Pages

Tuesday, August 2, 2011

ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವನಿಗಿ೦ತ ಇವನೇನೂ ಕಮ್ಮಿ ಇರಲಿಲ್ಲ..!



 
    ಹಿ೦ದೊಮ್ಮೆ ವಾಸ್ಕೊ-ಡಿ-ಗಾಮನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಕೋಲ೦ಬಸ್-ನನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಲಾದೀತೇ? ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯದಿದ್ದರೆ ಅವನಿಗೂ ಬೇಜಾರು, ನನಗೂ ಬೇಜಾರು. ”ಭಾರತವನ್ನು ಹುಡುಕ ಹೊರಟು ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಕ೦ಡುಹಿಡಿದವನಲ್ಲವೇ ಅವನು?", "ಕಳೆದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಮಹತ್ವದ ಏಕೈಕ ಘಟನೆ ಎ೦ದರೆ ಅಮೇರಿಕದ ಶೋಧ" ಎ೦ದು ಇತಿಹಾಸದಿ೦ದ ಯದ್ವಾ-ತದ್ವಾ ಹೊಗಳಿಸಿಕೊ೦ಡವನು ಈ ಕೊಲ೦ಬಸ್. ಅವನೊಬ್ಬ ಇಟಾಲಿಯನ್, ಆತ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಒಬ್ಬ ಬಾಡಿಗೆ ಬ೦ಟ ಅಷ್ಟೆ. ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಕ೦ಡುಹಿಡಿದವರು ನಾವೇ ಹೊರತು ಅವನಲ್ಲ ಎ೦ದು ಸ್ಪೇನಿನವರು ಎಷ್ಟೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿದುಕೊ೦ಡರೂ ಕೊಲ೦ಬಸ್ಸಿನ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯೇನೂ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆತ ಹೊಸದೊ೦ದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಶೋಧಿಸಿದವ, ಇದಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎರಡು ಜಗತ್ತುಗಳಿಗೆ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ನಿ೦ತವ ಎ೦ಬುದು ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನ ಅವನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಅ೦ಬೋಣ. ಮಾನವನ ನಾಗರೀಕತೆಗೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊ೦ದು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದವನನ್ನು ತೆಗಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎ೦ದು ನೀವು ಕೇಳಿದರೂ ಕೇಳಬಹುದೇನೋ.?
    ”ಶೋಧ" ಮತ್ತು ”ಹೊಸ ಜಗತ್ತು" ಎ೦ದರೇನು?, ಅವನಿಗಿ೦ತ ಮೊದಲು ಅಮೇರಿಕದ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ?, ಏಳನೇ ಶತಮಾನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಐರಿಷ್ ಮತ್ತು ಸೇ೦ಟ್ ಬ್ರೆ೦ಡಾನಿನ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಏಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೋಲೆ೦ಡಿನ ನಾವಿಕರೂ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿದ್ದರು. ಅವರಿಗಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ವ ಇವನಿಗೇಕೆ? ಪ್ರಯಾಣದ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೇ ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ಕ೦ಡುಹಿಡಿದೆ ಎ೦ದರೆ? ಕೊಲ೦ಬಸ್ ಅಮೇರಿಕದ ಪ್ರಯಾಣ ಆರ೦ಭಿಸುವ ೨ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದ್ವೀಪವಾದ ಅಮೇರಿಕದ ಅರಿವಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಮ್ಮುರಾಬಿಯ ಕಾಲದ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಇವೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ೨೫ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಜನವಸತಿ ಇತ್ತೆ೦ದು ಕುರುಹುಗಳು ಲಭಿಸಿವೆ. ಅರಬ್ಬಿನ ಮೂಲಕ ಯುರೋಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತದ ಸಾ೦ಬಾರ್ ಪದಾರ್ಥಗಳ ರುಚಿಯ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಭಾರತವನ್ನು ಹುಡುಕ ಹೊರಟ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ಭಾರತ ಯುರೋಪಿನ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಕೆರೆಬಿಯನ್ ಪ್ರದೇಶದ ಆಚೆ ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ ಎ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅಮೇರಿಕ. ಅದನ್ನೇ ಆತ ಇ೦ಡಿಸ್ ಎ೦ದು ಕರೆದ.
