು. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಶಕ್ತನ್ ತಂಬುರಾನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆದರೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾದ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಆ ರಾಜ್ಯ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನಂತೆ ಹೊಸ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕಂಡರೂ ಬಂದೂಕುಗಳು ಬರುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ವೀರ ಸೇನಾನಿಗಳಾದ ನಾಯರರನ್ನೆದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ಹೊರ ರಾಜ್ಯದವರೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಕಾಲಿಡುವವರೆಗೆ ಕೇರಳ ಅತಿ ಸಂಪದ್ಭರಿತ ನಾಡಾದರೂ ಅದರ ಮೇಲಾದ ಆಕ್ರಮಣ ಕಡಿಮೆಯೇ..
       ಅದೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ದುರಂತವೆಂದರೆ ದಂಗೆಯ ಮೂಲಕ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದ್ದ ಹೈದರ್ ಅಲಿ ಸತ್ತು ಅವನ ಮಗ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು. ಕೊಡಗನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದಿದ್ದ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಣ್ಣು ಭಾರತದ ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ, ವ್ಯಾಪಾರ-ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶವಿದೇಶಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದ ಕೇರಳದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಸಹಜವೇ. ಶೃಂಗೇರಿ ಮಠಕ್ಕೆ ದಾನಕೊಟ್ಟವನೆಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಹೊತ್ತವ ಕೇರಳದ ೮೦೦೦ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದು ಆಲ್ಲಿನ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಸೆಗಾಗಿಯೇ. ತಿರುವನಂತಪುರ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭನಲ್ಲೇ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಕೋಟಿಯ ಸಂಪತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಆತ ನಾಶ ಮಾಡಿದ ೮ ಸಾವಿರ ಚಿಲ್ಲರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದಿರಬಹುದು. ಕಾಸರಗೋಡು, ಕಣ್ಣಾನೂರು ದಾರಿಯಾಗಿ ಸಾಮೂದಿರಿಯ(ಝಾಮೋರಿನ್) ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೋಝಿಕೋಡನ್ನು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ. ಮಾರ್ತಾಂಡವರ್ಮನಿಗಿದ್ದಂತೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ವಿರೋಧದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿನ ಸಾಮೂದಿರಿಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ತರಬೇತಿಯ ದೀರ್ಘಾಲೋಚನೆ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಉಪಾಯದಿಂದ ಕಣ್ಣೂರಿನ ಅರಕ್ಕಲ್ ಅಲಿ ರಾಜ ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರಿಂದ ಸಾಮೂದಿರಿಗೆ ಮಾಪಿಳ್ಳೆಯರ ಸಹಾಯವೂ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ರಾಜನು ಸೋಲಿನ ಅಪಮಾನಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅರಮನೆಯ ಸಿಡಿಮದ್ದು ಭಂಡಾರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆ ಮೂಲಕ ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಸೈನಿಕ ಆಡಳಿತ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು. ಪಾಲ್ಘಾಟನ್ನು ಮಲಬಾರಿನ ಒಳಹೊಕ್ಕಲು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಾಗಿ ಟಿಪ್ಪು ಬಳಸಿಕೊಂಡರೂ ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಕ್ರೌರ್ಯ ಕೊಡಗಿನಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಪಾಲ್ಘಾಟಿನ ದೇವಾಲಯಗಳ ಬಡತನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವೇ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು. ಮಲಬಾರ್ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದು ಆ ಭಾಗದ ಮಾಪಿಳ್ಳೆ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜೊತೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿದ್ದರಿಂದಾಗಿಯೇ.
        ೧೭೯೯ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯವರು ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ಕೊಂದು ಮಲಬಾರನ್ನು ಅಧೀನಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದದ್ದು. ಫ್ರೆಂಚ್ ಸಹಾಯವೂ ಕೊನೆಗೆ ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲ ಗುಣ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಗಳು ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ರಾಜರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬ್ರಿಟಿಷರೆಡೆಗೆ ಒಲವು ತೋರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಆತನಿಗೆ ಆದ ಸೋಲು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ಕೋಝಿಕೋಡ್ ನಾಶವಾದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಮಲಬಾರಿನ ಪರಂಪರಾಗತ ಸಮಾಜ ಕುಸಿದು ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಆ ಪ್ರದೇಶ ಪ್ರಗತಿ ಹೊಂದದೇ ಉಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಅಂದರೆ ಮಲಬಾರಿನ ರಾಜರುಗಳು, ನಾಡದೊರೆಗಳು, ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಓಡಿದ ಅನೇಕ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಅಂದು ಅಭಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸೇರಿದ್ದು ಕೊಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ತಿರುವಾಂಕೂರಿನಲ್ಲಿ. ಮೈಸೂರಿನ ವಿರೋಧವೇ ಮಲಯಾಳಿಗರ ಸೌಹಾರ್ದವನ್ನು ಪ್ರಬಲಗೊಳಿಸಿತು. ೧೭೯೦ರಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪೂ ತಿರುವಾಂಕೂರನ್ನಾಕ್ರಮಿಸಲು ನೋಡಿದ. ನಿರಾಶ್ರಿತ ಮಲಬಾರಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿ ಧರ್ಮರಾಜನೆಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿನ ಅರಸು ಪದ್ಮನಾಭದಾಸ ರಾಜಾ ರಾಮವರ್ಮನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಇಸ್ಲಾಮಿಗೆ ಮತಾಂತರಿಸುವುದಾಗಿ ಬದ್ರೂಸ್ ಸಮಾನ್ ಖಾನಿನ ಹತ್ತಿರ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಟಿಪ್ಪು ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ಮೇಲೆ ದಂಡೆತ್ತಿ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿನವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೇ? ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಾಲುಮುರಿದು ಪಟ್ಟದ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಒದ್ದು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಒಂದು ಕಾಲು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕುಂಟಾಯಿತು. ಖಡ್ಗ ವಿಜಯ ಮಲ್ಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿತು. ಟಿಪ್ಪು ಕನಸು ಮನಸಿನಲ್ಲೂ ಯೋಚಿಸದ ಘೋರ ಸೋಲದು. ಅವನ ಸೇನಾಬಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ತ್ರಾವೆಂಕೂರಿನ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯೇ. ಟಿಪ್ಪು ತ್ರಾವೆಂಕೂರಿನತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೆ ಉಪಾಯ ಹೂಡಿದ ಸೇನಾಪತಿ ಕಳಿಕುಟ್ಟಿ ನಾಯರ್ ಆಲ್ವಾಯ್ ನದಿಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಣೆಕಟ್ಟೊಂದು ನಿರ್ಮಿಸಿದ. ಮೈಸೂರಿನ ಸೈನ್ಯ ಅಲ್ವಾಯ್ ನದಿದಡದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತ್ರಾವೆಂಕೋರಿನ ಸೈನಿಕರು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಒಡ್ಡನ್ನು ಒಡೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಅರ್ಧ ಸೈನ್ಯ ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕೊಚಿಹೋಗಿತ್ತು. ಗನ್‌ಪೌಡರ್, ಮಿಸೈಲುಗಳೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದವಾದವು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಪ್ರವಾಹ ಬಂದುದು ಹೇಗೆಂದು ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ಣುಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೈಸೂರಿನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ರಾಜಾ ಕೇಶವದಾಸ ಮತ್ತು ಸೇನಾನಿ ಕಳಿಕುಟ್ಟಿ ನಾಯರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಬಿದ್ದ ತ್ರಾವೆಂಕೂರು ಪಡೆ ಬಗ್ಗುಬಡಿದಿತ್ತು. ಜನವರಿ ೧, ೧೭೯೦ರಂದು ಒಂದು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಮೈಯೆಲ್ಲ ಗಾಯವಾಗಿ ಅರೆಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೈಸೂರು ಹುಲಿ ಬೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಇಲಿಯಂತೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ. ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅರಸರಿದ್ದರೆ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಥೆ ಅವತ್ತೇ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಿರುವಾಂಕೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದವರು ಕ್ಷಮಾ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಃ ಎಂಬುದನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದವರು. ಅವರ ರಕ್ತದ ಕಣಕಣದಲ್ಲೂ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಗುಣಗಳು. ಪಟ್ಟದ ಕತ್ತಿ, ಪಟ್ಟದುಂಗುರ, ಡ್ಯಾಗರ್ ಮತ್ತಿತರ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಚ್ಚರ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಮೈಸೂರಿನ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಂದರು. ಮರುವರ್ಷ ಮೈಸೂರು ಸೈನ್ಯ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ದಾಳಿಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೈಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಿತು.
ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಅಸಲಿ ಚಿತ್ರ!!!