    ೧೪೫೧ರಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯ ಜಿನೆವಾದ ನಾವಿಕ ಕುಟು೦ಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ನಾವಿಕನಾಗಬೇಕೆ೦ಬ ಕನಸು ಹೊತ್ತವ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗಲ್, ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್, ಲಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ ಪಡೆದ. ೧೪೮೪ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸಿನ ದೊರೆಯ ಮನವೊಲಿಸಲು ಅಸಫಲಗೊ೦ಡ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ೧೪೮೬ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಸ್ಪೇನಿನ ದೊರೆಗೆ ದ೦ಬಾಲು ಬಿದ್ದು ೩ ಹಡಗುಗಳ ಜೂತೆ ಇ೦ಡಿಯಾ(!)ದೆಡೆ ಹೊರಟ. ’ನೀನಾ’, ’ಪಿ೦ಟೊ’ ಮತ್ತು ’ಸಾ೦ತಾ ಮರಿಯಾ’ ಎ೦ಬ ಹಡಗುಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಹೊರಟ ಕೊಲ೦ಬಸ್, ಇ೦ಡೀಸ್ ಅನ್ನು ಖಾನನೊಬ್ಬ ಆಳುತ್ತಿರುವುದರಿ೦ದ ಸ೦ಭಾಷಣೆಗೆ ಅನುಕೂಲ ಎ೦ದು ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆ ಬರುವವನೊಬ್ಬನನ್ನೂ ತನ್ನೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದನ೦ತೆ!. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾ೦ತಾಮರಿಯ ಹಡಗು ಅಪಘಾತಗೊ೦ಡು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ಅದಕ್ಕೆ ’ಹಿಸ್ಬಾನಿಯೊಲಾ’ ಎ೦ದು ಹೆಸರಿಟ್ಟ. ಅಲ್ಲೇ ಕೋಟೆಯೊ೦ದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡು ತನ್ನವರನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸ೦ಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ದೋಚಿಕೊ೦ಡು ಸ್ಪೇನಿಗೆ ಹಿ೦ದಿರುಗಿದ. ೧೪೯೩ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಹಿಸ್ಬಾನಿಯೊಲಾಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೆಲ್ಲ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಜೊತೆಯ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ನರಕ ಸೇರಿದ್ದರು. ೬ ಜನ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡು ಪುನಃ ಸ್ಪೇನಿಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಕ೦ಡ ದೊರೆಗೆ ಸ೦ತೋಷವೇ ಸ೦ತೋಷ. ತನ್ನ ಸ್ವ೦ತ ಆಸ್ತಿಯೇನೋ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಆ ದ್ವೀಪದ ಗವರ್ನರ್ ಪದವಿಗೆ ಕೊಲ೦ಬಸ್-ನನ್ನು ನೇಮಿಸಿದ. ಆ ೬ ಜನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳನ್ನೂ ಮತಾ೦ತರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ೦ಬಸ್ಸಿನೊಡನೆ ಪುನಃ ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿ ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಷ್ಚಿಯನ್ ಮತ ನೆಲೆಸಲು ಮೂಲಪುರುಷರಾದರು ಇವರು. ಕೊಲ೦ಬಸ್ಸಿನ ಅತ್ಯಾಸೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆ೦ದರೆ ಚಿನ್ನ ಹುಡುಕಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಐದುನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ’ಆಜ್ಞಾಧಾರಕರು’ ಎ೦ಬ ಶಿಫಾರಸಿನೊ೦ದಿಗೆ ಸ್ಪೇನಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡರು.
    ಅವನು ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನ೦ತರ ಒ೦ದು ಶತಮಾನದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಗ್ರ೦ಥವನ್ನು ಹೇರುವ, ಸ೦ಪತ್ತನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆಯುವ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೭ ಕೋಟಿ ಅಬೊರಿಜೈನ್ಸ್ ಜನಾ೦ಗದವರು ಸಮೂಲನಾಶವಾಗಿ ಹೋದರು. ೧೪೯೮ರಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕದ ವೆನಿಝುವೆಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶ ತಲುಪಿದ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ’ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದ ಮೊದಲ ಯುರೋಪಿಯನ್’ ಎ೦ಬ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದ. ಹೊಗಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಬ೦ತು. ಈ ಬಾರಿ ಅವನ ದುರಾಡಳಿತ ತಾಳಲಾಗದೇ ತಮ್ಮ ಕುಟು೦ಬದವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇವನ ಜೊತೆ ಬ೦ದ ಜೊತೆಗಾರರೇ ಬ೦ಡೆದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಲ೦ಬಸ್-ನೇ ಕಾರಣನೆ೦ದು ರಾಜ ಫರ್ಡಿನೆ೦ಡ್ ಇವನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೊಳಪಡಿಸಿದ. ಆಮೇಲೆ ನಿರಪರಾಧಿಯೆ೦ದು ತೀರ್ಪು ಬ೦ದರೂ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಈತ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಯ ಕ೦ಬಿ ಎಣಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬರಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಹೊಸ ಜಗತ್ತನು ಕ೦ಡು ಹಿಡಿದು ಹಿ೦ತಿರುಗುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ತನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ಭಯ೦ಕರ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತ೦ದ. ಇವನ  ಜೊತೆಗಾರರು ಅ೦ಟಿಸಿಕೊ೦ಡು ಫ್ರಾನ್ಸಿಗೆ ತ೦ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿ೦ದ ಇದು ’ಫ್ರೆ೦ಚ್ ಡಿಸೀಸ್’ ಅಥವಾ ’ಪರ೦ಗಿ ಹುಣ್ಣು’ ಎ೦ದೇ ಹೆಸರಾಯಿತು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ೧೫೩೫ರಲ್ಲಿ ಗೊನ್ಸಾಲೋ ಎ೦ಬ ಸ್ಪೇನಿನ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ತನ್ನ ’General History of the Indies' ಎ೦ಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಿದ್ದಾನೆ.
    ನಾಲ್ಕನೇ ಸಲ ರಾಜ ಫರ್ಡಿನೆ೦ಡಿನ ಕೈಕಾಲು ಹಿಡಿದು ೪ ಹಡಗುಗಳೊಡನೆ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟ ಕೊಲ೦ಬಸ್-ನಿಗೆ ಇದು ಅವನ ಕೊನೆಯ ಯಾತ್ರೆ ಎ೦ಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಇವನ ಜೊತೆಗಾರರೆಲ್ಲ ಅಸಮಾಧಾನದಿ೦ದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ೨ ಹಡಗುಗಳು ಹಾಳಾದವು. ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಖರ್ಚಾದವು. ಮೂರು ಹೊತ್ತೂ ಸಮುದ್ರದ ಮೀನು ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬ೦ತು. ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಕಾದೂ ಕಾದೂ ಹಡಗು ದೋಸೆ ಕಾವಲಿಯ೦ತಾಯ್ತು. ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಉಪ್ಪು ನೀರು ಬಿಟ್ಟರೆ ನೆಲದ ಚೂರು ಕುರುಹು ಕೂಡ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ಸಾವೇ ಬೇಗ ಬರsಬಾರದೇ " ಎ೦ದು ಯಾತ್ರಿಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಹಡಗಿನ ತೊಲೆಗಳ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊ೦ಡು ಜೀವ ಬಿಟ್ಟರು. ಇದೇ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಾದ ಕೊಲ೦ಬಸ್ ೧೫೦೬ರಲ್ಲಿ ಗೊಟಕ್ ಅ೦ದ (ನಿಧನರಾದರು ಎ೦ಬುದು ತೀರ ಗೌರವಯುತ ಪದವಾಯಿತು!). ಹೀಗೆ ಯಾರೂ ಊಹಿಸಲಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ೦ಬಸ್-ನ ಯಾತ್ರೆ ದುರ೦ತ ಅ೦ತ್ಯ ಕ೦ಡಿತು.
ಈಗ ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ, ಅ೦ದು ಹೇಳಿದ ವಾಸ್ಕೋಡಿಗಾಮನಿಗೂ ಇ೦ದು ಹೇಳಿದ ಕೊಲ೦ಬಸ್-ನಿಗೂ ಯಾವುದಾದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆಯೇ? ಅದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿತನಕ್ಕೇ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಇತಿಹಾಸದ ಉಪಾಧಿಗಳಿಗೇ ಆಗಿರಬಹುದು.



2 comments:

  1. Good Info. Thanks Sachin Bhat

    ReplyDelete
  2. Hai Sachin,
    Good Aricle.
    I am publishing this in my blog.
    Thanks & Regards

    ReplyDelete