       ಹೀಗೆ ತಿರುವಾಂಕೂರನ್ನಾಕ್ರಮಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಫಲಿಸದೇ ಹೋದಾಗಲೂ ಅವನ ಕೈಗೆ ಲೂಟಿ ಹೊಡೆಯಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಮಲಬಾರೇ. ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು, ಕೊಚ್ಚಿಯಂತೆ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರಾಗಲೀ, ಟಿಪ್ಪುವನ್ನೆದುರಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ರಾಜರಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಪಾಳೆಯಗಾರರಾಗಿದ್ದ ಅನೇಕ ನಾಯನ್ಮಾರರು ಮಾತ್ರ ಶೀತಲ ಸಮರವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಹೋರಾಡಿದವರಲ್ಲಿ ಪುತ್ತೂರಮ್ ಮನೆತನದವರೂ ಒಬ್ಬರು. ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ವೀರಗಾಥೆ ಕೇಳಿದ್ದ ಟಿಪ್ಪು ಅಲ್ಲಿಯೂ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ. ಆ ಸಣ್ಣ ಗುಂಪು ಟಿಪ್ಪುವಿನ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯದೆದುರು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹೋರಾಡೀತು? ಪಟ್ಟು ಬಿಡದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚ ಸಂಗಡಿಗರೊಂದಿಗೆ ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧ ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು.  ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕುಟುಂಬ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕೈಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿತ್ತು. ಶರಣಾಗದಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಎಸೆಯುವುದಾಗಿ ಟಿಪ್ಪು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ. ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಗೆ ಶರಣಾಗುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಅಪ್ರತಿಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮನಸೋತಿದ್ದ ಟಿಪ್ಪು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯನ್ನು ಉಪಪತ್ನಿಯಾಗಿಸಿ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ತನ್ನ ಜನಾನಾ ಸೇರಿಸಿದ. ಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಉನ್ನಿ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು. ಇದಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ಟಿಪ್ಪು ಸತ್ತ. ಮರಣಾನಂತರ ಆಕೆ ತಿರುಗಿ ತಲಶ್ಶೇರಿಗೆ ಮರಳಿದಳೆಂದು ಒಂದು ಕತೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಆಕೆ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳೆನ್ನುತ್ತದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ(ಹೈದರಾಲಿಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಮಲಬಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ದಿವಾನ್ ಪೂರ್ಣಯ್ಯನವರ ಸಹಾಯದಿಂದಿರಬಹುದು!). ಟಿಪ್ಪೂವಿನ ಜನಾನಾದಲ್ಲಿ ಆರುನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಂಗಸರಿದ್ದರೆಂದು ದಾಖಲೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.(ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಜನ ಯಾಕೆಂದು ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!!) ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರೆಲ್ಲ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಹಿಂದೂಗಳು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟ ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಅರಸರ, ಸೈನಿಕರ ಹೆಂಡತಿಯರೆಲ್ಲ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜನಾನಾಕ್ಕೆ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.  ಸುಲ್ತಾನನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಡುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಆಗ ಇತ್ತೆನ್ನಿ. ಕರ್ನಾಟಕ, ಕೇರಳ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ  ಪರ್ಷಿಯಾ, ಯುರೋಪ್, ಟರ್ಕಿ, ಆರ್ಕಾಟ್, ಹೈದ್ರಾಬಾದ್, ದೆಹಲಿಯ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜನಾನಾದಲ್ಲಿದ್ದರಂತೆ. ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯೂ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬಳಾಗಿದ್ದಳೇ? ಮನೋರಮಾ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜನಾನಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಲೇಖನವೊಂದು ಎರಡ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ನೆನಪಿದೆ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಪ್ರಿಯಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಅವಳೂ ಒಬ್ಬಳಾಗಿದ್ದಳೆಂದು ಅದರುಲ್ಲೇಖವಿತ್ತು.
       ಕೆ.ಕೆ.ಎನ್ ಕುರುಪ್‌ರ ’ನವಾಬ್ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್’, ಗಿಡ್ವಾಣಿಯ ’ಸ್ವಾರ್ಡ್ ಆಫ್ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್’ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ನಾಲ್ಕೈದು ಪತ್ನಿಯರ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರವಿದೆ. ರುಕಯ್ಯಾ ಬಾನು, ರೊಶಿನಿ ಬೇಗಮ್, ಖದೀಜಾ ಜಮಾನಾ, ಪಾದಶಾ ಬೇಗಮ್ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿಬ್ಬಳು ದೆಹಲಿಯ ಬುರಂತಿ ಬೇಗಮ್. ಇವರೆಲ್ಲ ಮೂಲತಃ ಅಥವಾ ಮತಾಂತರಿ ಮುಸ್ಲೀಮರು. ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಹೆಸರಿಲ್ಲ. ಟಿಪ್ಪುವಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಅಬ್ದುಲ್ ಖಾಲೀಕ್ ಎಂಬೊಬ್ಬ ಮಗನಿದ್ದನೆಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಬ್ದುಲ್ ಖಾಲೀಕ್ ಮತ್ತು ಫತೇ ಹೈದರ್ ಇಬ್ಬರೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಒತ್ತೆಯಾಳಾಗಿದ್ದ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಮಕ್ಕಳು. ಅಬ್ದುಲ್ ಖಾಲೀಕ್ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣೂರಿನ ಅರಕ್ಕಲ್ ಬಿಬಿಯ ಮಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾನಂತೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಅಬ್ದುಲ್ ಖಾಲೀಕ್ ಅದೇ ಕಣ್ಣೂರು ಪ್ರದೇಶದ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಮಗನಾಗಿರಬಹುದೇ? ಟಿಪ್ಪು ಸತ್ತನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಅವನ ಉಪಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಜನಾನಾದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ವೆಲ್ಲೂರಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರದೇಶದವಳಿದ್ದಳೆಂದು ಆ ಕೆಲಸದ ಉಸ್ತುವಾರಿ ವಹಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಥರ್ ವೆಲ್ಲೆಸ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕರ್ನಲ್ ಥಾಮಸ್ ಮಾರಿಯೋಟ್‌ನ ಬರಹಗಳು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆಕೆ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಇರಬಹುದೇ? ಆ ನಂತರ ಅವಳು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆ  ‘Annals of The Mysore Royal Family’ನಲ್ಲಿ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ.
       ಇಡೀ ಕಥೆಯ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕ್ ಎಂದರೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಹಾಡುಗಬ್ಬಗಳೇ. ಅವಳ ಮತ್ತು ಚಂದುವಿನ ಶತೃತ್ವದ ಕಥೆ ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೆ ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಮಲಬಾರಿನಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಾ, ಆಕೆ ಟಿಪ್ಪೂವಿನ ಜನಾನಾದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಟಿಪ್ಪು ಸತ್ತ ನಂತರ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಟಿಪ್ಪು ಸತ್ತ ನಂತರ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಡೆಯಿಂದ ಪಿಂಚಣಿ ಸಂದಾಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಹೆಂಡತಿಯರ ಲಿಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಆಕೆ ವೆಲ್ಲೂರಿಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಕ್ಕಂತೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆರೋಮಳ್ ಮತ್ತು ಉನ್ನಿಯಾರ್ಚೆಯ ಕಥೆ ಟಿಪ್ಪು ಮಲಬಾರಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಅದೊಂದು ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆ. ಜೊತೆಗೆ ಜನಪದವೆಂಬುದೂ ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಕೆಗೊಬ್ಬ ಮಗನಿದ್ದನೆಂಬ ವಿಷಯ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ. ಮುಂದೆ ಆಕೆ ಮಲಬಾರಿಗೆ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಆರೋಮಳನ ಮಗನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಚಂದುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೇ? ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲ ನನಗೂ ಇದೆ.
ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ್ದು: ಹೈದರಾಲಿಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲವಾದರೂ ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಕೊನೆಗೆ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ನಾಯಕನ ಹಟ್ಟಿಯ ತಿಪ್ಪೇರುದ್ರಸ್ವಾಮಿಯೆಂಬ ಸಾಧುವಿನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದನಂತೆ. ಇದಾಗಿ ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಹೈದರನಿಗೆ ಮಗನೊಬ್ಬ ಹುಟ್ಟಿದ್. ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮತ್ತು ಆಂದ್ರದ ಗಡಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಿಪ್ಪೆಸ್ವಾಮಿ, ತಿಪ್ಪೇಶ್, ತಿಪ್ಪೆರುದ್ರ ಎಂಬುದೆಲ್ಲ ಬಹಳ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಸರುಗಳು. ಹಾಗೆ ತಿಪ್ಪೆಸ್ವಾಮಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನಿಗೆ ಹೈದರಾಲಿ ತಿಪ್ಪೆ ಸುಲ್ತಾನನೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟ. ಅದೇ ಮುಂದೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನನಾಯಿತು!!!!